پاسخ امام مهدی ناصر محمد به یکی از اعضاء بنام (قول الحق) و هم چنین به یکی از انصار که درباره یکی از آیات محکم در قرآن عظیم با ما مجادله می کند...
الإمام ناصر محمد اليماني
29 - 11 - 1435 هـ
24 - 09 - 2014 مـ
1393-07-02ه.ش.
05:09 صباحاً
ـــــــــــــــــــ
الإمام ناصر محمد اليماني
29 - 11 - 1435 هـ
24 - 09 - 2014 مـ
1393-07-02ه.ش.
05:09 صباحاً
ـــــــــــــــــــ
بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة أنبياء الله من الإنس والجن من أوّلهم إلى خاتمهم محمد رسول الله يا أيّها الذين آمنوا صلّوا عليهم وسلّموا تسليماً لا نفرق بين أحدٍ من رسله ونحن له مسلمون، أما بعد..
ای عزیز من "الباحث" می بینم در برابر امامت در باره این فرموده خداوند تعالی حجت می آوری که : {وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٧٩﴾ وَهُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٨٠﴾ بَلْ قَالُوا مِثْلَ مَا قَالَ الْأَوَّلُونَ ﴿٨١﴾ قَالُوا أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٨٢﴾ لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَـٰذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٨٣﴾ قُل لِّمَنِ الْأَرْضُ وَمَن فِيهَا إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٨٤﴾ سَيَقُولُونَ لِلَّـهِ ۚ قُلْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ}صدق الله العظيم [المؤمنون]. {و او کسی است که شما را در زمین آفرید؛ و به سوی او محشور میشوید! (۷۹) و او کسی است که زنده میکند و میمیراند؛ و رفت و آمد شب و روز از آن اوست؛ آیا اندیشه نمیکنید؟! (۸۰) بلکه آنان نیز مثل آنچه پیشینیان گفته بودند گفتند. (۸۱) آنها گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدیم، آیا بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟! (۸۲) این وعده به ما و پدرانمان از قبل داده شده؛ این فقط افسانههای پیشینیان است!» (۸۳) بگو: «زمین و کسانی که در آن هستند از آن کیست، اگر شما میدانید؟!» (۸۴) (در پاسخ تو) میگویند: «همه از آن خداست!» بگو: «آیا متذکّر نمیشوید؟۸۵)}. به این فرموده خداوند تعالی استناد می کنی که می فرماید: {قَالُوا أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٨٢﴾ لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَـٰذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٨٣﴾} صدق الله العظيم.
{آنها گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدیم، آیا بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟! (۸۲) این وعده به ما و پدرانمان از قبل داده شده؛ این فقط افسانههای پیشینیان است!» (۸۳)}
ای مرد،آیا تو می بینی که حجت بر آنها اقامه (تمام ) شده است چون در داستان های امت های پیشین از برانگیختگی بعد از مرگ خبر داده شده است؟ ولی آنها نمی دانستند چه کسی بعد از مرگ آنها را برخواهد انگیخت ؛ آنها در داستان های پیشین شنیده بودند که بعد از مرگ برانگیخته می شوند؛ و تمام آنچه که می دانستند این کلمه بوده است که "کسانی که در قبرها هستند برانگیخته خواهند شد" اما نمی دانستند چه کسی عامل آن خواهد بود, بلکه فقط از برانگیخته شدن بعد از مرگ چیزهایی شنیده بودند؛ولی نمی دانستند اگر برانگیختگی واقعا رخ دهد؛چه کسی آنها را بعد از مرگ شان برخواهد انگیخت؛ چون رسولی از جانب خداوند نیامده بود تا دعوت حق پروردگارشان را برایشان روشن سازد و آنچه را که خداوند به سویشان فرستاده برایشان توضیح داده و روشن کند. بلکه تنها چیزی که شنیده بودند و آن را اساطیر و افسانه های پیشینیان می دانستند این بود که به آنها وعده داده شده بود که بعد از مرگ برانگیخته خواهند شد.
و من می دانم که امت هایی که قبل از برانگیخته شدن رسول درمیانشان از دنیا رفته بودنداز داستانهای پیشینیان درمورد وعده برانگیخته شدن بعد از مرگ شان خبر داشته اند؛ من این را می دانم؛ اما باز فتوای خود را به حق تکرار می کنم؛ که آنها از اینکه چه کسی بعد از اینکه تبدیل به استخوانهای پراکنده و پوسیده شدند ؛ آنها را باز می گرداند خبر نداشتند..آنها با وجود اینکه داستان را از پیشینیان شنیده بودند اما باور نداشتند که وعده برانگیخته شدن بعد از مرگ درست باشد؛ چون از جانب پروردگارشان توضیحی درباره اینکه چه کسی آنها را از قبرهایشان بازخواهد گرفت به آنها نرسیده بود؛ فقط داستانی هایی درباره برانگیخته شدن بعد از مرگ شنیده بودند که آنها را نیز اساطیر و افسانه می دانستند.از این جا استنباط می شود که از اینکه چه کسی آنها را از قبرها بازخواهد گرداند بی خبر بوده اند و این را می توان از جریان جدال فرزندانشان با انبیاء خداوند از جمله محمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم دریافت و خداوند تعالی می فرماید:
{وَقَالُواْ أَئِذَا كُنَّا عِظَاماً وَرُفَاتاً أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً (49) قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيداً (50) أَوْ خَلْقاً مِّمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُوسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَن يَكُونَ قَرِيباً (51)} صدق الله العظيم [الإسراء].
{و گفتند: «آیا هنگامی که ما، استخوانهای پوسیده و پراکندهای شدیم، دگر بار آفرینش تازهای خواهیم یافت؟!» (۴۹) بگو: «شما سنگ باشید یا آهن، (۵۰) یا هر مخلوقی که در نظر شما، از آن هم سختتر است. آنها خواهند گفت: «چه کسی ما را بازمیگرداند؟!» بگو: «همان کسی که نخستین بار شما را آفرید.» آنان سر خود را به سوی تو خم میکنند و میگویند: «در چه زمانی خواهد بود؟!» بگو: «شاید نزدیک باشد! (۵۱)}
به عدم آگاهی آنها و پدرانشان توجه نماییدهمچنین نمی دانستند بازگشتن آنها بعد از مرگشان توسط چه کسی انجام خواهد شد و این را از پاسخ آنها به رسولان خداوند می توان دریافت : {وَقَالُواْ أَئِذَا كُنَّا عِظَاماً وَرُفَاتاً أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً (49) قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيداً (50) أَوْ خَلْقاً مِّمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُوسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَن يَكُونَ قَرِيباً (51)} صدق الله العظيم.
{و گفتند: «آیا هنگامی که ما، استخوانهای پوسیده و پراکندهای شدیم، دگر بار آفرینش تازهای خواهیم یافت؟!» (۴۹)بگو: «شما سنگ باشید یا آهن، (۵۰) یا هر مخلوقی که در نظر شما، از آن هم سختتر است .آنها خواهند گفت: «چه کسی ما را بازمیگرداند؟!» بگو: «همان کسی که نخستین بار شما را آفرید.» آنان سر خود را به سوی تو خم میکنند و میگویند: «در چه زمانی خواهد بود؟!» بگو: «شاید نزدیک باشد! (۵۱)}
پس به عدم اطلاع آنها از آنکه چه کسی آنها را از قبرهای شان برخواهد انگیخت نظر کنید{فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ خواهند گفت: «چه کسی ما را بازمیگرداند؟!» بگو: «همان کسی که شما را آفرید } از اینجا برایمان روشن می شود که پدران آنها که قبل از برانگیخته شدن رسولان پروردگار مرده بودند نمی دانستند چه کسی آنها رااز قبرهایشان برخواهد انگیخت؛ برای همین؛ روزی که خداوند آنها را برمی انگیزد خواهند گفت: {قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا} [يس:52] {میگویند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟!}از خلال این گفتار درمی یابیم که آنها در داستان های مردمان پیش از خود؛ درباره وعده برانگیخته شدن بعد از مرگ خبر داشتند و برای همین به آن "بعث" می گفتند چون در داستان پیشینیان خبر برانگیخته شدن بعد از مرگ را شنیده بودند و برای همین نیز به درستی نام "بعث" یا برانگیخته شدن را به آن می دادند.{قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا} [يس:52] {میگویند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟!}چون خبر آن را در داستان های پیشینیان شنیده بودند؛ و این داستان برانگیخته شدن بعد از مرگ است؛ اما تفاصیل موضوع و اینکه چه کسی آنها را برخواهد انگیخت را نمی دانستند و برای همین می گویند: {قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا} [يس:52] {میگویند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟!}
اما در مورد کسانی که خداوند درمیان شان رسول فرستاده بود؛ به آنها توسط رسولان فتوا داده شده بود که این پروردگارشان است که بعد از مرگ آنها را برخواهد انگیخت و خداوند تعالی می فرماید:
{وَقَالُواْ أَئِذَا كُنَّا عِظَاماً وَرُفَاتاً أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً (49) قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيداً (50) أَوْ خَلْقاً مِّمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُوسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَن يَكُونَ قَرِيباً (51)} صدق الله العظيم[الإسراء]
{و گفتند: «آیا هنگامی که ما، استخوانهای پوسیده و پراکندهای شدیم، دگر بار آفرینش تازهای خواهیم یافت؟!» (۴۹)بگو: «شما سنگ باشید یا آهن، (۵۰) یا هر مخلوقی که در نظر شما، از آن هم سختتر است. آنها خواهند گفت: «چه کسی ما را بازمیگرداند؟!» بگو: «همان کسی که نخستین بار شما را آفرید.» آنان سر خود را به سوی تو خم میکنند و میگویند: «در چه زمانی خواهد بود؟!» بگو: «شاید نزدیک باشد! (۵۱)}
برای همین است که می بینید، کافرانی که از طرف خداوند برایشان رسول فرستاده شده است فتوای رسولان را در باره کسی که بعد از مرگ آنها را برمی انگیزد می دانند و برای کافرانی که از آن خبر ندارند فتوا می دهند.برای همین می گویند: {هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُوَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ (52)} صدق الله العظيم [يس]. { این همان است که خداوند رحمان وعده داده، و فرستادگان (او) راست گفتند}
این پاسخ از جانب کسانی است که خداوند با برانگیختن رسول در بین آنها؛ حجت را برایشان تمام کرده است و آنچه که خداوند برایشان فرستاده توسط رسولان خداوند توضیح داده شده و روشن گردیده است؛ لذا می بینید که به حقی که از جانب پروردگارشان آمده است اعتراف می کنند و در جواب سؤال کننده ها می گویند: {هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ (52)}.
{ این همان است که خداوند رحمان وعده داده، و فرستادگان (او) راست گفتند}
و اما سؤال کننده ها؛ کافرانی هستند که پیش از آنان از دنیا رفته و درمورد برانگیخته شدن مرده ها داستان هایی از پیشینیان خود شنیده اند؛ اما تصور می کردند این مطالب تنها اساطیری و افسانه است و خداوند برایشان کتاب و رسولی نفرستاده بود تا آن را برایشان روشن سازد. و می دانیم آنها از افسانه های درگذشتگان مطالبی درباره وجود برانگیختگی بعد ازمرگ شنیده بودند؛ ولی حقا نمی دانستند چه کسی آنها را برمی انگیزد و به خاطر همین می گویند{قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا} ؟{میگویند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟!}و کافرانی که با برانگیخته شدن رسولان در میانشان خداوند حجت برایشان اقامه کرده است به آنها پاسخ می دهند که : {هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ (52)}.{ این همان است که خداوند رحمان وعده داده، و فرستادگان (او) راست گفتند}
عزیز من انصاری "الباحث"؛ به راستی که تو با فرموده خداوند تعالی دراین آیه محکم و روشن از کتاب با امامت بحث می کنی که:
{قَالُوا أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٨٢﴾ لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَـٰذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٨٣﴾} صدق الله العظيم [المؤمنون].
{ آنها گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدیم، آیا بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟! (۸۲) این وعده به ما و پدرانمان از قبل داده شده؛ این فقط افسانههای پیشینیان است!» (۸۳)}
و برایت به حق روشن گردید که در بیان قرآن با قرآن امام مهدی ناصر محمد؛ تناقضی وجود ندارد و متوجه شدی که اهالی اعراف واقعاً کسانی هستند که قبل از برانگیخته شدن رسولان درمیانشان از دنیا رفته اند چون آنها نه در بهشتند و نه در آتش.گواه آن فرموده خداوند تعالی است: {وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً} صدق الله العظيم [الإسراء:15]. { و ما هرگز (قومی را) مجازات نخواهیم کرد، مگر آنکه پیامبری مبعوث کرده باشیم}
وبا وجود آنکه فکر نمی کردی ؛ما با پاسخ حق درباره آیه ای که برای ما به عنوان حجت آوردی برایت حجت حق آورده و بر تو غلبه کردیم؛ نزدیک بود به علت نفهمیدن این آیه ؛ در حالی که از انصار پیشگام و برگزیده ومکرم شده بود؛ خداوند قلب او را ازحق منحرف کند و به گذشته خود بازگشته و از کسانی دیگر پیروی نماید!پس آنهایی که دارای بصیرت هستند ؛تمام انصار در دوران"گفتگوی قبل از ظهور" ؛ عبرت بگیرند؛ ممکن است ببینید بیانی از نظر شما با بیانی دیگرکه به شما آموخته ایم تناقض دارد؛ در این حالت شاید یقین و باور برخی انصار نسبت به اینکه ناصر محمد یمانی همان مهدی منتظر است ضعیف شود وبه آرامی عقب کشیده و بگوید" ضرورت ندارد با ناصر محمد مجادله کنم و نشان دهم که درباره او دچار شک شده ام " سپس بی سروصدا عقب نشسته و بگوید:" اگر ناصر محمد یمانی همان مهدی باشد ؛ که من قبلاً با او بیعت کرده ام وخود را از انصار او می دانم؛ پس لازم نیست خود را به زحمت انداخته و مانند گذشته که به او یقین داشتم در بیانات تدبر کنم چون آیه ای پیدا کرده ام که با یکی از بیانات دیگر تناقض دارد".ای کسی که بی سروصدا عقب کشیده ای و فکر کرده ای این نشانه هوش توست که نمی خواهی با وجود شکت درمورد اینکه او مهدی منتظر است؛ناصر محمد یمانی را از دست بدهی! به تو می گوییم اشتباه می کنی؛ اگر از خردمندان باشی حق داری با امام مهدی ناصر محمد یمانی درباره هر آیه ای که با بیان ناصر محمد یمانی متفاوت می بینی مجادله کنی تا ببینی آیا بر او غلبه کرده و با قانع شدن از اینکه ناصر محمد یمانی امام مهدی نیست روبرگردانی و برایت روشن شود که با تصمیمی اشتباه؛ در حق خود ظلم نکرده ای و یا ناصر محمد یمانی با برهان علمی قاطع بر تو غلبه کرده وایمانت درباره اینکه ناصرمحمد یمانی حقا امام مهدی ناصر محمد است قوی تر از قبل بازگردد.
ای جوینده حق ؛تو حق را یافته ای پس بدان پای بند باش؛ ای عزیز من؛ مانند بندگان نعیم اعظم عمل کن؛ چون بندگان نعیم اعظم زمانی که در بیانات ناصر محمد به نکته ای برخوردند که آن را نمی فهمند و یا اینکه زمانی که اثری از تردید در خود پیدا می کنند ؛ حقیقت نعیم اعظم را بخاطر می آورند و درمی یابند که به حق به ملکوت بهشتی که عرض آن به اندازه آسمان ها و زمین است راضی نمی شوند تا پروردگاری که از هر چیزی در نزد آنها محبوب تر است ؛ بدون حسرت و حزن در نفس خود راضی باشد؛ مهم نیست که در چه موضوعی از بیانات دچار شک شده اند –با بخاطر آوردن این امر- بصیر می شوند؛ پسبه محض آنکه حقیقت نعیم اعظم را بیاد آوردند بصیرت پیدا می کنند که بی شک و تردید ناصر محمد یمانی همان امام مهدی منتظر است.آنها رااز کسانی می یابی که اگر نکته ای از یک بیان را درک نکردند می گویند مشکلی نیست؛ ما نمی خواهیم وقت امام را که برای گفتگو و قانع کردن دیگران اهمیت دارد بگیریم؛ باشد که به اذن خداوند بیان جدیدی آورده شود و این نکته ای را که درک نکرده بودیم بفهمیم.آنها ابداً نمی خواهند بخود اجازه دهند در مورد امام مهدی ناصر محمد یمانی دچار شک شوند؛ این بخاطر محبت شدید آنها به امام ناصر محمد یمانی نیست؛ بلکه این ناشی از محبت بسیار عمیق و شدید آنها نسبت به پروردگارشان است چرا که نمی خواهند به سوی چیزی بجز نعیم اعظم هدایت شوند! بلکه در باره آنها چنین فتوا می دهیم که حتی اگر امام مهدی ناصر محمد یمانی درنزد خود دچار تردید شد و برایش روشن گردید که او امام مهدی نیست و به آنها گفت: خداوند را بخاطر طمع به بهشتی عبادت کنید که عرض آن به اندازه آسمان ها و زمین است ؛ خواهند گفت:" هیهات هیهات که آنچه را که به یقین از نعیم اعظم می دانیم با نعیم کوچکتر عوض کنیم! پس ناصر محمد گوش کن؛ به خدایی که جز او خدای نیست قسم که تو بر راه حق و روشن بودی؛ حتی اگر خداوند و پروردگار عالمیان ما را از ورای حجاب مورد خطاب قرار دهد و به ما بگوید :
[[ ای انصار ناصر محمد یمانی؛ مرا به طمع نعیم بهشتم عبادت کنید چون رضوان نفس خداوند آن چنان که ناصر محمد برایتان فتوا داده است رخ نخواهد داد. جواب می دهند: اگر چنین است پس ای خداوند ارحم الراحمین ؛ ما را برای چه آفریده ای؟ و جواب حق پروردگارشان حتماً این خواهد بود که: {وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (56)} صدق الله العظيم [الذاريات:56].
{ من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند}
سپس می گویند: ما بر این شاهدیم و رضوان نفس ترا عبادت می کنیم و برای تو که جز تو خدایی نیست سجده می کنیم که معبودی بجز تو نیست ای خداوند ارحم الراحمین؛ ما به حق دانسته ایم که تو ارحم الراحمین هستی و برای همین ترا نسبت به بندگانی که در حق خود ظلم کرده اند متحسر و حزین یافته ایم با وجود اینکه تو در حق آنها هیچ ظلمی نکرده ای و آنها خود به خود ستم کرده و با مأیوس شدن از رحمت تو به خود ظلم کرده اند, خدایا پاک و منزهی تو....
تا اینکه پروردگارشان در جواب آنها می گوید: پس به این ترتیب شما بهشتی که به شما وعده داده شده است را نمی خواهید و این به خود شما مربوط است .خواهند گفت: یا رب، تو فرموده ای و فرموده تو حق است {وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ پروردگار شما گفته است: «مرا بخوانید تا (دعای) شما را بپذیرم}و اگر نعیم اعظم تو برای ما محقق نمی شود از تو خداوند ارحم الراحمین می خواهیم که ما را بین بهشت و آتش قرار دهی و ما تا زمانی که محبوب ترین چیز درنزد ما متحسر و حزین باشد ناله و واویلا می کنیم, ناله و واویلایی بسیار بیشتر از کافرانی که – در آتش- جاودان هستند.اما اگر از ما می خواهی هدف نهایی و غایت خود را عوض کرده و نعیم اعظم را وسیله بدست آوردن نعیم کوچک تر کنیم ؛ عذر ما را بپذیر چون قلب های ما راضی نمی شود که تغییر و تبدیلی انجامدهد؛ ما نمی توانم در حالی که محبوب ترین چیز در نزد ما در نفس خود حزین و متحسر است به نعیم بهشت راضی شویم.
و حتی اگر حبیب قلبشان؛ پروردگارشان بفرماید: اما خدای شما بر هر چیز قادر است و اوست که بین انسان و قلبش حائل می شود ولذا قلب شما را به نعیم بهشت راضی می کند تا رضوان خداوند را وسیله تحقیق نعیم بهشت کنید؛ خواهند گفت: ای پروردگار ما ؛ به حق "لا اله الا انت"وبه حق رحمتی که بر خود نوشته ای و فرض نموده ای و به حق بزرگی نعیم رضوان نفست؛ با قلب ما چنین مکن که ما نمی خواهیم قلب ما چنین تغییری کند.
و حتی اگر پروردگارتان بگوید: آیا این بهتر از آن نیست که درخواست شما را اجابت کرده و بین بهشت و آتش رهایتان کنم که شدیدتر از کفار جاودان -در آتش- ناله و واویلا کنید؟ درجواب خواهند گفت : اگر نعیم اعظم برایمان محقق نشود ؛ ما راضی هستیم که بین بهشت و آتش رها شویم و تا زمانی که خداوند ارحم الراحمین متحسر و حزین است ناله و واویلایی دائمی کنیم]] پایان
ای جماعت مسلمانان! اگر کسی از این بیان من آگاه شود ، مرا مجنون خواهد خواند! در جواب به آنها می گوییم" چه جنون خوبی! آیا این از مجنون شدن برای" لیلی " بهتر نیست؟ به خداوندی که خدایی جز او نیست؛ بجز قوم محبوب خدا و محب او(یحبهم الله و یحبونه ) کسی حقیقت بیان نعیم اعظم را درک نمی کند؛ آنها بر کلمه کلمه این سخنانی که درباره گفتگوی فرضی بین آنها و پروردگارشان آوردم شاهدند و پاسخ هایی که در این گفتگوی فرضی به خداوند داده شد را بی شک و تردیدهمان پاسخ خود می یابند. در اینجا پرسشگران درنگ کرده و می گویند:" آیا در میان عالمیان کسانی هستند که مانند تو مجنون باشند؟" امام مهدی ناصر محمد یمانی در پاسخشان می گوید: قومی که محبوب خداوندند و محب او(قوم یحبهم الله و یحبونه )...
ای قوم من مجنون نیستم؛ ولی به خداوند عظیم قسم؛ آنچه که در این گفتگوی فرضی برایتان گفتم را در نزد محبوبان و محبان خداوند با همین کلمات پیدا می کنید.ممکن است آنها در چشمان شما خوار باشند و بگویید: آیا اینان کسانی از میان ماهستند که به زعم شما خداوند با شناساندن نعیم اعظم بر آنها منت گذاشته است!و یکی تان بگوید:" من فلانی را می شناسم و می دانم قبل از این چه کارها می کرده است و او دوست و همراه من در سفرهای تفریحی بوده است و بخوبی از کارهایش خبر دارم؛ پس چگونه ممکن است که به گمان خودش تبدیل به نیکوترین مردم و بهترین مخلوقات شده باشد و از قومی شده باشد که محبوب خداوندند و محب او (قوم یحبهم الله و یحبونه )؟" پاسخ جاهلان را مستقیم به خداوند تعالی می سپاریم:
{إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ} [البقرة:222].
{خداوند، توبهکنندگان را دوست دارد، و پاک شوندگان را (نیز) دوست دارد.}
وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
أخوكم الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.
Read more: http://www.awaited-mahdi.com/showthread.php?19679-
ای عزیز من "الباحث" می بینم در برابر امامت در باره این فرموده خداوند تعالی حجت می آوری که : {وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٧٩﴾ وَهُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٨٠﴾ بَلْ قَالُوا مِثْلَ مَا قَالَ الْأَوَّلُونَ ﴿٨١﴾ قَالُوا أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٨٢﴾ لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَـٰذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٨٣﴾ قُل لِّمَنِ الْأَرْضُ وَمَن فِيهَا إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٨٤﴾ سَيَقُولُونَ لِلَّـهِ ۚ قُلْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ}صدق الله العظيم [المؤمنون]. {و او کسی است که شما را در زمین آفرید؛ و به سوی او محشور میشوید! (۷۹) و او کسی است که زنده میکند و میمیراند؛ و رفت و آمد شب و روز از آن اوست؛ آیا اندیشه نمیکنید؟! (۸۰) بلکه آنان نیز مثل آنچه پیشینیان گفته بودند گفتند. (۸۱) آنها گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدیم، آیا بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟! (۸۲) این وعده به ما و پدرانمان از قبل داده شده؛ این فقط افسانههای پیشینیان است!» (۸۳) بگو: «زمین و کسانی که در آن هستند از آن کیست، اگر شما میدانید؟!» (۸۴) (در پاسخ تو) میگویند: «همه از آن خداست!» بگو: «آیا متذکّر نمیشوید؟۸۵)}. به این فرموده خداوند تعالی استناد می کنی که می فرماید: {قَالُوا أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٨٢﴾ لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَـٰذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٨٣﴾} صدق الله العظيم.
{آنها گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدیم، آیا بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟! (۸۲) این وعده به ما و پدرانمان از قبل داده شده؛ این فقط افسانههای پیشینیان است!» (۸۳)}
ای مرد،آیا تو می بینی که حجت بر آنها اقامه (تمام ) شده است چون در داستان های امت های پیشین از برانگیختگی بعد از مرگ خبر داده شده است؟ ولی آنها نمی دانستند چه کسی بعد از مرگ آنها را برخواهد انگیخت ؛ آنها در داستان های پیشین شنیده بودند که بعد از مرگ برانگیخته می شوند؛ و تمام آنچه که می دانستند این کلمه بوده است که "کسانی که در قبرها هستند برانگیخته خواهند شد" اما نمی دانستند چه کسی عامل آن خواهد بود, بلکه فقط از برانگیخته شدن بعد از مرگ چیزهایی شنیده بودند؛ولی نمی دانستند اگر برانگیختگی واقعا رخ دهد؛چه کسی آنها را بعد از مرگ شان برخواهد انگیخت؛ چون رسولی از جانب خداوند نیامده بود تا دعوت حق پروردگارشان را برایشان روشن سازد و آنچه را که خداوند به سویشان فرستاده برایشان توضیح داده و روشن کند. بلکه تنها چیزی که شنیده بودند و آن را اساطیر و افسانه های پیشینیان می دانستند این بود که به آنها وعده داده شده بود که بعد از مرگ برانگیخته خواهند شد.
و من می دانم که امت هایی که قبل از برانگیخته شدن رسول درمیانشان از دنیا رفته بودنداز داستانهای پیشینیان درمورد وعده برانگیخته شدن بعد از مرگ شان خبر داشته اند؛ من این را می دانم؛ اما باز فتوای خود را به حق تکرار می کنم؛ که آنها از اینکه چه کسی بعد از اینکه تبدیل به استخوانهای پراکنده و پوسیده شدند ؛ آنها را باز می گرداند خبر نداشتند..آنها با وجود اینکه داستان را از پیشینیان شنیده بودند اما باور نداشتند که وعده برانگیخته شدن بعد از مرگ درست باشد؛ چون از جانب پروردگارشان توضیحی درباره اینکه چه کسی آنها را از قبرهایشان بازخواهد گرفت به آنها نرسیده بود؛ فقط داستانی هایی درباره برانگیخته شدن بعد از مرگ شنیده بودند که آنها را نیز اساطیر و افسانه می دانستند.از این جا استنباط می شود که از اینکه چه کسی آنها را از قبرها بازخواهد گرداند بی خبر بوده اند و این را می توان از جریان جدال فرزندانشان با انبیاء خداوند از جمله محمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم دریافت و خداوند تعالی می فرماید:
{وَقَالُواْ أَئِذَا كُنَّا عِظَاماً وَرُفَاتاً أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً (49) قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيداً (50) أَوْ خَلْقاً مِّمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُوسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَن يَكُونَ قَرِيباً (51)} صدق الله العظيم [الإسراء].
{و گفتند: «آیا هنگامی که ما، استخوانهای پوسیده و پراکندهای شدیم، دگر بار آفرینش تازهای خواهیم یافت؟!» (۴۹) بگو: «شما سنگ باشید یا آهن، (۵۰) یا هر مخلوقی که در نظر شما، از آن هم سختتر است. آنها خواهند گفت: «چه کسی ما را بازمیگرداند؟!» بگو: «همان کسی که نخستین بار شما را آفرید.» آنان سر خود را به سوی تو خم میکنند و میگویند: «در چه زمانی خواهد بود؟!» بگو: «شاید نزدیک باشد! (۵۱)}
به عدم آگاهی آنها و پدرانشان توجه نماییدهمچنین نمی دانستند بازگشتن آنها بعد از مرگشان توسط چه کسی انجام خواهد شد و این را از پاسخ آنها به رسولان خداوند می توان دریافت : {وَقَالُواْ أَئِذَا كُنَّا عِظَاماً وَرُفَاتاً أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً (49) قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيداً (50) أَوْ خَلْقاً مِّمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُوسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَن يَكُونَ قَرِيباً (51)} صدق الله العظيم.
{و گفتند: «آیا هنگامی که ما، استخوانهای پوسیده و پراکندهای شدیم، دگر بار آفرینش تازهای خواهیم یافت؟!» (۴۹)بگو: «شما سنگ باشید یا آهن، (۵۰) یا هر مخلوقی که در نظر شما، از آن هم سختتر است .آنها خواهند گفت: «چه کسی ما را بازمیگرداند؟!» بگو: «همان کسی که نخستین بار شما را آفرید.» آنان سر خود را به سوی تو خم میکنند و میگویند: «در چه زمانی خواهد بود؟!» بگو: «شاید نزدیک باشد! (۵۱)}
پس به عدم اطلاع آنها از آنکه چه کسی آنها را از قبرهای شان برخواهد انگیخت نظر کنید{فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ خواهند گفت: «چه کسی ما را بازمیگرداند؟!» بگو: «همان کسی که شما را آفرید } از اینجا برایمان روشن می شود که پدران آنها که قبل از برانگیخته شدن رسولان پروردگار مرده بودند نمی دانستند چه کسی آنها رااز قبرهایشان برخواهد انگیخت؛ برای همین؛ روزی که خداوند آنها را برمی انگیزد خواهند گفت: {قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا} [يس:52] {میگویند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟!}از خلال این گفتار درمی یابیم که آنها در داستان های مردمان پیش از خود؛ درباره وعده برانگیخته شدن بعد از مرگ خبر داشتند و برای همین به آن "بعث" می گفتند چون در داستان پیشینیان خبر برانگیخته شدن بعد از مرگ را شنیده بودند و برای همین نیز به درستی نام "بعث" یا برانگیخته شدن را به آن می دادند.{قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا} [يس:52] {میگویند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟!}چون خبر آن را در داستان های پیشینیان شنیده بودند؛ و این داستان برانگیخته شدن بعد از مرگ است؛ اما تفاصیل موضوع و اینکه چه کسی آنها را برخواهد انگیخت را نمی دانستند و برای همین می گویند: {قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا} [يس:52] {میگویند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟!}
اما در مورد کسانی که خداوند درمیان شان رسول فرستاده بود؛ به آنها توسط رسولان فتوا داده شده بود که این پروردگارشان است که بعد از مرگ آنها را برخواهد انگیخت و خداوند تعالی می فرماید:
{وَقَالُواْ أَئِذَا كُنَّا عِظَاماً وَرُفَاتاً أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً (49) قُل كُونُواْ حِجَارَةً أَوْ حَدِيداً (50) أَوْ خَلْقاً مِّمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُوسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتَى هُوَ قُلْ عَسَى أَن يَكُونَ قَرِيباً (51)} صدق الله العظيم[الإسراء]
{و گفتند: «آیا هنگامی که ما، استخوانهای پوسیده و پراکندهای شدیم، دگر بار آفرینش تازهای خواهیم یافت؟!» (۴۹)بگو: «شما سنگ باشید یا آهن، (۵۰) یا هر مخلوقی که در نظر شما، از آن هم سختتر است. آنها خواهند گفت: «چه کسی ما را بازمیگرداند؟!» بگو: «همان کسی که نخستین بار شما را آفرید.» آنان سر خود را به سوی تو خم میکنند و میگویند: «در چه زمانی خواهد بود؟!» بگو: «شاید نزدیک باشد! (۵۱)}
برای همین است که می بینید، کافرانی که از طرف خداوند برایشان رسول فرستاده شده است فتوای رسولان را در باره کسی که بعد از مرگ آنها را برمی انگیزد می دانند و برای کافرانی که از آن خبر ندارند فتوا می دهند.برای همین می گویند: {هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُوَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ (52)} صدق الله العظيم [يس]. { این همان است که خداوند رحمان وعده داده، و فرستادگان (او) راست گفتند}
این پاسخ از جانب کسانی است که خداوند با برانگیختن رسول در بین آنها؛ حجت را برایشان تمام کرده است و آنچه که خداوند برایشان فرستاده توسط رسولان خداوند توضیح داده شده و روشن گردیده است؛ لذا می بینید که به حقی که از جانب پروردگارشان آمده است اعتراف می کنند و در جواب سؤال کننده ها می گویند: {هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ (52)}.
{ این همان است که خداوند رحمان وعده داده، و فرستادگان (او) راست گفتند}
و اما سؤال کننده ها؛ کافرانی هستند که پیش از آنان از دنیا رفته و درمورد برانگیخته شدن مرده ها داستان هایی از پیشینیان خود شنیده اند؛ اما تصور می کردند این مطالب تنها اساطیری و افسانه است و خداوند برایشان کتاب و رسولی نفرستاده بود تا آن را برایشان روشن سازد. و می دانیم آنها از افسانه های درگذشتگان مطالبی درباره وجود برانگیختگی بعد ازمرگ شنیده بودند؛ ولی حقا نمی دانستند چه کسی آنها را برمی انگیزد و به خاطر همین می گویند{قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا} ؟{میگویند: «ای وای بر ما! چه کسی ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟!}و کافرانی که با برانگیخته شدن رسولان در میانشان خداوند حجت برایشان اقامه کرده است به آنها پاسخ می دهند که : {هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ (52)}.{ این همان است که خداوند رحمان وعده داده، و فرستادگان (او) راست گفتند}
عزیز من انصاری "الباحث"؛ به راستی که تو با فرموده خداوند تعالی دراین آیه محکم و روشن از کتاب با امامت بحث می کنی که:
{قَالُوا أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٨٢﴾ لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَآبَاؤُنَا هَـٰذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٨٣﴾} صدق الله العظيم [المؤمنون].
{ آنها گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدیم، آیا بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟! (۸۲) این وعده به ما و پدرانمان از قبل داده شده؛ این فقط افسانههای پیشینیان است!» (۸۳)}
و برایت به حق روشن گردید که در بیان قرآن با قرآن امام مهدی ناصر محمد؛ تناقضی وجود ندارد و متوجه شدی که اهالی اعراف واقعاً کسانی هستند که قبل از برانگیخته شدن رسولان درمیانشان از دنیا رفته اند چون آنها نه در بهشتند و نه در آتش.گواه آن فرموده خداوند تعالی است: {وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً} صدق الله العظيم [الإسراء:15]. { و ما هرگز (قومی را) مجازات نخواهیم کرد، مگر آنکه پیامبری مبعوث کرده باشیم}
وبا وجود آنکه فکر نمی کردی ؛ما با پاسخ حق درباره آیه ای که برای ما به عنوان حجت آوردی برایت حجت حق آورده و بر تو غلبه کردیم؛ نزدیک بود به علت نفهمیدن این آیه ؛ در حالی که از انصار پیشگام و برگزیده ومکرم شده بود؛ خداوند قلب او را ازحق منحرف کند و به گذشته خود بازگشته و از کسانی دیگر پیروی نماید!پس آنهایی که دارای بصیرت هستند ؛تمام انصار در دوران"گفتگوی قبل از ظهور" ؛ عبرت بگیرند؛ ممکن است ببینید بیانی از نظر شما با بیانی دیگرکه به شما آموخته ایم تناقض دارد؛ در این حالت شاید یقین و باور برخی انصار نسبت به اینکه ناصر محمد یمانی همان مهدی منتظر است ضعیف شود وبه آرامی عقب کشیده و بگوید" ضرورت ندارد با ناصر محمد مجادله کنم و نشان دهم که درباره او دچار شک شده ام " سپس بی سروصدا عقب نشسته و بگوید:" اگر ناصر محمد یمانی همان مهدی باشد ؛ که من قبلاً با او بیعت کرده ام وخود را از انصار او می دانم؛ پس لازم نیست خود را به زحمت انداخته و مانند گذشته که به او یقین داشتم در بیانات تدبر کنم چون آیه ای پیدا کرده ام که با یکی از بیانات دیگر تناقض دارد".ای کسی که بی سروصدا عقب کشیده ای و فکر کرده ای این نشانه هوش توست که نمی خواهی با وجود شکت درمورد اینکه او مهدی منتظر است؛ناصر محمد یمانی را از دست بدهی! به تو می گوییم اشتباه می کنی؛ اگر از خردمندان باشی حق داری با امام مهدی ناصر محمد یمانی درباره هر آیه ای که با بیان ناصر محمد یمانی متفاوت می بینی مجادله کنی تا ببینی آیا بر او غلبه کرده و با قانع شدن از اینکه ناصر محمد یمانی امام مهدی نیست روبرگردانی و برایت روشن شود که با تصمیمی اشتباه؛ در حق خود ظلم نکرده ای و یا ناصر محمد یمانی با برهان علمی قاطع بر تو غلبه کرده وایمانت درباره اینکه ناصرمحمد یمانی حقا امام مهدی ناصر محمد است قوی تر از قبل بازگردد.
ای جوینده حق ؛تو حق را یافته ای پس بدان پای بند باش؛ ای عزیز من؛ مانند بندگان نعیم اعظم عمل کن؛ چون بندگان نعیم اعظم زمانی که در بیانات ناصر محمد به نکته ای برخوردند که آن را نمی فهمند و یا اینکه زمانی که اثری از تردید در خود پیدا می کنند ؛ حقیقت نعیم اعظم را بخاطر می آورند و درمی یابند که به حق به ملکوت بهشتی که عرض آن به اندازه آسمان ها و زمین است راضی نمی شوند تا پروردگاری که از هر چیزی در نزد آنها محبوب تر است ؛ بدون حسرت و حزن در نفس خود راضی باشد؛ مهم نیست که در چه موضوعی از بیانات دچار شک شده اند –با بخاطر آوردن این امر- بصیر می شوند؛ پسبه محض آنکه حقیقت نعیم اعظم را بیاد آوردند بصیرت پیدا می کنند که بی شک و تردید ناصر محمد یمانی همان امام مهدی منتظر است.آنها رااز کسانی می یابی که اگر نکته ای از یک بیان را درک نکردند می گویند مشکلی نیست؛ ما نمی خواهیم وقت امام را که برای گفتگو و قانع کردن دیگران اهمیت دارد بگیریم؛ باشد که به اذن خداوند بیان جدیدی آورده شود و این نکته ای را که درک نکرده بودیم بفهمیم.آنها ابداً نمی خواهند بخود اجازه دهند در مورد امام مهدی ناصر محمد یمانی دچار شک شوند؛ این بخاطر محبت شدید آنها به امام ناصر محمد یمانی نیست؛ بلکه این ناشی از محبت بسیار عمیق و شدید آنها نسبت به پروردگارشان است چرا که نمی خواهند به سوی چیزی بجز نعیم اعظم هدایت شوند! بلکه در باره آنها چنین فتوا می دهیم که حتی اگر امام مهدی ناصر محمد یمانی درنزد خود دچار تردید شد و برایش روشن گردید که او امام مهدی نیست و به آنها گفت: خداوند را بخاطر طمع به بهشتی عبادت کنید که عرض آن به اندازه آسمان ها و زمین است ؛ خواهند گفت:" هیهات هیهات که آنچه را که به یقین از نعیم اعظم می دانیم با نعیم کوچکتر عوض کنیم! پس ناصر محمد گوش کن؛ به خدایی که جز او خدای نیست قسم که تو بر راه حق و روشن بودی؛ حتی اگر خداوند و پروردگار عالمیان ما را از ورای حجاب مورد خطاب قرار دهد و به ما بگوید :
[[ ای انصار ناصر محمد یمانی؛ مرا به طمع نعیم بهشتم عبادت کنید چون رضوان نفس خداوند آن چنان که ناصر محمد برایتان فتوا داده است رخ نخواهد داد. جواب می دهند: اگر چنین است پس ای خداوند ارحم الراحمین ؛ ما را برای چه آفریده ای؟ و جواب حق پروردگارشان حتماً این خواهد بود که: {وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (56)} صدق الله العظيم [الذاريات:56].
{ من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند}
سپس می گویند: ما بر این شاهدیم و رضوان نفس ترا عبادت می کنیم و برای تو که جز تو خدایی نیست سجده می کنیم که معبودی بجز تو نیست ای خداوند ارحم الراحمین؛ ما به حق دانسته ایم که تو ارحم الراحمین هستی و برای همین ترا نسبت به بندگانی که در حق خود ظلم کرده اند متحسر و حزین یافته ایم با وجود اینکه تو در حق آنها هیچ ظلمی نکرده ای و آنها خود به خود ستم کرده و با مأیوس شدن از رحمت تو به خود ظلم کرده اند, خدایا پاک و منزهی تو....
تا اینکه پروردگارشان در جواب آنها می گوید: پس به این ترتیب شما بهشتی که به شما وعده داده شده است را نمی خواهید و این به خود شما مربوط است .خواهند گفت: یا رب، تو فرموده ای و فرموده تو حق است {وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ پروردگار شما گفته است: «مرا بخوانید تا (دعای) شما را بپذیرم}و اگر نعیم اعظم تو برای ما محقق نمی شود از تو خداوند ارحم الراحمین می خواهیم که ما را بین بهشت و آتش قرار دهی و ما تا زمانی که محبوب ترین چیز درنزد ما متحسر و حزین باشد ناله و واویلا می کنیم, ناله و واویلایی بسیار بیشتر از کافرانی که – در آتش- جاودان هستند.اما اگر از ما می خواهی هدف نهایی و غایت خود را عوض کرده و نعیم اعظم را وسیله بدست آوردن نعیم کوچک تر کنیم ؛ عذر ما را بپذیر چون قلب های ما راضی نمی شود که تغییر و تبدیلی انجامدهد؛ ما نمی توانم در حالی که محبوب ترین چیز در نزد ما در نفس خود حزین و متحسر است به نعیم بهشت راضی شویم.
و حتی اگر حبیب قلبشان؛ پروردگارشان بفرماید: اما خدای شما بر هر چیز قادر است و اوست که بین انسان و قلبش حائل می شود ولذا قلب شما را به نعیم بهشت راضی می کند تا رضوان خداوند را وسیله تحقیق نعیم بهشت کنید؛ خواهند گفت: ای پروردگار ما ؛ به حق "لا اله الا انت"وبه حق رحمتی که بر خود نوشته ای و فرض نموده ای و به حق بزرگی نعیم رضوان نفست؛ با قلب ما چنین مکن که ما نمی خواهیم قلب ما چنین تغییری کند.
و حتی اگر پروردگارتان بگوید: آیا این بهتر از آن نیست که درخواست شما را اجابت کرده و بین بهشت و آتش رهایتان کنم که شدیدتر از کفار جاودان -در آتش- ناله و واویلا کنید؟ درجواب خواهند گفت : اگر نعیم اعظم برایمان محقق نشود ؛ ما راضی هستیم که بین بهشت و آتش رها شویم و تا زمانی که خداوند ارحم الراحمین متحسر و حزین است ناله و واویلایی دائمی کنیم]] پایان
ای جماعت مسلمانان! اگر کسی از این بیان من آگاه شود ، مرا مجنون خواهد خواند! در جواب به آنها می گوییم" چه جنون خوبی! آیا این از مجنون شدن برای" لیلی " بهتر نیست؟ به خداوندی که خدایی جز او نیست؛ بجز قوم محبوب خدا و محب او(یحبهم الله و یحبونه ) کسی حقیقت بیان نعیم اعظم را درک نمی کند؛ آنها بر کلمه کلمه این سخنانی که درباره گفتگوی فرضی بین آنها و پروردگارشان آوردم شاهدند و پاسخ هایی که در این گفتگوی فرضی به خداوند داده شد را بی شک و تردیدهمان پاسخ خود می یابند. در اینجا پرسشگران درنگ کرده و می گویند:" آیا در میان عالمیان کسانی هستند که مانند تو مجنون باشند؟" امام مهدی ناصر محمد یمانی در پاسخشان می گوید: قومی که محبوب خداوندند و محب او(قوم یحبهم الله و یحبونه )...
ای قوم من مجنون نیستم؛ ولی به خداوند عظیم قسم؛ آنچه که در این گفتگوی فرضی برایتان گفتم را در نزد محبوبان و محبان خداوند با همین کلمات پیدا می کنید.ممکن است آنها در چشمان شما خوار باشند و بگویید: آیا اینان کسانی از میان ماهستند که به زعم شما خداوند با شناساندن نعیم اعظم بر آنها منت گذاشته است!و یکی تان بگوید:" من فلانی را می شناسم و می دانم قبل از این چه کارها می کرده است و او دوست و همراه من در سفرهای تفریحی بوده است و بخوبی از کارهایش خبر دارم؛ پس چگونه ممکن است که به گمان خودش تبدیل به نیکوترین مردم و بهترین مخلوقات شده باشد و از قومی شده باشد که محبوب خداوندند و محب او (قوم یحبهم الله و یحبونه )؟" پاسخ جاهلان را مستقیم به خداوند تعالی می سپاریم:
{إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ} [البقرة:222].
{خداوند، توبهکنندگان را دوست دارد، و پاک شوندگان را (نیز) دوست دارد.}
وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
أخوكم الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.
Read more: http://www.awaited-mahdi.com/showthread.php?19679-
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق