از امام هدایتگر به سوی نعیم اعظم( نعیم بزرگتر از نعیم بهشت) به قومی که محبوب خدایندو محب او
بسم الله الرحمن الرحيم والصلاة والسلام على كافة رسل الله وأنبياءه المكرمين وآلهم الطيبين وعلى من تبعهم بإحسان في كل زمان ومكان إلى يوم الدين أما بعد
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته بر شما عزیزان من، قومی که محبوب خدایید و محبت و عشق شما نسبت به او (یحبهم الله و یحبونه) عظیم ترین محبت است ؛ ای عزیزانی که بخاطر خداوند مورد محبت من هستید،زمانی که می بینید امام مهدی درباره کسی از انصار شهادت می دهد دلگیر نباشید. به خداوند قسم انصاری هستند که تقریبا یادی از آنها نمی شود و ناشناس (گمنام ) هستند و آنگونه که شایسته آنهاست برایشان وزنی درنظر گرفته نمی شود اما امام مهدی می ترسد آنها در حب و قرب خداوند بر او پیشی گرفته باشند چراکه شما از آنچه که می کنند خبر ندارید.آنها به شدت با امام مهدی و تمام انبیاء و رسولان خداوند و تمام بندگان ملکوت خداوندرقابت می کنند تا بیش از همه محبوب خدا بوده و به او نزدیک شوند.کسانی در میان انصار هستند که می گویند اگر امام مهدی شهادت نداده است که "من به ملکوت خداوند راضی نخواهم شد مگراینکه خداوند در نفس خود راضی باشد"؛ من به شهادت امام مهدی نیازی ندارم و شاهد بودن خداوند مرا بس است و می گویند خدایا تو می دانی که من تو را بسیار دوست دارم و محبت من به تو عظیم ترین محبت هاست و می دانی تا تو راضی نشوی؛ من به ملکوت تو راضی نخواهم شد و این بخاطر رحمت من بر بندگانت نیست که تو به حق ارحم الراحمینی . چگونه ممکن است که در حالی که حبیب قلب من در نفس خود حزین است؛ بهشت نعیم برای من لذت بخش و شیرین باشد؟ حبیب من می گوید: {يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿30﴾ أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿31﴾ }صدق الله العظيم[یس]
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته بر شما عزیزان من، قومی که محبوب خدایید و محبت و عشق شما نسبت به او (یحبهم الله و یحبونه) عظیم ترین محبت است ؛ ای عزیزانی که بخاطر خداوند مورد محبت من هستید،زمانی که می بینید امام مهدی درباره کسی از انصار شهادت می دهد دلگیر نباشید. به خداوند قسم انصاری هستند که تقریبا یادی از آنها نمی شود و ناشناس (گمنام ) هستند و آنگونه که شایسته آنهاست برایشان وزنی درنظر گرفته نمی شود اما امام مهدی می ترسد آنها در حب و قرب خداوند بر او پیشی گرفته باشند چراکه شما از آنچه که می کنند خبر ندارید.آنها به شدت با امام مهدی و تمام انبیاء و رسولان خداوند و تمام بندگان ملکوت خداوندرقابت می کنند تا بیش از همه محبوب خدا بوده و به او نزدیک شوند.کسانی در میان انصار هستند که می گویند اگر امام مهدی شهادت نداده است که "من به ملکوت خداوند راضی نخواهم شد مگراینکه خداوند در نفس خود راضی باشد"؛ من به شهادت امام مهدی نیازی ندارم و شاهد بودن خداوند مرا بس است و می گویند خدایا تو می دانی که من تو را بسیار دوست دارم و محبت من به تو عظیم ترین محبت هاست و می دانی تا تو راضی نشوی؛ من به ملکوت تو راضی نخواهم شد و این بخاطر رحمت من بر بندگانت نیست که تو به حق ارحم الراحمینی . چگونه ممکن است که در حالی که حبیب قلب من در نفس خود حزین است؛ بهشت نعیم برای من لذت بخش و شیرین باشد؟ حبیب من می گوید: {يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿30﴾ أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿31﴾ }صدق الله العظيم[یس]
{افسوس بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا میکردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را (بخاطر گناهانشان) هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمیگردند (۳۱)}
ای محبوبان و محبان خداوند شما دانسته اید که رحمت خداوند که مشرکان نسبت به آن کافر شده اند چقدر بزرگ است. دوست داشتنی ترین صفت خداوند درنفسش رحمت اوست و او آن را برخود واجب نموده است.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که: {وَإِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ ۖ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۖ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ }صدق الله العظيم[الأنعام:54]
{ هرگاه کسانی که به آیات ما ایمان دارند نزد تو آیند، به آنها بگو: «سلام بر شما ، پروردگارتان رحمت را بر خود فرض کرده؛ هر کس از شما کار بدی از روی نادانی کند، سپس توبه و اصلاح (و جبران) نماید، (مشمول رحمت خدا میشود چرا که) او آمرزنده مهربان است.»}
ای بندگان خداوند در هرجای ملکوت او هستید به دعوت کننده به رحمت و عفو خداوند پاسخ مثبت دهید این دعوت از جانب پروردگار غفور ورحیم شماست .از رحمت خداوند مأیوس نشوید؛ هر قدر هم گناهی که در این دنیا مرتکب شده اید بزرگ باشد؛ به ندایی که از جانب پروردگارتان برایتان می آید جواب دهید خداوند در محکمات کتاب خود می فرماید: {قُلْ يَاعِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (53) وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ (54) وَاتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ (55) أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَى عَلَى مَا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ وَإِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ (56)أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللهَ هَدَانِى لَكُنتُ مِنَ الْـمُتَّقِينَ( 57 ) أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ أَنَّ لِى كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الُْمحْسِنِينَ( 58 ) بَلَى قَدْ جَآءَتْكَ ءَايَـتِى فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَ كُنْتَ مِنَ الْكَـفِرِينَ( 59 )}صدق الله العظيم[الزمر]
{بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کردهاید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را میآمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. (۵۳) و به درگاه پروردگارتان بازگردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آنکه عذاب به سراغ شما آید، سپس از سوی هیچ کس یاری نشوید! (۵۴) و از بهترین دستورهائی که از سوی پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید پیش از آنکه عذاب (الهی) ناگهان به سراغ شما آید در حالی که از آن خبر ندارید!» (۵۵) مبادا کسی بگوید: «افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخرهکنندگان (آیات او) بودم!» (۵۶)یا بگوید: «اگر خداوند مرا هدایت میکرد، از پرهیزگاران بودم!» (۵۷) یا هنگامی که عذاب را میبیند بگوید: «ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازمیگشتم و از نیکوکاران بودم!» (۵۸) آری، آیات من به سراغ تو آمد، امّا آن را تکذیب کردی و تکبّر نمودی و از کافران بودی! (۵۹)}
ممکن است کسی سؤال کند :"ناصر محمد آیا این ندا شامل حال تمام بندگان خداوند که در ملکوت او هستند حتی ابلیس و شیاطین جن و انس هم می شود؟" و امام مهدی به سؤال کنندگان پاسخ داده و می گوییم : مگر ابلیس و تمام شیاطین انس و جن جزو بندگان خدا که در حق خود اسراف کرده اند نیستند؟ چگونه ممکن است این ندای خداوند ملکوت شامل آنها نشود ؟ این هم از آن جهت است که زیادی گناهانشان بهانه نشود که تصور کنند خداوند بخاطر شدت و کثرت گناهانشان و اسرافی که در برابر او کرده اند ؛ آنها را مورد بخشش و غفران قرار نمی دهد. به همین دلیل خداوند تمام بندگانی را که در حق خود اسراف کرده اند مورد خطاب قرار می دهد تا از رحمت او نا امید نشوند . خداوند به آنها وعده می دهد که تمام گناهانشان را بدون هیچ استثنایی می آمرزد. واین برای آن است که هیچ بنده ای در پیشگاه خداوند عذری نداشته باشد. بار دیگر آیات محکم کتاب خداوند ؛ آیاتی که برای همه –علمای مسلمین وعامه مسلمانان و هر عرب زبانی -قابل فهم است را به شما یادآوری می کنم . به ندایی که مستقیم از جانب پروردگار آمده است توجه کنید:{قل يَاعِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (53) وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ (54) وَاتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَأَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَ (55) أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَى عَلَى مَا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ وَإِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ (56)أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللهَ هَدَانِى لَكُنتُ مِنَ الْـمُتَّقِينَ( 57 ) أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ أَنَّ لِى كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الُْمحْسِنِينَ( 58 ) بَلَى قَدْ جَآءَتْكَ ءَايَـتِى فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَ كُنْتَ مِنَ الْكَـفِرِينَ( 59 )} صدق الله العظيم[الزمر]
{بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کردهاید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را میآمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. (۵۳) و به درگاه پروردگارتان بازگردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آنکه عذاب به سراغ شما آید، سپس از سوی هیچ کس یاری نشوید! (۵۴) و از بهترین دستورهائی که از سوی پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید پیش از آنکه عذاب (الهی) ناگهان به سراغ شما آید در حالی که از آن خبر ندارید!» (۵۵) مبادا کسی بگوید: «افسوس بر من از کوتاهی هایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخرهکنندگان (آیات او) بودم!» (۵۶)یا بگوید: «اگر خداوند مرا هدایت میکرد، از پرهیزگاران بودم!» (۵۷) یا هنگامی که عذاب را میبیند بگوید: «ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازمیگشتم و از نیکوکاران بودم!» (۵۸) آری، آیات من به سراغ تو آمد، امّا آن را تکذیب کردی و تکبّر نمودی و از کافران بودی! (۵۹)}
گویا چشم هایی را می بینم که بخاطر شناخت صفات حضرت حق سبحانه و تعالی پر از اشک می شوند؛ چقدر خداوند و خلیفه اش شما را دوست دارند !و چقدر شما خداوند و خلیفه اش را دوست دارید! خداوند از شما راضی باشد و با نعیم رضوان خود شما را راضی کند... به خدایی که جز او خداوندی نیست قسم برای قومی که محبوب خدا و محب او هستند(یحبهم الله و یحبونهم) تمام ملکوت بهشتی که عرض آن به اندازه آسمان ها و زمین است برایشان برابر مثقال ذره ای از نعیم رضوان خداوند بر بندگانش هم نیست.چقدر منزلت پروردگار در دلهایتان عظیم است و چقدر قدر شما بالا و مقامتان در نزد ملیک مقتدر بزرگ است!
قسم به کسی که آسمان را بدون ستون برافراشته است ؛ انبیاء و شهداء به مقام عظیم شما در نزد خداوند غبطه می خورند.می دانید چرا؟ چون شما ملکوت خداوند را انفاق کردید تا پروردگارتان راضی باشد. به خداوندی که جز او خدایی نیست قسم میبینم که اصرار و پافشاری شما مرز و محدوده ای ندارد. به خداوندی خدا سوگند هرچقدر که بیشتر به این گروه از مردم که محبوب خداوند و محب او هستند داده شود نتیجه ای جز پافشاری و اصرار بیشتر آنها نخواهد داشت و این نهایتی ندارد مگر پروردگار و حبیب قلبشان راضی شود. به خداوندی که خدایی جز او نیست قسم ؛ آنها زمانی که اهالی بهشت را می بینند که از فضل اعطا شده خداوند شادمانند ؛ در نزد خود آنها را بخاطر چیزی که به آن راضی شده و برایش شادند، تحقیر می کنند .آنها از کار اهالی بهشت که از داشته هایشان شادمانند ؛ درحیرتند. همان کسانی که خداوند درباره شان فرموده است:{ فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ } صدق الله العظيم [آل عمران:170]پس درنزد خود بدون اینکه زخم زبانی به آنها بزنند آنها را تحقیر میکنند.در پاسخ به این قوم که محبوب خداو محب او هستند می گوییم: به خداوندی که خدایی جزاو نیست قسم؛ اگر خداوند امام مهدی را در بین امت های گذشته برمی انگیخت و آنان از شدت و عمق حسرت و حزن خداوند نسبت به بندگان نادمش آگاه می شدند؛ آنها نیز به تمام ملکوت پروردگار راضی نمی شدند مگر خداوند راضی شود. چقدر فضل و عنایت خداوند بر این امت زیاد است که امام مهدی را درمیانشان برانگیخته است اما آنها قدر او را ندانسته و بجز عده کمی از محبوبان و محبان خدا، بقیه از راز او آگاهی ندارند! چقدر حسرت مؤمنینی که خداوند آنها را از دعوت امام مهدی در"عصر گفتگو قبل از ظهور" آگاه کرده است ولی از این دعوت روبرگردانده اند عظیم است ..آنها به ندای دعوت حق پروردگارشان پاسخ نداده اند!حسرت آنها این نیست که از اهالی آتش شده اند. حسرت آنها بخاطر این است که خداوند آنها را از آیه ای آگاه کرد که بزرگترین تکریم خداوند درکتابش است اما آنان عقل خود را بکار نگرفتند و گفتند آنچه که از پیشینیان در دست ماست برای ما کافی است. پس در جواب آنها می گوییم: ای مؤمنان به قرآن؛ به خدا قسم من بجز وحی خداوند در آیات محکم قرآن عظیم وحی جدیدی نیاورده ام . فتوا درباره نعیم اعظم؛ نعیمی که بزرگ تر از "جنات النعیم "است را از خودم نمی گویم؛ خداوند است که درآیات محکم کتابش برایتان فتوا می دهد: {وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (72)} صدق الله العظيم [التوبة].
قسم به کسی که آسمان را بدون ستون برافراشته است ؛ انبیاء و شهداء به مقام عظیم شما در نزد خداوند غبطه می خورند.می دانید چرا؟ چون شما ملکوت خداوند را انفاق کردید تا پروردگارتان راضی باشد. به خداوندی که جز او خدایی نیست قسم میبینم که اصرار و پافشاری شما مرز و محدوده ای ندارد. به خداوندی خدا سوگند هرچقدر که بیشتر به این گروه از مردم که محبوب خداوند و محب او هستند داده شود نتیجه ای جز پافشاری و اصرار بیشتر آنها نخواهد داشت و این نهایتی ندارد مگر پروردگار و حبیب قلبشان راضی شود. به خداوندی که خدایی جز او نیست قسم ؛ آنها زمانی که اهالی بهشت را می بینند که از فضل اعطا شده خداوند شادمانند ؛ در نزد خود آنها را بخاطر چیزی که به آن راضی شده و برایش شادند، تحقیر می کنند .آنها از کار اهالی بهشت که از داشته هایشان شادمانند ؛ درحیرتند. همان کسانی که خداوند درباره شان فرموده است:{ فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ } صدق الله العظيم [آل عمران:170]پس درنزد خود بدون اینکه زخم زبانی به آنها بزنند آنها را تحقیر میکنند.در پاسخ به این قوم که محبوب خداو محب او هستند می گوییم: به خداوندی که خدایی جزاو نیست قسم؛ اگر خداوند امام مهدی را در بین امت های گذشته برمی انگیخت و آنان از شدت و عمق حسرت و حزن خداوند نسبت به بندگان نادمش آگاه می شدند؛ آنها نیز به تمام ملکوت پروردگار راضی نمی شدند مگر خداوند راضی شود. چقدر فضل و عنایت خداوند بر این امت زیاد است که امام مهدی را درمیانشان برانگیخته است اما آنها قدر او را ندانسته و بجز عده کمی از محبوبان و محبان خدا، بقیه از راز او آگاهی ندارند! چقدر حسرت مؤمنینی که خداوند آنها را از دعوت امام مهدی در"عصر گفتگو قبل از ظهور" آگاه کرده است ولی از این دعوت روبرگردانده اند عظیم است ..آنها به ندای دعوت حق پروردگارشان پاسخ نداده اند!حسرت آنها این نیست که از اهالی آتش شده اند. حسرت آنها بخاطر این است که خداوند آنها را از آیه ای آگاه کرد که بزرگترین تکریم خداوند درکتابش است اما آنان عقل خود را بکار نگرفتند و گفتند آنچه که از پیشینیان در دست ماست برای ما کافی است. پس در جواب آنها می گوییم: ای مؤمنان به قرآن؛ به خدا قسم من بجز وحی خداوند در آیات محکم قرآن عظیم وحی جدیدی نیاورده ام . فتوا درباره نعیم اعظم؛ نعیمی که بزرگ تر از "جنات النعیم "است را از خودم نمی گویم؛ خداوند است که درآیات محکم کتابش برایتان فتوا می دهد: {وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (72)} صدق الله العظيم [التوبة].
{خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکنهای پاکیزهای در بهشتهای جاودان (نصیب آنها ساخته)؛ و رضوان الهی، که (از همه اینها) برتر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است!}
آیا می دانید مقصود خداوند چیست که می فرماید: {{ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ۚ}}؟ این یعنی نعیمی که بزرگتر از نعیم جنان است. و کسی در میان عالمیان حقیقت این امر را درک نمی کند مگر قومی که محبوب خداو محب او هستند(یحبونهم الله و یحبونه).به خداوند یکتا قسم که آنها به خدا، سوگندهای سخت می خورند و یقین دارند رضوان خداوند حقیقتا بزرگتر از نعیم جنان است حال نعیم بهشت هرچه که هست و هرچه که می خواهد باشد...آنها خود براین امر شاهدند....آنها هم اکنون ودرحالی که هنوز در این دنیا زندگی می کنند از این حقیقت آگاهند و بعد از مرگ چیزی به این یقین اضافه نخواهد شد و در روزی که در پیشگاه خداوند برانگیخته می شوند نیز این یقین اضافه نخواهد شد . یعنی درهمین دنیا که هستند به حد اعلای یقین رسیده و ایمان در قلبشان کامل شده استنامه خصوصی که توسط عالم جلیل القدر ابوهاشم از سعودی نوشته شده است باعث خنده امام مهدی شد او درنامه خصوصی خود تلاش کرده است امام مهدی را ثابت قدم کند و به من نصیحت نموده است تا غمگین نباشم و می گوید:"نترس؛ به خدا قسم که تو بدون شک امام مهدی هستی" و می گوید:" اماما ازمن دلگیر نشو، جد تو محمد رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم-نیز در امر نبوتش شک کرد و درباره آنچه که به او وحی میشد نیز شک می کرد که نکند از جانب خداوند نباشد" و سپس می گوید:"از من بخاطر اینکه خواستم ترا ثابت قدم کنم و برایت قسم بخورم که بی تردید شما امام مهدی هستی ؛ دلگیر مشو". این مضمون نامه اوست چرا که وقتی دیده است بیانات امام کم شده است ترسیده است یقین امام مهدی درباره مهدویت خود کم شده باشد.چون دیگر مثل سابق پشت سر هم بیان نمی نویسد. به همین دلیل برای امام مهدی ناصر محمد یمانی ترسیده است که نکند یقین او نسبت به خودش کم شده باشد.
پس امام مهدی به ابو هاشم و تمام دنیا می گوید: قسم به خدای بندگان که هفت آسمان استوار را برپاساخت و زمین را با میخ ها پایدار کرد و ثمود و عاد را هلاک و فراعنه قدرتمند را غرق ساخت؛ اگر تمام بندگان ملکوت خداوند به امام ناصر محمد یمانی ایمان بیاورند؛ ذره ای به یقین من درباره اینکه امام مهدی منتظر ناصر محمد هستم اضافه نخواهد شد و اگر تمام بندگان ملکوت همگی نسبت به من کافر شوند؛ ذره ای از یقین من درباره امام مهدی منتظر بودنم کم نمی شود! و بر این امر شاهد باشید.تصور نکنید اگر تعداد بیانات کم شده است؛ ایمان من به امام مهدی بودنم کم شده است. هیهات به پروردگار زمین و آسمان ها قسم که کوچکترین تزلزلی در امام مهدی رخ نداده است. می دانید چرا خداوند چنین یقینی را روزی بنده اش کرده است؟ جواب شما حقیقت اسم اعظم خداوند درقلب من است و زبان من بخاطر عظمت حمد برای پروردگارم از تعبیر آن عاجز است و خداوند از میزان حمد او در قلب من آگاه است و حمد برای خداوند است حمد عظیمی که برابر با نعمتی است که به عبدش عنایت فرموده است و امید دارم که پروردگارم قلب مرا ثابت نگه دارد و فراموش نمی کنم که خداوند بین من و قلب من حائل است در آغاز و پایان حمد از آن اوست و او عزیز و حمید است.
و صلاة و سلام بر محبوب ترین بنده خداوند درقلبم جدم محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله الطيبين وسلّم تسليماً ای قومی که محبوب و محب خدایید(یحبهم الله و یحبونه) بر محمد رسول الله سلام و صلوات بفرستید و لطف و احسان و صبر ایشان را فراموش نکنید ایشان (بر آزار مردم) چه صبر نموده و گذشت می نمود تا تنزیل قرآن کامل شود. و فراموش نکنید که انبیاء بخاطر کفر امت هایشان برعلیه آنها دعا کردند درحالی که هنوز به اندازه یک دهم قرآن بر آنها نازل نشده بود. گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
آیا می دانید مقصود خداوند چیست که می فرماید: {{ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ۚ}}؟ این یعنی نعیمی که بزرگتر از نعیم جنان است. و کسی در میان عالمیان حقیقت این امر را درک نمی کند مگر قومی که محبوب خداو محب او هستند(یحبونهم الله و یحبونه).به خداوند یکتا قسم که آنها به خدا، سوگندهای سخت می خورند و یقین دارند رضوان خداوند حقیقتا بزرگتر از نعیم جنان است حال نعیم بهشت هرچه که هست و هرچه که می خواهد باشد...آنها خود براین امر شاهدند....آنها هم اکنون ودرحالی که هنوز در این دنیا زندگی می کنند از این حقیقت آگاهند و بعد از مرگ چیزی به این یقین اضافه نخواهد شد و در روزی که در پیشگاه خداوند برانگیخته می شوند نیز این یقین اضافه نخواهد شد . یعنی درهمین دنیا که هستند به حد اعلای یقین رسیده و ایمان در قلبشان کامل شده استنامه خصوصی که توسط عالم جلیل القدر ابوهاشم از سعودی نوشته شده است باعث خنده امام مهدی شد او درنامه خصوصی خود تلاش کرده است امام مهدی را ثابت قدم کند و به من نصیحت نموده است تا غمگین نباشم و می گوید:"نترس؛ به خدا قسم که تو بدون شک امام مهدی هستی" و می گوید:" اماما ازمن دلگیر نشو، جد تو محمد رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم-نیز در امر نبوتش شک کرد و درباره آنچه که به او وحی میشد نیز شک می کرد که نکند از جانب خداوند نباشد" و سپس می گوید:"از من بخاطر اینکه خواستم ترا ثابت قدم کنم و برایت قسم بخورم که بی تردید شما امام مهدی هستی ؛ دلگیر مشو". این مضمون نامه اوست چرا که وقتی دیده است بیانات امام کم شده است ترسیده است یقین امام مهدی درباره مهدویت خود کم شده باشد.چون دیگر مثل سابق پشت سر هم بیان نمی نویسد. به همین دلیل برای امام مهدی ناصر محمد یمانی ترسیده است که نکند یقین او نسبت به خودش کم شده باشد.
پس امام مهدی به ابو هاشم و تمام دنیا می گوید: قسم به خدای بندگان که هفت آسمان استوار را برپاساخت و زمین را با میخ ها پایدار کرد و ثمود و عاد را هلاک و فراعنه قدرتمند را غرق ساخت؛ اگر تمام بندگان ملکوت خداوند به امام ناصر محمد یمانی ایمان بیاورند؛ ذره ای به یقین من درباره اینکه امام مهدی منتظر ناصر محمد هستم اضافه نخواهد شد و اگر تمام بندگان ملکوت همگی نسبت به من کافر شوند؛ ذره ای از یقین من درباره امام مهدی منتظر بودنم کم نمی شود! و بر این امر شاهد باشید.تصور نکنید اگر تعداد بیانات کم شده است؛ ایمان من به امام مهدی بودنم کم شده است. هیهات به پروردگار زمین و آسمان ها قسم که کوچکترین تزلزلی در امام مهدی رخ نداده است. می دانید چرا خداوند چنین یقینی را روزی بنده اش کرده است؟ جواب شما حقیقت اسم اعظم خداوند درقلب من است و زبان من بخاطر عظمت حمد برای پروردگارم از تعبیر آن عاجز است و خداوند از میزان حمد او در قلب من آگاه است و حمد برای خداوند است حمد عظیمی که برابر با نعمتی است که به عبدش عنایت فرموده است و امید دارم که پروردگارم قلب مرا ثابت نگه دارد و فراموش نمی کنم که خداوند بین من و قلب من حائل است در آغاز و پایان حمد از آن اوست و او عزیز و حمید است.
و صلاة و سلام بر محبوب ترین بنده خداوند درقلبم جدم محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله الطيبين وسلّم تسليماً ای قومی که محبوب و محب خدایید(یحبهم الله و یحبونه) بر محمد رسول الله سلام و صلوات بفرستید و لطف و احسان و صبر ایشان را فراموش نکنید ایشان (بر آزار مردم) چه صبر نموده و گذشت می نمود تا تنزیل قرآن کامل شود. و فراموش نکنید که انبیاء بخاطر کفر امت هایشان برعلیه آنها دعا کردند درحالی که هنوز به اندازه یک دهم قرآن بر آنها نازل نشده بود. گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَذَا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آَبَاؤُكُمْ وَقَالُوا مَا هَذَا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرًى وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ (43) وَمَا آَتَيْنَاهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ (44) وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آَتَيْنَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ (45) قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ (46) قُلْ مَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (47) قُلْ إِنَّ ربِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ (48) قُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ (49) قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ فَإِنَّمَا أَضِلُّ عَلَى نَفْسِي وَإِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِي إِلَيَّ ربِّي إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ (50) وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ (51) وَقَالُوا آَمَنَّا بِهِ وَأَنَّى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ (52) وَقَدْ كَفَرُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ وَيَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ (53) وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُونَ كَمَا فُعِلَ بِأَشْيَاعِهِمْ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ (54)} صدق الله العظيم [سبأ].
{ هنگامی که آیات روشنگر ما بر آنان خوانده میشود، میگویند: «او فقط مردی است که میخواهد شما را از آنچه پدرانتان میپرستیدند بازدارد!» و میگویند: «این جز دروغ بزرگی که (به خدا) بسته شده چیز دیگری نیست!» و کافران هنگامی که حق به سراغشان آمد گفتند: «این، جز افسونی آشکار نیست!» (۴۳) ما (قبلا) ً چیزی از کتابهای آسمانی را به آنان ندادهایم که آن را بخوانند (و به اتکّای آن سخنان تو را تکذیب کنند)، و پیش از تو هیچ بیمدهنده [= پیامبری] برای آنان نفرستادیم! (۴۴) کسانی که پیش از آنان بودند (نیز آیات الهی را) تکذیب کردند، در حالی که آنچه به آنان (اقوام گذشته )دادیم به یک دهم آنچه که به اینان (قوم پیامبر ) دادیم نمیرسد! (ولی گذشتگان به همان دستورات کم هم کافر شدند ) (آری) آنها رسولان مرا تکذیب کردند؛ پس ببین مجازات من (نسبت به آنها) چگونه بود! (۴۵) بگو: «شما را تنها به یک چیز اندرز میدهم، و آن اینکه: دو نفر دو نفر یا یک نفر یک نفر برای خدا قیام کنید، سپس بیندیشید این دوست و همنشین شما [= محمّد] هیچ گونه جنونی ندارد؛ او فقط بیمدهنده شما در برابر عذاب شدید (الهی) است!» (۴۶) بگو: «هر اجر و پاداشی از شما خواستهام برای خود شماست؛ اجر من تنها بر خداوند است، و او بر همه چیز گواه است!» (۴۷) بگو: «پروردگار من حق را میافکند، که او دانای غیبها (و اسرار نهان) است.» (۴۸)بگو: «حق آمد! و باطل نمیتواند آغازگر چیزی باشد و نه تجدیدکننده آن!» (۴۹) بگو: «اگر من گمراه شوم، از ناحیه خود گمراه میشوم؛ و اگر هدایت یابم، به وسیله آنچه پروردگارم به من وحی میکند هدایت مییابم؛ او شنوای نزدیک است!» (۵۰) {اگر ببينى، آنگاه كه سخت بترسند و رهاييشان نباشد و از مكانى نزديك گرفتارشان سازند، (۵۱) و می گویند: « ایمان آوردیم!»،درحالیکه تأثیرات آن از دور دست بر آنان واقع شده بود(تناوش = تاثیر سیاره سقر از دور دست بر زمین )(۵۲)آنها پیش از این به آن کافر شدند و بخاطر آنکه از آنها دور است تیری در تاریکی انداخته و درباره آن حدس می زدند (۵۳)(در اثر عذاب ) میان آنها و خواسته هایشان جدایی افکنده شد، همان گونه که با پیروان (و هم مسلکان) آنها از قبل عمل شد، چرا که آنها در شک و تردید بودند! (۵۴)}
{ هنگامی که آیات روشنگر ما بر آنان خوانده میشود، میگویند: «او فقط مردی است که میخواهد شما را از آنچه پدرانتان میپرستیدند بازدارد!» و میگویند: «این جز دروغ بزرگی که (به خدا) بسته شده چیز دیگری نیست!» و کافران هنگامی که حق به سراغشان آمد گفتند: «این، جز افسونی آشکار نیست!» (۴۳) ما (قبلا) ً چیزی از کتابهای آسمانی را به آنان ندادهایم که آن را بخوانند (و به اتکّای آن سخنان تو را تکذیب کنند)، و پیش از تو هیچ بیمدهنده [= پیامبری] برای آنان نفرستادیم! (۴۴) کسانی که پیش از آنان بودند (نیز آیات الهی را) تکذیب کردند، در حالی که آنچه به آنان (اقوام گذشته )دادیم به یک دهم آنچه که به اینان (قوم پیامبر ) دادیم نمیرسد! (ولی گذشتگان به همان دستورات کم هم کافر شدند ) (آری) آنها رسولان مرا تکذیب کردند؛ پس ببین مجازات من (نسبت به آنها) چگونه بود! (۴۵) بگو: «شما را تنها به یک چیز اندرز میدهم، و آن اینکه: دو نفر دو نفر یا یک نفر یک نفر برای خدا قیام کنید، سپس بیندیشید این دوست و همنشین شما [= محمّد] هیچ گونه جنونی ندارد؛ او فقط بیمدهنده شما در برابر عذاب شدید (الهی) است!» (۴۶) بگو: «هر اجر و پاداشی از شما خواستهام برای خود شماست؛ اجر من تنها بر خداوند است، و او بر همه چیز گواه است!» (۴۷) بگو: «پروردگار من حق را میافکند، که او دانای غیبها (و اسرار نهان) است.» (۴۸)بگو: «حق آمد! و باطل نمیتواند آغازگر چیزی باشد و نه تجدیدکننده آن!» (۴۹) بگو: «اگر من گمراه شوم، از ناحیه خود گمراه میشوم؛ و اگر هدایت یابم، به وسیله آنچه پروردگارم به من وحی میکند هدایت مییابم؛ او شنوای نزدیک است!» (۵۰) {اگر ببينى، آنگاه كه سخت بترسند و رهاييشان نباشد و از مكانى نزديك گرفتارشان سازند، (۵۱) و می گویند: « ایمان آوردیم!»،درحالیکه تأثیرات آن از دور دست بر آنان واقع شده بود(تناوش = تاثیر سیاره سقر از دور دست بر زمین )(۵۲)آنها پیش از این به آن کافر شدند و بخاطر آنکه از آنها دور است تیری در تاریکی انداخته و درباره آن حدس می زدند (۵۳)(در اثر عذاب ) میان آنها و خواسته هایشان جدایی افکنده شد، همان گونه که با پیروان (و هم مسلکان) آنها از قبل عمل شد، چرا که آنها در شک و تردید بودند! (۵۴)}
أخوكم الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق