یادآوری امام مهدی ناصر محمد به تمام مسلمانان درباره نعیم اعظم...
الإمام ناصر محمد اليماني
4 - 11 - 1435 ه
30 - 08 - 2014 م
1393-06-08ه.ش.
05:05 مسـاءً
ـــــــــــــــــــ
بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة الأنبياء والمرسلين وآلهم الطيبين وأنصارهم المؤمنين من أولهم إلى خاتمهم محمد رسول الله يا أيها الذين آمنوا صلوا عليه وسلموا تسليماً، أمّا بعد..
خداوند تعالی می فرماید:{وَمَا يَنْبَغِي لِلرَّحْمَنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَدًا (92)إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمَنِ عَبْدًا (93) لَقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا (94) وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْدًا(95)} صدق الله العظيم [مريم].
{ در حالی که هرگز برای خداوند رحمان سزاوار نیست که فرزندی برگزیند! (۹۲) تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند، بنده اویند! (۹۳) خداوند همه آنها را احصا کرده، و به دقّت شمرده است! (۹۴) و همگی روز رستاخیز، تک و تنها نزد او حاضر میشوند! (۹۵)}
از این آیات حقیقت بندگی را استنباط می کنیم، بندگی شامل تمام گونه ها وجنس هاست مؤنث و مذکر و جن و انس؛ همگی بندگان پروردگارشان هستند؛ به این معنی که خداوند آنها را آفریده است تا بنده او باشند و رضوان او را عبادت کنند هدف نهایی خود را در این قرار دهند که راضی نشوند تا او راضی گردد.اما آیا این هدفی که در نفس خداوند به دنبال آن هستند هدفی جبری است یا اختیاری؟ می گوییم : از این جنبه که هدف خلقت آنها چیست؛ خداوند آن را درآیات محکم کتاب خود برای بندگانش روشن نموده است و می فرماید: {وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (56)} صدق الله العظيم [الذاريات].
{من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند}
اما خداوند دارای عزت و کبریا ست و به شما فرمان نمی دهد تا رضوان نفس او را به عنوان هدف خود برگزیده و آنرا عبادت کنید؛ بلکه بهشت را برای شکرگذاران و پویندگان راه رضوان خود و آتش را برای کافران و پیروان خشم خود مقرر داشته است.ا ین از عظمت عزت نفس و کبریاء خداوند است که بین بنده و رب المعبود عقد داد و ستد قرار داده است و اجازه داده است بین پروردگار و معبود با بنده خرید و فروش انجام شود؛ او از آنها جان و مالشان را در برابر بهشت می خرد و این قراردادی است که در تورات و انجیل .و قرآن عظیم و تمام کتب آسمانی وجود دارد.گواه ان فرموده خداوند تعالی است:
{إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ} صدق الله العظيم [التوبة:111].
{خداوند از مؤمنان، جانها و اموالشان را خریداری کرده، که (در برابرش) بهشت برای آنان باشد؛ در راه خدا پیکار میکنند، میکشند و کشته میشوند؛ این وعده حقّی است بر او، که در تورات و انجیل و قرآن ذکر فرموده؛ و چه کسی از خدا به عهدش وفادارتر است؟! اکنون بشارت باد بر شما، به داد و ستدی که با خدا کردهاید؛ و این است آن پیروزی بزرگ!}
برای همین فرشتگان مقرب درگاه خداوند به آنها بشارت داده و می گویند: {إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ (30)} صدق الله العظيم [فصلت].
{ به یقین کسانی که گفتند: «پروردگار ما خداوند یگانه است!» سپس استقامت کردند، فرشتگان بر آنان نازل میشوند که: «نترسید و غمگین مباشید، و بشارت باد بر شما به آن بهشتی که به شما وعده داده شده است! }
تمام صالحان و شهدای راه خداوند ازاین بشارت مسرور بوده و به آنچه که خداوند به آنها عطا نموده خشنودند. گواه ان فرموده خداوند تعالی است: {فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (170)} صدق الله العظيم [آل عمران].
{آنها بخاطر نعمتهای فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند؛ و به کسانی که هنوز به آنها ملحق نشدهاند بشارت می دهند که نه ترسی بر آنهاست، و نه غمی خواهند داشت}
و تنها چیزی که می گویند این است که: { إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (60) لِمِثْلِ هَذَا فَلْيَعْمَلْ الْعَامِلُونَ (61)} صدق الله العظيم [الصافات].
{ راستی این همان پیروزی بزرگ است! (۶۰) آری، برای مثل این، باید عملکنندگان عمل کنند! (۶۱) }
بجز پاک ترین انسان ها و بهترین اهالی عالم (عالمیان ) ؛ انصار تواب و متطهر مهدی منتظر در عصر "گفتگو پیش از ظهور" که قسم به خداوند عظیم ؛ به پروردگار آسمان ها وزمین و آنچه بین آنهاست و قسم به پروردگارعرش عظیم که اینان به ملکوت بهشت وجنت پروردگارشان راضی نخواهند شد. آن جنت هرچه که باشد از پایین ترین مکان آن تا بالاترین غرفه اش که گل سرسبد بهشت و مقام عالی و درجه وسیله است راضی شان نخواهد کرد؛ علیرغم اینکه خداوند از آنها راضی است و می خواهد به وعده خود وفا کرده و آنها را راضی نماید و آنچه که می خواهند و در نفسشان است برایشان محقق سازد. پس زمانی که فرشتگان مقرب دربرابرشان قرار می گیرند ؛ به آنها بشارتی را می دهند که به دیگر صالحان داده اند و می گویند:
{أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ (30)} صدق الله العظيم [فصلت].
{ نترسید و غمگین مباشید، و بشارت باد بر شما به آن بهشتی که به شما وعده داده شده است!}
اما فرشتگان می بینند هربارکه بشارت بهشت نعیم را به این جمع گرامی (وفد المکرمین) می دهند؛ چهره آنها غمگین می شود لذا به آنها می گویند:
{أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ (30)} صدق الله العظيم
{نترسید و غمگین مباشید، و بشارت باد بر شما به آن بهشتی که به شما وعده داده شده است!}
اما آنان از این بشارت رو برگردانده و خود را از فرشتگان کنار می کشند. فرشتگان دوباره دربرابرشان قرار می گیرند و به آنها بشارت می دهند ولی این گروه به سمت دیگر می چرخند.سپس فرشتگان سعی می کنند با دستهایشان آنها را به سمت بهشت بکشانند تا باورشان شود که از اهالی جنت نعیم هستند.اما با وجود قدرت زیاد فرشته و علیرغم اینکه هر یک از فرشتگان می توانند کوه بزرگی را از جای خود جابجا کنند، اما قادر نیستند هیچ یک از آنها را ذره ای از جایشان تکان دهند! فرشتگان از قدرت پایداری آنها که همانند پایداری قلب آنها در تحقق نعیم اعظم است؛ دچار دهشت می شوند . خداوند در روز قیامت وزن بزرگی به آنان می بخشد و فرشتگان اگر همگی هم جمع شوند؛ قادر نیستند یکی از آنها را هم از جایش تکان دهند .پس می گویند: ای خداوند عالمیان فرمان با توست..
سپس خداوند فرمان می دهد برای تک تک افراد این گروه منبرهایی از نور تابان آورده شود و فرشتگان در پیش پای هر یک از این افراد منبری قرار می دهند. سپس هریک از آنان از منبری که فرشتگان دربرابرش قرار داده اند بالامی رود.سپس این منابر به قدرت خداوند بالا رفته و به نزدیکی عرش رحمن می رسند و درپیشگاه خداوند رحمان جمع می گردند.گ واه آن فرموده خداوند تعالی است:
{يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَـٰنِ وَفْدًا ﴿٨٥﴾} صدق الله العظيم [مريم].
{در آن روز که پرهیزگاران را دسته جمعی بسوی خداوند رحمان محشور میکنیم}
این منابر؛ میهمانان گرامی الرحمن را بر بالای سر خلایق و در حالی که (خلایق ) نگاه می کنند بالا می برند ، نه برای حساب! بلکه جمعی مکرم در نزد پروردگارشان و شفاعت نمی کنند مگر کسی که خداوند به او اجازه داده باشد درباب تحقق شفاعت سخن بگوید.
ای بندگان خداوند ؛ به پروردگاری که جز او آفریننده ای نیست قسم هیچ بنده ای حق ندارد در پیشگاه خداوند ارحم الراحمن شفاعت کند؛ و همانا که خداوند به بندگان مکرمی که بخواهد اجازه تحقق شفاعت در نفس خود را می دهد و رحمت او در برابر عذابش شفاعتشان را خواهد کرد.گواه آن فرموده خداوند تعالی است: { قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا } صدق الله العظيم { بگو: «تمام شفاعت از آن خداست}
[الزمر:44].به راستی که این رحمت خداوند است که در برابر عذابش ؛ شفاعت بندگان گمراهش را می کند و اینجاست که اتفاق خارق العاده ای می افتد! آنها که با شفاعت خداوند نجات پیدا کرده اند به جمع مکرمین می گویند: پروردگارتان چه گفت؟ می گویند: حق را و اوست بلندمقام و بلند مرتبه . و ( نعیم اعظم ) نعیمی که بزرگ تر از جنت النعیم است تحقق پیدا می کند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:
{وَلَا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ عِندَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ ۚ حَتَّىٰ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ (23)} صدق الله العظيم [سبأ].
{ شفاعت نزد او هیچ سودی ندارد ، جز برای کسانی که اذن داده می شود( در تحقق شفاعت خداوند سخن بگویند ) ، تا زمانی که اضطراب از دلهای آنان (مشفوعین ) زایل گردد میگویند: «پروردگارتان چه دستوری داده؟» میگویند: «حقّ را و اوست بلندمقام و بزرگمرتبه!}
می بینید؟ شفاعت از جانب پروردگار عالمیان می آید و رحمت او دربرابر عذابش شفاعت بندگان گمراه را م کند. و برای همین است که به جمع مکرمین گفته می شود: { مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ پروردگارتان چه دستوری داده }؟ و تمام این جمع مکرم با یک زبان جواب می دهند: {قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ (23) میگویند: «حقّ را و اوست بلندمقام و بزرگمرتبه } صدق الله العظيم.
ای بندگان خداوند؛ به خداوند قسم این گروه در بین همین امتی هستند که خداوند امام مهدی منتظر را از میانشان برانگیخته است. ای بندگان خدا؛ به خداوند بزرگ قسم آنها همان قومی هستند که محبوب خداوندند و محب او(يحبّهم الله ويحبونه) و به خداوند بزرگ قسم آنها راضی نخواهند شد مگر پروردگارشان راضی شده و در نفس خود محزون و متحسر نباشد .آنها خود بر این امر شهادت می دهند. چه می دانم که درنفس آنها چه می گذرد! اما خداوند از طریق رسولش مرا از وجود آنان در این امت آگاه نموده است و آنها خود شاهدند.می دانید چرا تا رضوان پروردگارشان محقق نشود؛راضی نمی شوند ؟ این ناشی از محبت بسیار شدید آنها به پروردگارشان است و برای همین راضی نمی شوند تا او راضی شود .
تکرار کرده و تذکر می دهیم که ما اقرار می کنیم که حب انبیاء و انصارشان نسبت به خداوند بسیار بزرگ بوده است ولی براستی که خداوند با برانگیختن بنده نعیم اعظم ناصر محمد یمانی بر این امت منت گذارده است او به آنها آموخته که خداوند غضب می کند و یا راضی می شود و به همین ترتب مسرور و محزون می گردد و به انها آموخته است که پروردگارشان برای بندگانی که بعد از هلاکت از رفتار و کوتاهی خود در پیشگاه او متحسر هستند؛ حسرت خورده و برایشان محزون است و علت این حسرت خداوند وجود صفت رحمت عظیم در نفس اوست و چه کسی راستگو تر از خداوند است؟ آنها باید نتیجه کار خود را ببینند تا از خداوند خواستار رحمتی شوند که او برخود فرض نموده است.
به هرصورت من می بینم برخی از افراد مردد با انصار مجادله کرده و می گویند: "مگر مسیح عیسی بن مریم نگفته است که او از آنچه که در نفس خداوند است خبر ندارد: {تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ تو از آنچه در نفس من است، آگاهی؛ و من از آنچه در نفس توست، آگاه نیستم! به یقین تو از تمام اسرار و پنهانی ها باخبری. } ؟"پس چگونه ناصر محمد دانسته است خداوند در نفس خود حزین و متحسر است؟" پس امام ناصر محمد یمانی حجت حق برایشان آورده و می گوید: امام مهدی ناصر محمد یمانی نیز از نفس خداوند سبحان خبرنداشت در حالی که خداوند از نفس من باخبر است؛ به راستی که این خود خداوند است که به شما خبرداده است که نسبت به بندگان گمراهی که رسولان پروردگارشان را تکذیب کرده و بعد از هلاکتشان از کوتاهی که در نزد خدا کرده بودند حسرت می خورند؛ متحسر و حزین است.هر یک از آنان می گویند: {يَا حَسْرَتَى عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنبِ اللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ (56)} صدق الله العظيم [الزمر].
{افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخرهکنندگان بودم!»}
سپس خداوند به شما خبر می دهد که بعد از تحسر آنها نسبت به خودشان؛ خداوند در نفسش برای آنها متحسر می گردد.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:
{إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ (29)يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (30)أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ (31) وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ (32)} صدق الله العظيم [يس].
{فقط یک صیحه بود، ناگهان همگی خاموش شدند! (۲۹) حسرت بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا میکردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمیگردند (۳۱) و همه آنان نزد ما احضار میشوند! (۳۲)
این مردم را چه می شود که حرف را نمی فهمند و به راه راست هدایت نمی شوند...و صبر می کنیم صبری جمیل.
وسلامٌ على المرسلين والحمد لله ربّ العالمين..
أخوكم الإمام المهدي ناصر محمد اليماني.
ـــــــــــــــــــ
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق