سؤال توسط "ارید الحق" نوشته شده است.
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته
بسم الله والحمد لله والصلاة والسلام على رسوله وعلى آل بيته ثم اما بعد:
سلام بر امام محترم ناصر محمد یمانی ، از شما خواهش می کنم این آیه را تفسیر فرمایید:
(وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ)
برخی از علماء می گویند باید در تمام مسائل از راه مهاجرین و انصار پیروی کرد که نجات و سلامت و رضوان خداوند در این است....
بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام عل كافة أنبياء الله ورسله وآلهم الطيبين والتابعين ومن تبعهم من الأمم من بعدهم باتّباع ما جاء به رسل ربّهم إلى يوم الدّين، أمّا بعد..عزیز من "ارید الحق" ! سؤال تو درباره بیان حق خداوند است که می فرماید:
{وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ} [التوبة:100]
{پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانی که به نیکی از آنها پیروی کردند، خداوند از آنها خشنود گشت، و آنها (نیز) از او خشنود شدند}
و نکته ی سؤال تو دقیقاً در این فرموده خداوند تعالی است که: {وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ کسانی که از آنها پیروی کردند }. سلفی ها به این آیه استناد کرده و می گویند: " ما از پیشینیان صالح و پیشگامان اولیه پیروی می کنیم". امام مهدی ناصر محمد یمانی در پاسخ می گوید: آیا پیشینیان شما کتابی داشتند که بر آنها نازل شده باشد،یا در پیروی از رسول خداوندشان از شما پیشی گرفته بودند؟ خطاب به سلفی های محترم و تمام کسانی که در امر دین پراکنده شده اند می گویم ، پیروی از اولین پیشگامانی که از گروه مهاجران و انصار بودند یعنی پیروی از آنچه که آنها از آن تبعیت می کردند. سؤالی که باقی می ماند این است که:آنها پیرو چه بودند؟ و جواب را درفرموده خداوند تعالی و آیات محکم کتاب خداوند می یابید که:
{قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّه فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمْ اللَّه وَيَغْفِر لَكُمْ ذُنُوبكُمْ} صدق الله العظيم [آل عمران:31]
{ بگو: «اگر خدا را دوست میدارید، از من پیروی کنید! تا خدا (نیز) شما را دوست بدارد؛ و گناهانتان را ببخشد؛}
به همین ترتیب ،مقصود خداوند از این فرمایش: {وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ کسانی که از آنها پیروی کردند }این است که از محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم پیروی کنید -رسولی که رو به سوی خداوند کرده و پیرو آئین جدش رسول خداوند ابراهیم عليهما الصلاة والسلام بود – و اعلام کنید که در راه حب و قرب خداوند با تمام بندگان او رقابت می کنید. در کتاب خداوند ،آئین دیگر بندگان مکرم خداوند نیز همین گونه است و همه در راه رسیدن به بالاترین درجه حب و قرب خداوندشان رقابت کرده و سایران را به خداوند سبحان ترجیح نمی دهند؛ بلکه هریک می خواهند بنده ای باشند که بیش از همه مورد حب و قرب پروردگار است.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيُّهم أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا} صدق الله العظيم [الإسراء:57]
{در طلب وسیله اند، تا کدامشان نزدیکتر(به خداوند) باشند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او میترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!}
ومحمدٌ رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم- از آنها پیروی کرده و با جدش ابراهیم و تمام رسولان و مؤ منین برای حب و قرب خداوند رقابت کرده و امیدوار است ایشان بنده ای باشد که بیش از همه محبوب خداوند بوده و از همه به او نزدیکتر است ، چرا که خداوند بالاترین غرفه بهشت را نزدیک عرش خود قرار داده و این مقام تنها شایسته یکی از بندگان خداوند است وخداوند صاحب این مقام را مشخص نکرده است . محمدٌ رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم-این امر را برایتان روشن کرده است:
[سلوا الله الوسيلة ، فإنها منزلةٌ في الجنة لا تنبغي إلا لعبدٍ من عباد الله ، وأرجو أن أكون أنا هو] صدق محمد رسول الله صلى الله عليه وسلم.
[ از درگاه خداوند "وسیله" را مسئلت کنید؛ که منزلی در بهشت است و تنها به یک نفر از بندگان خداوند تعلق خواهد گرفت وامید دارم من آن بنده باشم]
خداوند و رسولش فرمان باطل صادر نکرده و از شما نخواسته اند تا از خداوند درخواست کنید که این مقام را به نبی خود بدهد، خداوند به شما فرمان می دهد که با تمام رقابت کنندگانی که در تلاش هستند تا از سایر بندگان به خداوند نزدیکتر باشند، رقابت کنید چون این مقام تنها نصیب یکی از بندگان خداوند خواهد شد و این بنده هنوز مشخص نیست که چه کسی است.برای همین است که می بینید رسولان خداوند و پیروانشان در رقابت برای قرب و نزدیکی بیشتر به خداوند هستند. گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
{يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيُّهم أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا} صدق الله العظيم [الإسراء:57]
{در طلب وسیله اند، تا کدامشان نزدیکتر(به خداوند) باشند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او میترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!}
چراکه تمام بندگان خداوند در باره پروردگار حقی دارند. خداوند از بین بندگانش همسری برنگزیده است تا برای حب و قرب به خداوند در اولویت باشد. خداوند فرزندی نیز برنگزیده که در حب و قرب خداوند به دیگران ارجح باشد، بلکه تمام موجودات زمین و آسمان بندگان خداوند هستند و به همبن ترتیب همه نیز در باره خداوند حق دارند و برای حب و قرب بیشتر به خدا با یکدیگر رقابت میکنند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
{يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيُّهم أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا} صدق الله العظيم [الإسراء:57]
{ در طلب وسیله اند، تا کدامشان نزدیکتر(به خداوند) باشند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او میترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!}
ممکن است کسی این سؤآل را مطرح کند:"پس چرا به این مقام وسیله گفته می شود؟" در پاسخ می گوییم: قبلاً در این باره فتوا داده ودلیل این نام گذاری را برای پرسشگران بیان کرده بودیم.حکمت اینکه به این درجه و مقام عالی همچنان وسیله گفته می شود این است که برنده این مقام، تا زمانی که پروردگار و حبیبش راضی نباشد؛ از رسیدن به آن مقام راضی نخواهد بود . برنده حق دارد در آرزوی تحقق یافتن نعیم اعظم خداوند که رضوان نفس پروردگار است، آن مقام را انفاق کند چرا که این درجه عالی و والای بهشتی ؛ یک مقام مادی بوده و بالاترین غرفه در بهشتی است که بناهایش بر بالای یکدیگر قرار گرفته اند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
{لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا ربّهم لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعَادَ} صدق الله العظيم [الزمر:20]{ ولی آنها که تقوای الهی پیشه کردند، غرفههایی در بهشت دارند که بر فراز آنها غرفههای دیگری بنا شده و از زیر آنها نهرها جاری است این وعده الهی است، و خداوند در وعده خود تخلّف نمیکند!}صاحب این غرفه که بالاتر از تمام غرفه های بهشت است دارای بالاترین درجه در بهشت نعیم خداست و نعیم رضوان نفس خداوند بربندگانش بزرگتر از بهشت اوست (نعیم اعظم)و گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (72)} صدق الله العظيم [التوبة]
{خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکنهای پاکیزهای در بهشتهای جاودان و (خشنودی و) رضوان خدا، (از همه اینها) برتر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است!}ای بندگان خداوند؛ اگر شما در مسیر هدایت باشید، گمراهی دیگران به شما ضرری نمی رساند.پس از پیشگامانی که برای حب و قرب خداوند رقابت می کنند باشید که آنها مقربان درگاه خدایند.آیا آرزو ندارید از آنها باشید؟ شما نیز همان حقی را در ذات خداوند دارید که آنها دارند ؛ پس آنها را به خداوند ترجیح ندهید ( وقرب خداوند را به آنها نبخشيد ) که اگر چنین کنید براي قرب چه كسي قرب خداوند را به ديگران بخشيديد ؟.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{فَذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الحقّ فَمَاذَا بَعْدَ الحقّ إِلَّا الضَّلَالُ} صدق الله العظيم [يونس:32]
{ آن است خداوند، پروردگار حقّ شما (دارای همه این صفات)! با این حال، بعد از حق، چه چیزی جز گمراهی وجود دارد}اما کسانی که می خواهند از مقتصدین باشند؛ رقابت بخاطر حب و قرب خداوند را بخاطر بندگان مقرب او کنار نگذاشته اند بلکه تنها آرزو دارند به بهشت بروند و از آتش گریزانند و چنین نیز خواهد شد اما خداوند آنها را جزو پیشگامان مقرب خود قرار نخواهد داد. آنها مقتصد هستند( توضیح مترجم:یعنی در زمان اطاعت از اوامر خداوند تنها به تکالیفشان بسنده کرده و برای مثال انفاق بیشتری نسبت به وظیفه شان ( که پرداخت زکات است)انجام نمی دهند: دراعمال و عبادات( انفاق) و ... صرفه جو هستند) و بعد از گروه مقتصد ؛ تنها اهالی آتش هستند که باقی می مانند.
شاید کسی بخواهد سؤال نماید که :" آیا محمد رسول الله و کسانی که با او بودند (صلّى الله عليه وعليهم ونسلّم تسليماً) بخاطر حب و قرب خداوند رقابت می کردند؟ از فرمایش خداوند تعالی جوابشان را می آوریم که :
{وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ ربّهم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا} صدق الله العظيم [الكهف:28]{وبا کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر میخوانند، و تنها رضای او را میطلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها برمگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن! همانها که از هوای نفس پیروی کردند، و کارهایشان بیهوده و خسران است.}
این نصیحت خداوند به رسولش است تا به خاتم الانبیاء و مرسلین بودن خود تکیه نکند و با تصور اینکه این مقام به او هبه خواهد شد ؛دست از رقابت با پیروان خود و پیشگامان قبل از خود بردارد چراکه خداوند عادل است وتوجه ویژه ای به کسی ندارد و برای انسان بهره ای جز سعی و کوشش خودش نیست. به همین دلیل نیز رسول خود را نصیحت می کند و می فرماید:
{وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ ربّهم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا} صدق الله العظيم [الكهف:28]{وبا کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر میخوانند، و تنها رضای او را میطلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها برمگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن! همانها که از هوای نفس پیروی کردند، و کارهایشان بیهوده و خسران است.}
ای عزیزان من که به دنبال حق می گردید؛ خداوند به رسول خود فرمان داده است که از آیین ابراهیم و کسانی که قبل از او بوده اند پیروی کند. خداوند تعالی می فرماید:
{ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ ۖ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ } صدق الله العظيم [الأنعام:90]{ آنها کسانی هستند که خداوند هدایتشان کرده؛ پس به هدایت آنان اقتدا کن!}
سؤالی مطرح می شود که منظور از این اقتداء چیست؟ وجواب این است که :منظور پیروی کردن از آنهاست تا همانند تمام پیشگامان که برای بالاترین مقام قرب خدا رقابت می کردند ؛ بخاطر حب و قرب خداوند رقابت شود.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيُّهم أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا} صدق الله العظيم [الإسراء:57]
{ در طلب وسیله اند، تا کدامشان نزدیکتر(به خداوند) باشند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او میترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!}
برای همین است که خداوند به تمام مؤمنین امر نموده است تا برای رسیدن به قرب پروردگارشان ؛هم در دنیا و هم درآخرت در طلب "وسیله" باشند.گواه این فرموده خداوند تعالی است که:
{يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (35)} صدق الله العظيم [المائدة]{ ای کسانی که ایمان آوردهاید! از خدا بپرهیزید! و وسیله را برای تقرب به او بجوئید! و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید!}
ای بندگان خدا ؛ شما امت واحدی هستید و خداوند کسی از شما را به عنوان همسر یا فرزند انتخاب نکرده است وهمه شما در ذات خداوند حق دارید وبین پیروان وانبیاء تفاوتی نیست پس با تمام بندگان خداوند بخاطر پروردگارتان رقابت کرده و مقام قرب خداوند را به آنها نبخشید که اگر چنین کنید برای قرب چه کسی، قرب به خداوند را به دیگران بخشیدید! انبیاء و رسولان خداوند و مهدی منتظر به شما امر نکرده اند که آنها را به خداوند ترجیح دهید( ومقام قرب خداوند را به آنها ببخشید).بلکه همگی ما به شما می گوییم :خداوند را همان گونه که انبیاء و پیشگامان و مهدی منتظر می پرستند، به یگانگی و دور از شرک عبادت کنید .همه ما بخاطر حب و قرب خداوند در رقابت هستیم و آن که به خداوند شرک بیاورد به شدت گمراه شده است.
در برابر خداوند به حق و یقین شهادت می دهم - شهادتی که اگر دروغ بگویم مورد محاسبه خداوند قرار خواهم گرفت- که در میان انصار و یاران مهدی منتظر در " دوران گفتگوی قبل از ظهور" گروهی هستند که تا پروردگارشان راضی نباشد هیچ کدامشان به ملکوت خداوندشان راضی نمی شوند ؛ حتی اگر پروردگاربه او درجه عالی و رفیع بهشت را عطا کرده و و مقام خلیفه گری بر ملکوت همه چیز را به او دهد و حتی اگر او را محبوب ترین ومقرب ترین بنده خود هم قرار دهد تا راضی شود؛ او از وعده خداوند به متقیان استفاده کرده و خواهد گفت:" خدایا؛ آیا تو به بندگان صالحی که راه رضوان ترا برگزیده اند ،وعده نفرموده ای که آنها را راضی خواهی کرد؛ گواه آن هم این وعده حق تو در آیات محکم کتاب توست که: {وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}؟
{پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانی که به نیکی از آنها پیروی کردند، خداوند از آنها خشنود گشت، و آنها (نیز) از او خشنود شدند؛ و باغهایی از بهشت برای آنان فراهم ساخته، که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و این است پیروزی بزرگ}
و وعده حق تو در سخن حق تو که: {رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ} صدق الله العظيم، الرحم الراحمین به ذات عظیم تو سوگند ؛ تا زمانی که تو راضی نشوی ، راضی نخواهم شد ولو اینکه تمام ملکوت خود را به این بنده ات بدهی ".
ممکن است برخی از حق جویان دچار دهشت شده و بگویند:" چه گفتید؟ آیا دربین انصار شما کسی هست که تا زمانی که خدا راضی نباشد، با تمام این چیزها راضی نشود ؟" در پاسخ می گوییم: به خداوند که همینطور است . من.برخی از آنها را می شناسم و برخی را تا بحال به چشم ندیده ام، برخی از آنها مرد و برخی زن هستند ، به خداوندی که جز او خدایی و معبودی نیست سوگند تا زمانی که خداوند راضی نشود با ملکوت او نیز،راضی نخواهند شد.شاید یکی از پرسشگران سؤال کند:" آنها را گزینش نکن که خداوند از حال آنها بیشتر خبر دارد".امام مهدی در پاسخ آنها می گوید: به خداوند که درست است ، او از احوال آنها بیشتر آگاه است، و مرا از وجود آنها در بین انصار امام مهدی در "دوران گفتگوی قبل از ظهور" آگاه کرده است و به راستی که من بعضی از آنها را نمی شناسم و خودشان شاهدند که من جز به حق سخن نمی گویم.آنها از کسانی هستند که مورد محبت خدا بوده و آنها نیز خدا را دوست دارند( یحبهم الله و بحبونه) و تا زمانی که حبیب قلبشان، خداوند رحمن راضی نشود ؛ راضی نخواهند شد!چگونه بهشت خداوند را طلب کرده و دوست بدارند در حالی که پروردگارشان در نفس خود برای اهمالی که بندگان در اطاعت از فرامین او کرده اند متحسر و حزین است؟ چطور است که شما وقتی دیگران را دیده یا صدایشان را از پشت تلفن می شنوید جویای حالشان می شوید؛ پس چرا از حال خداوند و پروردگار عالمیان سؤال نمی کنید؟ آیا او در نفس خود سعید است ؟؟ و جواب را در آیات محکم کتاب پیدا می کنید . او در نفس خود نسبت به شیاطین جن و انس غضبناک و از بندگان گمراه ناراضی است و برای کسانی که با عذاب سختی هلاکشان کرده وآنها از اهمالی که در کار خداوند کرده اند پشیمانند متحسر و حزین است. گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنبِ اللَّـهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ ﴿٥٦﴾} صدق الله العظيم [الزمر]{مبادا کسی روز قیامت بگوید: «افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخرهکنندگان (آیات او) بودم!»}
زمانی که بندگان بخاطر کوتاهی در اطاعت از خداوند در نفس خود حسرت بخورند؛ حسرت بر آنها در نفس خداوند واقع خواهد شد و گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ (29) يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (30) أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ (31) وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ (32)} صدق الله العظيم [يس]{فقط يك صيحه بود! ناگهان همگي خاموش شدند.(29)دريغا (واحسرتا)بر اين بندگان هيچ فرستاده اى برآنان نيامد مگر آنكه او را ريشخند مىكردند (30)مگر نديده اند كه چه بسيار نسلها را پيش از آنان هلاك گردانيديم كه ديگر آنها به سويشان بازنمى گردند . (31)و قطعا همه آنان در پيشگاه ما احضار خواهند شد(32)}
ممکن است کسی این سؤال را مطرح کند که :"مگر خداوند مسرور و یا حزین می شود؟"در پاسخ می گوییم: به خداوند قسم بله، آیا شما ایمان ندارید که خداوند غضب ناک می شود و یا راضی می گردد؟به همین ترتیب از هدایت بنده خود مسرور و از ظلم انسان در حق خود و روبرگرداندن از دعوت حق خداوند ، حزین می شود. خداوند بنابر وعده ای که به رسولان و اولیاء خود داده است این فرد را هلاک می کند و بخاطر اینکه می داند این بنده دیگر بر کفر خود پافشاری نمی کندو بخاطر کوتاهی در اجرای فرامین خداوند نادم شده، برایش حزین است . بخاطر همین است که حزن در نفس خداوند غلبه می یابد.
ممکن است کسی سؤال کند:" چرا خداوند به جای اینکه هم چنان برای آنها حزین باشد؛ رحمت خود را شامل آنان نمی کند؟" و به حق پاسخ می دهیم که " آنها همچنان با مأیوس بودن از رحمت خداوند در حق خود ظلم میکنند. و این درحالی است که خداوند در آیات محکم کتابش به آنها گفته است که عذاب تنها شامل کسانی خواهد شد که از رحمت خداوند مأیوس باشند چرا که پروردگار قادر به هرکاری است .گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{ وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَقَالَ أَوْلِيَاؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ }
صدق الله العظيم . [الأنعام: ١٢٨]
{و روزی که همه آنان را [در محشر] گرد آورد [و فرماید] ای گروه جن به راستی که شما از انسان ها زاد و ولد کردید، و پیروان آنها از میان انسانها پاسخ دهند که پروردگارا ما از همدیگر بهره مند شدیم، و به اجلی که برای ما مقرر داشته بودی، رسیدیم، (خداوند) میگوید: «آتش جایگاه شماست؛ جاودانه در آن خواهید ماند، مگر آنچه خدا بخواهد» پروردگار تو حکیم و داناست}
شما مرتب می بینید که خداوند حکم خود را "حکم مطلق" قرار نداده است که امکان آن نباشد تا با قدرت خود آن را تغییر دهد. بلکه خداوند به آنها فتوا می دهد که نه در دنیا و نه در آخرت از رحمت او مأیوس نشوند و بدانند خداوند قادر بر هرکاری است و گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ (106) خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتْ السَّمَوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ(107)} صدق الله العظيم [هود]
{امّا آنها که بدبخت شدند، در آتشند؛ و برای آنان در آنجا، فریادی نفس گیر و ناله ای سهمگین است... (۱۰۶) جاودانه در آن خواهند ماند، تا آسمانها و زمین برپاست؛ مگر آنچه پروردگارت بخواهد! پروردگارت هر چه را بخواهد انجام میدهد! (۱۰۷)}
اما آنها با ناامیدی ومأیوس بودن از رحمت خدا؛ علاوه بر ظلمی که قبل از مرگ، برخود کرده بودند ؛ بعد از مرگ نیز در حق خود ستم می کنند. با وجود اینکه بخاطر کوتاهی که در اطاعت از خداوند کرده بودند پشیمانند اما بخاطر مأیوس بودن از رحمت خداوند بعد از مرگ نیز در حق خود ظلم می کنند.آنها از رحمت خداوند نا امیدند و خداوند تعالی می فرماید:
{فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّىٰ إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:44]{پس چون آنچه به آنها تذکر داده شد همه را فراموش کردند ما هم ابواب هر چیز را به روی آنها گشودیم تا چون به نعمتی که به آنها داده شد شادمان و مغرور شدند ناگاه آنها را (به کیفر اعمالشان) گرفتار کردیم و آن هنگام (خوار و) نا امید گردیدند.}
شاید این پرسش را مطرح کنند که :" منظور خداوند چیست که می فرماید: {أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ}؟".پاسخ حق او این است که : منظور از "مبلسون"، کسانی است که به عذاب خداوند گرفتار شده و از اینکه خداوند به آنها رحم کند و عذاب را بردارد مأیوسند و برای همین است که می گویند:
{سَوَاء عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ} [إبراهيم:21].
{اکنون هر چه جزع و التماس کنیم یا صبر و تحمل، یکسان است و هیچ (از عذاب) گریزگاهی نداریم.}
برای همین است که خداوند تعالی می فرماید:
{حَتَّىٰ إِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ إِذَا هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ (77)} صدق الله العظيم،[المؤمنون]
{تا زمانی که دری از عذاب شدید به روی آنان بگشاییم، ناگهان بکلّی مأیوس گردند.}
علیرغم آنکه خداوند برایشان حزین است اما آنها از رحمت او مأیوسند و همین راز باقی ماندنشان در آتش است.
شاید یکی از پرسشگران سؤال کند:"شما فتوا داده اید که خداوند برای بندگان گمراهی که در حال گمراهی هلاک می شوند حزین است ، پس با این منطق خداوند سبحان باید از هدایت شدن بندگان قبل از اینکه بمیرند مسرور شود؟" جواب را به محمدٍ رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم- می سپاریم که می گوید:
[لَلَّهُ اَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ حِينَ يَتُوبُ اِلَيْهِ مِنْ اَحَدِكُمْ كَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ بِاَرْضِ فَلاَةٍ فَانْفَلَتَتْ مِنْهُ وَعَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَاَيِسَ مِنْهَا فَاَتَى شَجَرَةً فَاضْطَجَعَ فِي ظِلِّهَا قَدْ اَيِسَ مِنْ رَاحِلَتِهِ فَبَيْنَا هُوَ كَذَلِكَ اِذَا هُوَ بِهَا قَائِمَةً عِنْدَهُ فَاَخَذَ بِخِطَامِهَا ثُمَّ قَالَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ اللَّهُمَّ اَنْتَ عَبْدِي وَاَنَا رَبُّكَ . اَخْطَأ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ] صدق عليه الصلاة والسلام.[[همانا هنگامي که بنده به درگاه خداوند توبه کند، شادی خداوند از توبۀ او بیش از يکي از شما است که در بيابان بر شترش سوار بوده،وناگهان شترش از نزدش فرار کرده، در حاليکه طعام و آبش بر بالاي شتر باشد و چون از رسيدن به شترش مأيوس و نا اميد شده آمده و در سايۀ درختي آرميده است که ناگهان متوجه مي شود که شترش در کنارش ايستاده است، و او زمامش را بدست مي گيرد و از نهايت شادماني ميگويد: خدايا تو بنده ی مني و من خداي تو ام! و از نهايت شادماني "الفاظ را اشتباه تلفظ مي کند"]]
ای بندگان خدا، همگی تلاش کنید تا سرور در نفس خداوند متحقق شود؛ پس حریص باشید که امت هدایت شوند و در برابر آزارشان صبر داشته باشید تا ( بالاخره) هدایت شوند. پس بخاطر شأن خداوند صبور باشید تا خداوند بخاطر شما آنها را هدایت نماید و وعده خداوند حق است و او الرحم الراحمین است.
وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
أخوكم المبعوث رحمةً للعالمين من بعد الأنبياء الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق