فتوای مهدی منتظر درباره توسل به ائمه اطهار..

الإمام ناصر محمد اليماني
03 - 08 - 2008 مـ
02:40 صباحاً
ــــــــــــــــــ
فتوای مهدی منتظر درباره توسل به ائمه اطهار..

بسم الله الرحمن الرحيم ، و خداوند تعالی می فرماید: {وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللّهِ إلا وَهُم مشركونَ (106)}
صدق الله العظيم [يوسف]

{و بيشترشان به خدا ايمان نياورند مگر اینکه مشرکند (ایمان شان آلوده به شرک است)}

از یاری دهنده (ناصر) به محمد رسول الله صلی علیه و آله و سلم؛ امام ناصر محمد یمانی به تمامی مسلمانان و همه مردم، و سلام بر کسانی که از مسیر هدایت به سوی راه راست-صراط مستقیم- پیروی می کنند.

ای جماعت مسلمانان؛ احدی را همراه خداوند نخوانید و به راستی که من شما را از توسل جستن به بندگان مقرب خداوند نهی می کنم که این عمل شرک است, دعا نکنید تا آنها شفیع شما در نزد خداوند باشند که این امر شرک به خداوند است. بیایید تا با قرآن عظیم برایتان حکمیت کنیم تا روشن شود نتیجه و عاقبت امر کسانی که به جای خداوند بندگان مکرم او را می خوانند چه می شود و آیا این بندگان مکرم قادرند نفعی به دعا کنندگان برسانند یا اینکه از کسانی که به جای خداوند ؛ آنها را خوانده اند اعلان تبری می نمایند؟ همان طور که پیش از این برایتان توضیح داده و روشن نمودیم، علت بت پرستی مبالغه در حق بندگان مقرب و غلو به ناحق درمورد ایشان بوده است تا جایی که بعد از مرگ هر یک از کسانی که مستجاب الدعوه بوده و کراماتی داشته، توسط مردمی که بعد از آنها بوده اند، درحقشان مبالغه صورت گرفته است. در باره آنها هبه ناحق مبالغه شده و سپس مجسمه و تمثالی از هرکدام ساخته شده و به جای خداوند مورد دعا و درخواست قرار گرفته اند.این عبد مکرم از دنیا رفته است؛ اگر زنده و در میان مردم بود؛ آنها را از چنین کاری منع می کرد ولی شرک بعد از مرگ او رخ داده است.

بیایید تا به گفتگو بین مؤمنانی که مشرک شده اند و با عبادت بندگان مکرم کارشان به شرک کشیده شده است و همینطور گفتگوی کافرانی که بدون دانستن سرّ عبادت بت ها و تنها بر پایه پیروی از پدرانشان و پدربزرگ هایشان پا در جای پای آنها گذاشته وبه بت پرستی می پرداختند نگاهی کنیم . خداوند تعالی می فرماید:

{وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كنتم تَزْعُمُونَ (62) قَالَ الَّذِينَ حقّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَؤُلَاء الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ (63)}
صدق الله العظيم [القصص]

{روزی را که خداوند آنان را ندا میدهد و میگوید: «کجا هستند همتایانی که برای من می‌پنداشتید؟!» (۶۲)گروهی که فرمان عذاب درباره آنها مسلم شده است میگویند: «پروردگارا! ما به واسطه اینها گمراه شدیم؛ ما آنها را گمراه کردیم همان‌گونه که خودمان گمراه شدیم؛ ما از آنان به سوی تو بیزاری می‌جوییم؛ آنان در حقیقت ما را نمی‌پرستیدند}

و حال تأویل حق این آیات را برایتان می آوریم و سزاوار نیست که با تأویل نادرست و ناحق و با گمان و ظن به خداوند نسبت بدهم و ظن و گمان کسی را از حق بی نیاز نمی کند. و اما تأویل حق این فرموده خداوند: {وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كنتم تَزْعُمُونَ (62)} مقصود خداوند این است که بندگان مقربی که به جای من از آنها درخواست می کردید کجایند؟ و کسانی که بت پرست بودند می گویند:خدایا اینها ما را اغوا کردند و منظورشان پدرانشان است چون آنها پدرانشان را بت پرست یافته یبودند و سرّ بت پرستی ایشان را نمی دانستند و پا جا پای آنها گذاشته بودند بدون آنکه از راز آن باخبر باشند در حالی که پدرانشان از سرّ عبدات بت ها آگاهی داشتند.حال به پاسخ پدرانشان نگاه کنید:

{ أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا}

منظورشان این است که آنها برای نزدیک شدن به خداوند، بندگان مقرب خداوند را عبادت کرده و باعث گمراهی و به بیراهه رفتن امت های بعد از خود شده اند. سپس خداوند حجاب بین آنها و بندگان مقرب را بر می دارد تا آنها را دیده همانگونه که در حیات دنیوی آنها را می شناختند؛آنهایی را که بعد از مرگ در حقشان مبالغه کرده بودند؛ باز بشناسند و خداوند تعالی می فرماید:

{وَإِذَا رَأى الَّذِينَ أَشْرَكُواْ شُرَكَاءهُمْ قَالُواْ رَبَّنَا هَـؤُلاء شُرَكَآؤُنَا الَّذِينَ كُنَّا نَدْعُوْ مِن دُونِكَ فَألْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكَاذِبُونَ (86)}
صدق الله العظيم [النحل]

{هنگامی که مشرکان معبودهایی را که همتای خدا قرار دادند می‌بینند، می‌گویند: «پروردگارا! اینها همتایانی هستند که ما به جای تو، آنها را می‌خواندیم! «در این هنگام، معبودان به آنها می‌گویند: «شما دروغگو هستید!}
خداوند حجابی که مانع دیدن یکدیگر می شد را برداشته و آنها قادر می شوند همدیگر را ببینند و لذا خداوند تعالی می فرماید:

{وَإِذَا رَأى الَّذِينَ أَشْرَكُواْ شُرَكَاءهُمْ قَالُواْ رَبَّنَا هَـؤُلاء شُرَكَآؤُنَا الَّذِينَ كُنَّا نَدْعُوْ مِن دُونِكَ فَألْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكَاذِبُونَ (86)}
صدق الله العظيم [النحل]

{هنگامی که مشرکان معبودهایی را که همتای خدا قرار دادند می‌بینند، می‌گویند: «پروردگارا! اینها همتایانی هستند که ما به جای تو، آنها را می‌خواندیم! «در این هنگام، معبودان به آنها می‌گویند: «شما دروغگو هستید!}
و مقصود از زایل شدن (فَزَيَّلْنَا)درآیه این است که خداوند تعالی می فرماید:

{وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ ۚ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ ۖ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾}
صدق الله العظيم [يونس]

{روزی را که همه آنها را جمع می‌کنیم، سپس به مشرکان می‌گوییم: «شما و معبودهایتان در جای خودتان باشید سپس آنها را از هم جدا می‌سازیم و معبودهایشان (به آنها) می‌گویند: «شما ما را عبادت نمی‌کردید!»}سپس بندگان مقرب می گویند: {تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ (63)}
صدق الله العظيم [القصص]

{ما از آنان به سوی تو بیزاری می‌جوییم؛ آنان در حقیقت ما را نمی‌پرستیدند}
و این تأویل حق فرموده خداوند تعالی است:

{وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كنتم تَزْعُمُونَ (62) قَالَ الَّذِينَ حقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَؤُلَاء الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ (63)}
صدق الله العظيم [القصص]

{روزی را که خداوند آنان را ندا میدهد و میگوید: «کجا هستند همتایانی که برای من می‌پنداشتید؟!» (۶۲)گروهی که فرمان عذاب درباره آنها مسلم شده است میگویند: «پروردگارا! ما به واسطه اینها گمراه شدیم؛ ما آنها را گمراه کردیم همان‌گونه که خودمان گمراه شدیم؛ ما از آنان به سوی تو بیزاری می‌جوییم؛ آنان در حقیقت ما را نمی‌پرستیدند}
ای مسلمانان به این ترتیب بندگان مقرب خداوند نسبت به عبادت شدن به جای خداوند توسط این بندگان ؛ کافرند .سیاق آیه و ضدیت آنها را با این عمل می بینید.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِّيَكُونُوا لَهُمْ عِزّاً (81) كَلَّا سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدّاً (82)}
صدق الله العظيم [مريم]

{و آنان غیر از خدا، معبودانی را برای خود برگزیدند تا مایه عزّتشان باشد! (۸۱) هرگز چنین نیست! به زودی(معبودان) منکر عبادت آنان خواهند شد؛ (بلکه) بر ضدّشان قیام می‌کنند! (۸۲)}
لذا ای شیعیانی که از ائمه اهل بیت طلب شفاعت می کنید؛ شما و تمام مذاهبی که از بندگان مقرب خداوند می خواهند شفیعشان باشند ؛ همگی به خداوند شرک آورده اید چرا که آنان ، مانند شما بنده خداوندند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{قُلِ ادْعُواْ الَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِهِ فَلاَ يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنكُمْ وَلاَ تَحْوِيلاً (56) أُولَـئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى ربّهم الْوَسِيلَةَ أيّهم أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ ربّك كَانَ مَحْذُوراً (57)}
صدق الله العظيم [الإسراء]

{ بگو: «کسانی را که غیر از خدا (معبود خود) می‌پندارید، بخوانید! آنها نه می‌توانند مشکلی را از شما برطرف سازند، و نه تغییری در آن ایجاد کنند.» (۵۶) کسانی را که آنان می‌خوانند، در طلب وسیله اند، تا کدامشان نزدیکتر(به خداوند) باشند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می‌ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است}
این در مورد مؤمنانی بود که با –باورشان نسبت به بندگان مقرب ؛ به خداوند شرک آورده اند اما اقوامی وجود دارند که به جای خداوند شیطان پرستند و شیاطین به حضورشان رسیده و خود را به عنوان فرشتگان مقرب خداوند معرفی می کنند؛ اینان نیز در برابرشان به خاک افتاده و سجده می کنند.وقتی از آنان سؤال شود معبودتان کیست می گویند فرشتگان مقرب.سپس از فرشتگان مقرب سؤال می شود که آیا اینها شما را عبادت می کردند، خداوند تعالی می فرماید:

{وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَؤُلَاء إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ (40) قَالُوا سبحانكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الجنّ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ (41)}
صدق الله العظيم [سبأ]{روزی را که خداوند همه آنان را بر می‌انگیزد، سپس به فرشتگان می‌گوید: «آیا اینها شما را پرستش می‌کردند؟!» (۴۰) آنها می‌گویند: «منزّهی (از اینکه همتایی داشته باشی)! تنها تو ولیّ مائی، نه آنها؛ بلکه جنّ را پرستش می‌نمودند؛ و اکثرشان به آنها ایمان داشتند!» (۴۱)}
اینان توسط شیطان از راه راست منحرف شده اند در حالی که خود را مهتدی و هدایت یافته می پنداشتند. تمام این فرقه های ضاله و گمراه تصور می کنند هدایت شده اند و به آنها گمراهان یا بی راهه روندگان از حق _الضالین) اطلاق می شود .آنها از اینکه در گمراهی آشکار هستند بی خبرند و با وجوداینکه تصور می کنند اعمالشان نیک و پسندیده است ؛ تلاش شان در دنیا به هدر رفته است.

اما فرقه دیگری هستند که گمراه از حق نیستند بلکه دید و بینشی قوی دارند؛ اما اگر راه حق را ببینند ؛ با وجود آگاهی از حق بودنش آن را بر نمی گزینند و با یافتن راه غلط و با علم به اینکه آن راه باطل است-عامدانه و آگاهانه- در آن گام می نهند.اینان شیاطین بشراند.آنها گمراه نیستند(الضالین) بلکه مغضوبان درگاه خداوندند و خداوند نسبت به آنها به شدت خشمگین و غضبناک است!چگونه است که اگر راه حق را ببیننداز آن دوری کرده و با دیدن راه غلط و باطل به سوی آن می شتابند؟! چگونه است که محمد رسول الله را مانند پسران خود می شناسند- یقین دارند او رسول خداونداست- ولی در برابر دعوت او به شدت ایستاده و مردم را از دعوت حق ایشان منحرف می سازند!؟ سر پیچی آنها از اوامر خداوند شدیدترین تمرد است، آنها بیش از هر کسی سزاوار وارد شدن به آتش جهنمند . با خداوند و اولیاء او محاربه کرده و با وجود اینکه می دانند حق است به شدت بر علیه آن مکر و دسیسه می کنند. به جای خداوند طاغوت را پرستش می کنند و می دانند معبودشان شیطان رانده شده است که دشمن خداوند و دوستان اولیاء اوست. برای همین شیاطین اولیائی غیر از خداوند برمی گزینند و با شیاطین مؤنث نزدیکی می نمایند تا خلقت خداوند را تغییر دهند و شیاطین جن از طریق نسل انسان تولید مثل کرده و جمعیت خود را افزایش می دهند.گواه آن نیز فرموده خداوند تعالی است:

{وَيَوْمَ يِحْشُرُهُمْ جَمِيعاً يَا مَعْشَرَ الجنّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُم مِّنَ الإِنسِ وَقَالَ أَوْلِيَآؤُهُم مِّنَ الإِنسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِيَ أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النّار مَثْوَاكُمْ خَالدّين فِيهَا إلا مَا شَاء اللّهُ إِنَّ ربّك حَكِيمٌ عَليمٌ (128)}
صدق الله العظيم [الأنعام]

{و روزی که همه آنان را [در محشر] گرد آورد [و فرماید] ای گروه جن به راستی که شما از انسان ها زاد و ولد کردید، و پیروان آنها از میان انسانها پاسخ دهند که پروردگارا ما از همدیگر بهره‌ مند شدیم، و به اجلی که برای ما مقرر داشته بودی، رسیدیم، (خداوند) می‌گوید: «آتش جایگاه شماست؛ جاودانه در آن خواهید ماند، مگر آنچه خدا بخواهد» پروردگار تو حکیم و داناست. (۱۲۸)}

آنها بدون حساب وارد آتش می شوند یعنی به جهنم رفتن آنها تا روز قیامت به تأخیر نمی افتد و بلافاصله بعد از مرگ وارد آتش می شوند.آنها شیاطین بشری هستند و در هر زمان و مکانی که باشند بعد از مرگ مستقیم وارد آتش می شوند.

برعکس آنها بندگان مقرب خداوندند که با حساب وارد بهشت نمی شوند یعنی تا روز قیامت منتظر نمی شوند تا بعد ا ز محاسبه اعمال به بهشت بروند؛ بلکه بلافاصله بعد از مرگ وارد بهشت شده و تا زمانی که آسمان ها و زمین برقرار باشند در آن ساکنند و شیاطین بشر نیز تا زمان برپا بودن آسمان ها و زمین در آتش خواهند ماند.

اما اصحاب یمین، ورود آنها به بهشت تا روز برانگیختگی و محاسبه به تأخیر می افتد؛ یعنی ورود آنها به بهشت بعد از برپایی قیامت خواهد بود و بعد از آنکه مورد محاسبه قرار گرفتند وارد بهشت شده و در آنجا از نعمتهای بی حساب خداوند برخوردار خواهند شد. در مورد گمراهان نیز چنین است و ورود آنها به آتش نیز تا روز قیامت به تأخیر می افتد و بعد از حساب رسی در قیامت ؛ وارد جهنم شده و بی حساب از "شجرة الزقوم" تغذیه خواهند شد ؛ طعام ناپاکی که درشکم مانند پاره ای ازآتش جهنم است.منظور از "حساب" این است که مورد محاسبه قرار می گیرند تا روشن شود خداوند در حق آنها هیچ ظلمی نکرده و ورود به آتش حاصل عملکرد وظلمی است که خود در حق خودشان کرده اند.

اما شیاطین بشر در حالی که در همین دنیا زندگی می کنند آگاهند که به بیراهه رفته وآشکارا درگمراهیند.آنها دوبار وارد آتش می شوند؛ بار اول در زندگی برزخی وبلافاصله بعد از مرگشان وبار دیگر در روزی که مردم –برای رسیدگی به اعمال- در پیشگاه پروردگار عالمیان قرار می گیرند.

ای مسلمانان؛ بیایید تا تفاوت بین اصحاب یمین و مقربین را برایتان روشن نمایم و تفاوت درجه آنها را برایتان بازگو کنم؛ براستی که فرق بین انجام اعمال واجب و انجام اعمال نافله که به قصد قربت انجام می شوند 690 درجه است ؛ اصحاب یمین به محبت خداوند دست نیافته اند بلکه تنها رضای او را کسب کرده اند؛ یعنی اینکه خدواند نسبت به آنها خشمگین نبوده واز آنها راضی است؛ چون آنها اعمال واجب شده از جانب خداوند را بجا آورده اند ولی به اعمال اختیاری نزدیک نشده اند؛ اعمالی که خداوند آنها را اجبار نکرده است ولی اگر کسی بخواهد به قصد قربت آنها را بجا می آورد . آنها این اعمال را انجام نداده اند بلکه فقط صدقه زکات واجب را پرداخته اند و با صدقات نافله قصد قربت بیشتر به خداوند را نکرده اند و؛ ای مؤمنان بدانید که فرق این دو بسیار بزرگ است.

بیایید به این تفاوت نگاهی کنیم؛ و اما مقربان؛ صدقه ای را که خداوند بر آنها فرض نموده می پردازند و مانند اعمال نیکی که اصحاب یمین انجام می دهند در نزد خداوند این صدقات ده برابر می شود؛ سپس در راه خداوند بصورت نافله و برای بدست آوردن رضای خداوند و قربت به او صدقات بیشتری می دهند تا در ایمان خود نیز ثابت قدم تر گردند؛ این پرداخت ها مانند زکات اجباری نیست ؛ خوشان می خواهند پرداخت کنند و چون خداوند از آنها کریم تر است لذا بین اعمال واجب و نافله فرق بسیار زیاد 690 درجه ای قائل شده است وآنها را بیشتر دوست داشته و به خود نزدیک می کند. خداوند تعالی می فرماید:

{مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا}
صدق الله العظيم [الأنعام:160]

{هر کس کار نیکی بجا آورد، ده برابر آن پاداش دارد}

این همان اعمال حسنه ای است که بر انسان فرض شده و واجب است؛ نافله قبول نمی شود مگر اینکه وظایف واجب انجام شوند و سپس نوبت اعمال اختیاری و داوطلبانه می رسد؛ خداوند در قرآن عظیم به صراحت تفاوت بین اینها را آورده است؛ اعمال نیک واجب ده برابر پاداش داده می شوند ؛ اما اعمال نیک داوطلبانه که به قصد قربت الی الله انجام می گیرند پاداشی هفتصد برابر دارند ؛ پس 690 درجه با هم فرق دارند و هم چنین خداوند اگر بخواهد بیش از این نیز خواهد داد چرا که کرم خداوند سبحان حد ومرزی نمی شناسد

ولی عمل نیک و بدی وجود دارد که میزان اجر یا جریمه آن برابراست و آن قتل نفسی است که در زمین فساد نکرده باشد؛ چنین قتلی مانند کشتن تمام انسان هاست و اگر کسی او را نجات دهد و قاتل را بخشیده و یا دیه را به اولیاء دم مقتول بپردازد تا قاتل را عفو کنند مانند آن است که تمام انسان ها را نجات داده باشد.

پس ای مؤمنان همگی به سوی خداوند روکرده و توبه کنید؛ باشد که رستگار شوید و هر یک ببنید آیا از مقربین هستید یا از اصحاب یمین و یا از اهالی آتش؛ آیا کسی بجز انسان و خالقش از نیت و اعمال انسان آگاه است؟ به قلب خود رجوع کنید و ببینید آیا فرمان خداوند را اجرا کرده اید یا خیر و اگر انجام داده اید توجه کنید عمل خالصانه برای خداوند بوده است یا هدف و منظور دیگری داشته اید؛ ریا در برابر مردم و یا حاجتی دنیایی در نفستان عامل آن بوده است؟ و شما می دانید در نفستان چه می گذرد و خدایتان نیز آگاه است. پس به نیتی که پشت سر اعمالتان است نگاه کنید تا بدانید از مقربین هستید یا اصحاب یمین و یا اصحاب"شمال" –یعنی دوزخیان-.گواه آن فرموده خدواند تعالی است: {يَا أيّها الَّذِينَ آمنوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (18)} صدق الله العظيم [الحشر]

{ ای کسانی که ایمان آورده‌اید از خدا بپرهیزید؛ و هر کس باید بنگرد تا برای فردایش چه چیز از پیش فرستاده؛ و از خدا بپرهیزید که خداوند از آنچه انجام می‌دهید آگاه است!}

أخو المسلمين خليفة الله على البشر الإمام الثاني عشر من أهل البيت المطّهر اليماني المنتظر الإمام ناصر محمد اليماني..

Read more: http://www.awaited-mahdi.com/showthread.php?20041-