فتواها ، بیانات و پاسخ های حق و روشن به پرسشگران وسلامٌ على المرسلين والحمد لله ربّ العالمين..

- 8 -
الإمام ناصر محمد اليماني
04 - 02 - 1436 هـ
26 - 11 - 2014 مـ
1393-09-05ه.ش
07:-05 صباحاً
ــــــــــــــــــ

فتواها ، بیانات و پاسخ های حق و روشن به پرسشگران وسلامٌ على المرسلين والحمد لله ربّ العالمين.. 
بسم الله الرحمن الرحيم، وسلام على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين، أما بعد..

برادر گرامی که درباره این بیان خداوند تعالی سؤال می کنی: {لتُنذِرَ‌ قَوْمًا مَّا أُنذِرَ‌ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ ﴿٦﴾ لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَىٰ أَكْثَرِ‌هِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٧﴾ إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُم مُّقْمَحُونَ ﴿٨﴾ وَجَعَلْنَا مِن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُ‌ونَ ﴿٩﴾ وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْ‌تَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْ‌هُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾} صدق الله العظيم [يس:6].

{ تا قومی را بیم دهی که پدرانشان انذار نشدند، از این رو آنان غافلند! (۶) وعده خدا در باره بيشترشان تحقق يافته و ايمان نمى‌آورند. (۷) ما در گردنهای آنان غلهایی قرار دادیم که تا چانه‌ها ادامه دارد و سرهای آنان را به بالا نگاه داشته است! (۸) و در پیش روی آنان سدّی قرار دادیم، و در پشت سرشان سدّی؛ و چشمانشان را پوشانده‌ایم، لذا نمی‌بینند! (۹) برای آنان یکسان است: چه انذارشان کنی یا نکنی، ایمان نمی‌آورند! (۱۰)}

سؤال در مورد این قسمت از بیان خداوند تعالی است که می فرماید: {لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَىٰ أَكْثَرِ‌هِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٧﴾ وعده خدا در باره بيشترشان تحقق يافته و ايمان نمى‌آورند.} صدق الله العظيم. یعنی وعده خدا در باره بيشتر اقوامی که خداوند در میانشان رسول برانگیخته تحقق يافته و جز عده کمی از آن اقوام؛ اکثرشان به رسولان ایمان نیاورده اند؛ اکثر مردم روگردانده و نسبت به دعوت رسولان خداوند کافر شده اند لذا فرمان عذاب درباره آنها با امت هایی که پیش از آنها وارد آتش شده اند صادر شده و علت آن هم ایمان نیاوردن به آیات روشن نازل شده از جانب خداوند است که بر زبان رسولانش جاری شده اند؛ تا اینکه بالاخره به سبب کفر نسبت به آیات خداوند هلاک شده اند. سپس خداوند تعالی می فرماید:

{قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ فِي النَّارِ ۖ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا ۖ حَتَّىٰ إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ۖ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَٰكِن لَّا تَعْلَمُونَ (38) وَقَالَتْ أُولَاهُمْ لِأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ (39) إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ (40) لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ (41) وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (42) وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ ۖ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ ۖ لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بالحقّ ۖ وَنُودُوا أَن تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ (43)} صدق الله العظيم [الأعراف].

{گويد: به ميان امتهايى كه پيش از شما بوده‌اند، از جن و انس، در آتش داخل شويد. هر امتى كه به آتش داخل شود امت همكيش خود را لعنت كند. تا چون همگى در آنجا گرد آيند، گروه‌هايى كه پيرو بوده‌اند در باره گروه‌هايى كه پيشوا بوده‌اند گويند: پروردگارا، اينان ما را گمراه كردند، دو چندان در آتش عذابشان كن. گويد: عذاب همه دوچندان است ولى شما نمى‌دانيد. (۳۸) پيشوايان به پيروان گويند: شما را بر ما هيچ برترى نيست، اينك به كيفر كارهايى كه كرده بوديد عذاب را بچشيد. (۳۹) درهاى آسمان بر روى كسانى كه آيات ما را تكذيب كرده‌اند و از آنها سر برتافته‌اند، گشوده نخواهد شد و به بهشت در نخواهند آمد تا آنگاه كه شتر از سوراخ سوزن بگذرد. و مجرمان را اينچنين كيفر مى‌دهيم. (۴۰) بسترى از آتش جهنم در زير و پوششى از آتش جهنم بر روى دارند. و ستمكاران را اينچنين كيفر مى‌دهيم. (۴۱) به هيچ كس جز اندازه توانش تكليف نمى‌كنيم. آنان كه ايمان آورده‌اند و كارهاى نيكو كرده‌اند اهل بهشتند و در آنجا جاويدانند. (۴۲) و هرگونه كينه‌اى را از دلشان برمى‌كنيم. نهرها در زير پايشان جارى است. گويند: سپاس خدايى را كه ما را بدين راه رهبرى كرده و اگر ما را رهبرى نكرده بود، راه خويش نمى‌يافتيم. رسولان پروردگار ما به حق آمدند. و آنگاه ايشان را ندا دهند كه به پاداش كارهايى كه مى‌كرديد اين بهشت را به شما داده‌اند. (۴۳)}
و این جروبحث وحجت آوردن بین دو گروه وامت است؛ گروه اول امتی هستند که توسط خداوند هلاک شده اند و گروه دوم امتی از امتهای پیشین هستند اینان امتی هستند که بلافاصله بعد از برانگیخته شدن رسولان خداوند به دنیا بودند.آنان  اولین کسانی بودند که مبالغه در حق بندگان مکرم خداوند را بدعت نمودند و –به امید اینکه آنان را به خدا نزدیک کنند- گمراه شدند؛ از چهره بندگان مکرم خداوند تمثیل ساخته وبجای خداوند آنها را می خواندند و می گفتند اینها شفیعان ما در نزد خداوند هستند.برای هلاک شدگان روشن می شود که علت گمراه  شدنشان؛ اولین امت ها هستند که در حق بندگان مکرم مبالغه کرده اند و دانستند که آنان اولین کسانی بودند که برای بندگان مکرم خداوند تمثال هائی به شکل بت بدعت کرده بودند . برای همین خداوند تعالی می فرماید:

{كلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا ۖ حَتَّىٰ إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ۖ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَٰكِن لَّا تَعْلَمُونَ (38) وَقَالَتْ أُولَاهُمْ لِأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ (39) إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ (40)} صدق الله العظيم.

{هر امتى كه به آتش داخل شود امت همكيش خود را لعنت كند. تا چون همگى در آنجا گرد آيند، گروه‌هايى كه پيرو بوده‌اند در باره گروه‌هايى كه پيشوا بوده‌اند گويند: پروردگارا، اينان ما را گمراه كردند، دو چندان در آتش عذابشان كن. گويد: عذاب همه دوچندان است ولى شما نمى‌دانيد. (۳۸) پيشوايان به پيروان گويند: شما را بر ما هيچ برترى نيست، اينك به كيفر كارهايى كه كرده بوديد عذاب را بچشيد. (۳۹) درهاى آسمان بر روى كسانى كه آيات ما را تكذيب كرده‌اند و از آنها سر برتافته‌اند، گشوده نخواهد شد و به بهشت در نخواهند آمد تا آنگاه كه شتر از سوراخ سوزن بگذرد. و مجرمان را اينچنين كيفر مى‌دهيم. (۴۰)
خداوند برایتان روشن می سازد که کسانی مورد عذاب واقع می شوند که با فرستادن ایات الهی که بر زبان رسلان خداوند جاری شده است؛, حجت برایشان اقامه شده است و لذا خداوند تعالی می فرماید:

{إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ (40)} صدق الله العظيم [الأعراف].

{درهاى آسمان بر روى كسانى كه آيات ما را تكذيب كرده‌اند و از آنها سر برتافته‌اند، گشوده نخواهد شد و به بهشت در نخواهند آمد تا آنگاه كه شتر از سوراخ سوزن بگذرد. و مجرمان را اينچنين كيفر مى‌دهيم. (۴۰)

اما سؤال شما درباره این بیان حق: {لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَىٰ أَكْثَرِ‌هِمْ}،جواب را در فرمایش خدواند تعالی می یابید که :

{وَمَا أَكْثَر النَّاس وَلَوْ حَرَصْت بِمُؤْمِنِينَ} صدق الله العظيم [يوسف:103]

{ هر چند تو به ايمانشان حريص باشى، بيشتر مردم ايمان نمى‌آورند.}

تنها گروه کمی آیات خداوند را باور کرده و از رسولان پیروی می کنند. گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِي الشَّكُورُ} صدق الله العظيم [سبأ:13].

{ و اندكى از بندگان من سپاسگزارند.}

اما سؤالت درباره فرموده حق خداوند تعالی :

{وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْ‌تَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْ‌هُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾} صدق الله العظيم [يس]

{ و آنان را چه بيم دهى [و] چه بيم ندهى، به حالشان تفاوت نمى‌كند: ایمان نمی آورند}

مقصود کسانی است که خداوند ؛ قلبهایشان را منحرف ساخته است واین ظلمی درحقشان نیست.علت آن هم خودشان است؛ و زیرا آنان به هنگام تصمیم گیری منحرف شده اند و با تکذیب و خودداری از پیروی از آن باعث می شوند خداوند قلبهایشان را منحرف سازد و تا زمانی که عذاب دردناک بر سرشان نازل نشود؛ ایمان نمی آورند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللهُ قُلُوبَهُمْ} صدق الله العظيم [الصف:5].

{ چون از حق رويگردان شدند خدا نيز دلهاشان را از حق بگردانيد}

خداوند در حق این گروه از انسان ها ظلم نکرده است وبه خاطر کرداروبه سببی از خودشان؛ قلبشان را از حق منحرف می سازد و سپس درموردشان می فرماید هرچقدر هم حریص و راغب باشی که هدایتشان نمایی؛ آنها به هیچ وجه ایمان نخواهند آوررد.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَٰذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٍ ۚ وَكَانَ الْإِنسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا (54) وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ وَيَسْتَغْفِرُوا ربّهم إِلَّا أَن تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا (55) وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ ۚ وَيُجَادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الحقّ ۖ وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَمَا أُنذِرُوا هُزُوًا (56) وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ ۚ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا ۖ وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ فَلَن يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا (57)} صدق الله العظيم [الكهف].

{و در این قرآن، از هر گونه مثلی برای مردم بیان کرده‌ایم؛ ولی انسان بیش از هر چیز، به مجادله می‌پردازد! (۵۴) و چیزی مردم را بازنداشت از اینکه -وقتی هدایت به سراغشان آمد- ایمان بیاورند و از پروردگارشان طلب آمرزش کنند، جز اینکه (خیره‌سری کردند؛ گویی می‌خواستند) سرنوشت پیشینیان برای آنان بیاید، یا عذاب (الهی) در برابرشان قرار گیرد! (۵۵) ما پیامبران را، جز بعنوان بشارت دهنده و انذار کننده، نمی‌فرستیم؛ اما کافران همواره مجادله به باطل می‌کنند، تا (به گمان خود،) حق را بوسیله آن از میان بردارند! و آیات ما، و مجازاتهایی را که به آنان وعده داده شده است، به باد مسخره گرفتند! (۵۶) چه کسی ستمکارتر است از آن کس که آیات پروردگارش به او تذکّر داده شده، و از آن روی گرداند، و آنچه را با دستهای خود پیش فرستاد فراموش کرد؟! ما بر دلهای اینها پرده‌هایی افکنده‌ایم تا نفهمند؛ و در گوشهایشان سنگینی قرار داده‌ایم (تا صدای حق را نشنوند)! و از این رو اگر آنها را به سوی هدایت بخوانی، هرگز هدایت نمی‌شوند! (۵۷)}

در این صورت ( فرقی نمی کند ){وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْ‌تَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْ‌هُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾{ و آنان را چه بيم دهى [و] چه بيم ندهى، به حالشان تفاوت نمى‌كند: ایمان نمی آورند}

اینکه قلبهایشان از حق منحرف می شود؛ ظلم خداوند نیست؛ سبحان الله که او به احدی ظلم نمی کند! بلکه علت برایشان روشن شد؛ علت این است که بی دلیل و به باطل با انبیاء خداوند جدل کرده و تکبر ورزیده اند و به عقل شان اجازه نداده اند درباره منطق حقی که انبیاء آورده اند ؛تدبر کند.لذا خداوند تعالی می فرماید:

{وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَٰذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٍ ۚ وَكَانَ الْإِنسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا (54) وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ وَيَسْتَغْفِرُوا ربّهم إِلَّا أَن تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا (55) وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ ۚ وَيُجَادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الحقّ ۖ وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَمَا أُنذِرُوا هُزُوًا (56) وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ ۚ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا ۖ وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ فَلَن يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا (57)} صدق الله العظيم.

{و در این قرآن، از هر گونه مثلی برای مردم بیان کرده‌ایم؛ ولی انسان بیش از هر چیز، به مجادله می‌پردازد! (۵۴) و چیزی مردم را بازنداشت از اینکه -وقتی هدایت به سراغشان آمد- ایمان بیاورند و از پروردگارشان طلب آمرزش کنند، جز اینکه (خیره‌سری کردند؛ گویی می‌خواستند) سرنوشت پیشینیان برای آنان بیاید، یا عذاب (الهی) در برابرشان قرار گیرد! (۵۵) ما پیامبران را، جز بعنوان بشارت دهنده و انذار کننده، نمی‌فرستیم؛ اما کافران همواره مجادله به باطل می‌کنند، تا (به گمان خود،) حق را بوسیله آن از میان بردارند! و آیات ما، و مجازاتهایی را که به آنان وعده داده شده است، به باد مسخره گرفتند! (۵۶) چه کسی ستمکارتر است از آن کس که آیات پروردگارش به او تذکّر داده شده، و از آن روی گرداند، و آنچه را با دستهای خود پیش فرستاد فراموش کرد؟! ما بر دلهای اینها پرده‌هایی افکنده‌ایم تا نفهمند؛ و در گوشهایشان سنگینی قرار داده‌ایم (تا صدای حق را نشنوند)! و از این رو اگر آنها را به سوی هدایت بخوانی، هرگز هدایت نمی‌شوند! (۵۷)}

اما سؤالت درباره بیان حق این فرمایش خداوند تعالی:

{وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ‌ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَ‌ةِ مِنَ الْخَاسِرِ‌ينَ ﴿٨٥﴾} صدق الله العظيم [آل عمران].

{و هر كس كه دينى جز اسلام اختيار كند از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت از زيان ديدگان خواهد بود.}

این بعد از آن است که رسول الله آنها را به سوی پذیرش دین اسلام دعوت می نماید ولی آنها جز دین پدرانشان؛ دینی را نمی پذیرند و دنبال رو پدران خود بوده و دین حقی که از جانب پروردگارشان آمده است را رد می کنند.

اما سؤالت درباره بیان حق این فرموده خداوند تعالی:

{وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُ‌ونَ ﴿٥١﴾الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ مِن قَبْلِهِ هُم بِهِ يُؤْمِنُونَ ﴿٥٢﴾وَإِذَا يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ قَالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الحقّ مِن رَّ‌بِّنَا إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ ﴿٥٣﴾} صدق الله العظيم [القصص].

{ما آیات قرآن را یکی پس از دیگری برای آنان آوردیم شاید متذکّر شوند! (۵۱) کسانی که قبلاً کتاب آسمانی به آنان داده‌ایم به آن [= قرآن‌] ایمان می‌آورند! (۵۲) و هنگامی که بر آنان خوانده شود می‌گویند: «به آن ایمان آوردیم؛ اینها همه حق است و از سوی پروردگار ماست؛ ما پیش از این هم مسلمان بودیم!» (۵۳)}

در اینجا مقصود گروهی از مسیحیان است که به آیات قرآن گوش فرا داده و بخاطر شناختن آن به عنوان حق؛ از چشمهایشان اشک جاری می گردد.خدواند تعالی می فرماید:

{لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا ۖ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَىٰ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ (82) وَإِذَا سَمِعُوا مَا أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَىٰ أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الحقّ ۖ يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ(83) وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا جَاءَنَا مِنَ الحقّ وَنَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ (84) فَأَثَابَهُمُ اللَّهُ بِمَا قَالُوا جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ الْمُحْسِنِينَ (85) وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ(86)} صدق الله العظيم [المائدة]. 

{ بطور مسلّم، دشمنترین مردم نسبت به مؤمنان را، یهود و مشرکان خواهی یافت؛ و نزدیکترین دوستان به مؤمنان را کسانی می‌یابی که می‌گویند: «ما نصاری هستیم»؛ این بخاطر آن است که در میان آنها، افرادی عالم و تارک دنیا هستند؛ و آنها (در برابر حق) تکبّر نمی‌ورزند. (۸۲)و هر زمان آیاتی را که بر پیامبر (اسلام) نازل شده بشنوند، چشمهای آنها را می‌بینی که اشک می‌ریزد، بخاطر حقیقتی که دریافته‌اند؛ آنها می‌گویند: «پروردگارا! ایمان آوردیم؛ پس ما را با گواهان بنویس! (۸۳) چرا ما به خدا و آنچه از حق به ما رسیده است، ایمان نیاوریم، در حالی که آرزو داریم پروردگارمان ما را در زمره صالحان قرار دهد؟!» (۸۴) خداوند بخاطر این سخن، به آنها باغهایی از بهشت پاداش داد که از زیر درختانش، نهرها جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و این است جزای نیکوکاران! (۸۵) و کسانی که کافر شدند و آیات ما را تکذیب کردند، همانها اهل دوزخند. (۸۶)}

و برای همین است که در این فرموده خداوند تعالی می گویند؛ ما پیش از این مسلمان بوده ایم: {الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ مِن قَبْلِهِ هُم بِهِ يُؤْمِنُونَ ﴿٥٢﴾وَإِذَا يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ قَالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الحقّ مِن رَّ‌بِّنَا إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ ﴿٥٣﴾} صدق الله العظيم [القصص].

{کسانی که قبلاً کتاب آسمانی به آنان داده‌ایم به آن [= قرآن‌] ایمان می‌آورند! (۵۲) و هنگامی که بر آنان خوانده شود می‌گویند: «به آن ایمان آوردیم؛ اینها همه حق است و از سوی پروردگار ماست؛ ما پیش از این هم مسلمان بودیم!» (۵۳)}

اما سؤالت درباره بیان حق این فرموده خداوند تعالی:

{فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّـهِ ۖ إِنَّكَ عَلَى الحقّ الْمُبِينِ ﴿٧٩﴾إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَىٰ وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِ‌ينَ ﴿٨٠﴾وَمَا أَنتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَن ضَلَالَتِهِمْ ۖ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ ﴿٨١﴾} صدق الله العظيم [النمل].

{پس بر خدا توکّل کن، که تو بر حقّ آشکار هستی! (۷۹) مسلّماً تو نمی‌توانی سخنت را به گوش مردگان برسانی، و نمی‌توانی کران را هنگامی که روی برمی‌گردانند و پشت می‌کنند فراخوانی! (۸۰) و نیز نمی‌توانی کوران را از گمراهیشان برهانی؛ تو فقط میتوانی سخن خود را به گوش کسانی برسانی که آماده پذیرش ایمان به آیات ما هستند و در برابر حق تسلیمند! (۸۱)}
پروردگار عالمیان در اینجا فتوا می دهد کسی به آیات الهی گوش نمی سپارد مگر آنکه تسلیم خداوند شده باشد و از آیات پیروی کرده و با جدیت به آنها پایبند گردد و نسبت به هرچه که مخالف آن آیات است ؛ کافر شود؛ این فرد به راه راست- صراط مستیقم- هدایت می گردد چرا که از برهان روشن پروردگارش اطاعت نموده است.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءكُم بُرْهَانٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا ﴿174﴾ فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ بِاللّهِ وَاعْتَصَمُواْ بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا ﴿175﴾} صدق الله العظيم [النساء].

{ ای مردم! دلیل روشن از طرف پروردگارتان برای شما آمد؛ و نور آشکاری به سوی شما نازل کردیم. (۱۷۴) امّا آنها که به خدا ایمان آوردند و به (آن کتاب آسمانی) چنگ زدند، بزودی همه را در رحمت و فضل خود، وارد خواهد ساخت؛ و در راه راستی، به سوی خودش هدایت می‌کند. (۱۷۵)}

و اما سؤالت درباره بیان حق این فرموده خداوند تعالی: 

{إِنَّ اللَّـهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّـهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِيمًا ﴿٤٨﴾ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُم ۚ بَلِ اللَّـهُ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ﴿٤٩﴾ انظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّـهِ الْكَذِبَ ۖ وَكَفَىٰ بِهِ إِثْمًا مُّبِينًا ﴿٥٠﴾ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَـٰؤُلَاءِ أَهْدَىٰ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا ﴿٥١﴾أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّـهُ ۖ وَمَن يَلْعَنِ اللَّـهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ نَصِيرًا ﴿٥٢﴾ أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَإِذًا لَّا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيرًا ﴿٥٣﴾ أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَىٰ مَا آتَاهُمُ اللَّـهُ مِن فَضْلِهِ ۖ فَقَدْ آتَيْنَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْنَاهُم مُّلْكًا عَظِيمًا ﴿٥٤﴾فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ بِهِ وَمِنْهُم مَّن صَدَّ عَنْهُ ۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا ﴿٥٥﴾ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ نَارًا كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُم بَدَّلْنَاهُمْ جُلُودًا غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا الْعَذَابَ ۗ إِنَّ اللَّـهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿٥٦﴾} صدق الله العظيم [النساء]. 

{خداوند (هرگز) شرک را نمی‌بخشد! و پایین‌تر از آن را برای هر کس (بخواهد) می‌بخشد. و آن کسی که برای خدا، شریکی قرار دهد، گناه بزرگی مرتکب شده است. (۴۸) آیا ندیدی کسانی را که خودستایی می‌کنند؟! بلکه خدا هر کس را بخواهد، ستایش می‌کند؛ و کمترین ستمی به آنها نخواهد شد. (۴۹) ببین چگونه بر خدا دروغ می‌بندند! و همین گناه آشکار کافی است. (۵۰) آیا ندیدی کسانی را که بهره‌ای از کتاب (خدا) به آنان داده شده، به «جبت» و «طاغوت ایمان می‌آورند، و درباره کافران می‌گویند: «آنها، از کسانی که ایمان آورده‌اند، هدایت یافته‌ترند»؟! (۵۱)آنها کسانی هستند که خداوند، ایشان را از رحمت خود، دور ساخته است؛ و هر کس را خدا از رحمتش دور سازد، یاوری برای او نخواهی یافت. (۵۲) آیا آنها سهمی در حکومت دارند در حالی که اگر چنین بود، کمترین حق را به مردم نمی‌دادند. (۵۳) یا اینکه نسبت به مردم و بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشیده، حسد می‌ورزند؟ ما به آل ابراهیم، کتاب و حکمت دادیم؛ و حکومت عظیمی در اختیار آنها قرار دادیم. (۵۴) ولی جمعی از آنها به آن ایمان آوردند؛ و جمعی راه (مردم را) بر آن بستند. و شعله فروزانِ آتش دوزخ، برای آنها کافی است! (۵۵) کسانی که به آیات ما کافر شدند، بزودی آنها را در آتشی وارد می‌کنیم که هرگاه پوستهای تنشان (در آن) بریان گردد (و بسوزد)، پوستهای دیگری به جای آن قرار می‌دهیم، تا کیفر (الهی) را بچشند. خداوند، توانا و حکیم است (و روی حساب، کیفر می‌دهد). (۵۶)}

در می یابید که خداوند کسی را که به او شرک می ورزد عذاب نمی کند مگر اینکه بر او اتمام حجت کند و کسی که بر شرک خود اصرار می ورزد و از چیزی پیروی می کند که برهانی برایش نیست؛حسابش با خداوند خواهد بود و گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{وَمَن يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ (117)} صدق الله العظيم [المؤمنون].

{ وهرکس معبود دیگری را با خدا بخواند -و مسلّماً هیچ دلیلی بر آن نخواهد داشت- حساب او نزد پروردگارش خواهد بود؛ یقیناً کافران رستگار نخواهند شد}

و اینان به خداوند و آیات او کافرند.

عزیزمن؛ در کتاب چیزی جز این نمی یابم که خداوند تنها مشرکانی راعذاب می نماید که از آیات پروردگارشان و برهان عبودیت او روگردانده باشند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ نَارًا كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُم بَدَّلْنَاهُمْ جُلُودًا غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا الْعَذَابَ ۗ إِنَّ اللَّـهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿٥٦﴾} صدق الله العظيم [النساء].

{کسانی که به آیات ما کافر شدند، بزودی آنها را در آتشی وارد می‌کنیم که هرگاه پوستهای تنشان (در آن) بریان گردد (و بسوزد)، پوستهای دیگری به جای آن قرار می‌دهیم، تا کیفر (الهی) را بچشند. خداوند، توانا و حکیم است (و روی حساب، کیفر می‌دهد). (۵۶)}
من درکتاب نشانی از این نیافته ام که خداوند بجز کافران نسبت به پروردگار و آیات و رسولانش؛ کسی را عقوبت نماید وگواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِي مَسْكَنِهِمْ آيَةٌ ۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍ وَشِمَالٍ ۖ كُلُوا مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ ۚ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ (15) فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنَاهُم بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَأَثْلٍ وَشَيْءٍ مِّن سِدْرٍ قَلِيلٍ (16) ذَٰلِكَ جَزَيْنَاهُم بِمَا كَفَرُوا ۖ وَهَلْ نجَازِي إِلَّا الْكَفُورَ (17)} صدق الله العظيم [سبأ].

{برای قوم «سبا» در محل سکونتشان نشانه‌ای (از قدرت الهی) بود: دو باغ از راست و چپ از روزی پروردگارتان بخورید و شکر او را بجا آورید؛ شهری است پاک و پاکیزه، و پروردگاری آمرزنده (۱۵) امّا آنها روی‌گردان شدند، و ما سیل ویرانگر را بر آنان فرستادیم، و دو باغ (پربرکت) شان را به دو باغ (بی‌ارزش) با میوه‌های تلخ و درختان شوره گز و اندکی درخت سدر مبدّل ساختیم! (۱۶) این کیفر را بخاطر کفرشان به آنها دادیم؛ و آیا جز کفران کننده را کیفر می‌دهیم؟! (۱۷)}

به فرموده خداوند تعالی بنگر: {ذَٰلِكَ جَزَيْنَاهُم بِمَا كَفَرُوا ۖ وَهَلْ نجَازِي إِلَّا الْكَفُورَ (17) این کیفر را بخاطر کفرشان به آنها دادیم؛ و آیا جز کفران کننده را کیفر می‌دهیم } صدق الله العظيم، یعنی آیا ما بجز کسانی را که نسبت به پروردگارشان کافر شده و از آیاتش روبرگردانند ؛ فردی را مجازات می کنیم؟ همانا که برهان خداوند دربرابر معرضین جن و انس؛ قرآن عظیم است و هرکس که از آن روبرگرداند و به مطالب مخالف آن بیاویزد؛ از مسلمانان تسلیم شده در برابر پیروی از آیات نازل شده از پروردگارش نیست.

عزیز من "الباحث عن الحق"؛ همانا که ایات قرآن جایگاه و موضع خاص خود را دارند وبرای موقعیتی ویژه خود نازل شده اند، اما می بینم که شما یک آیه را برای تمام مواضع و احکام درنظر می گیرید و بر همین اساس نیز حکم می کنی؛ به این ترتیب حتماً در بیاناتت تخطی صورت گرفته و ندانسته به خداوند نسبت میدهی و این کار شیطان است :

{إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاء وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ} صدق الله العظيم [البقرة:169].

{او شما را فقط به بدیها و کار زشت فرمان می‌دهد؛ (و نیز دستور می‌دهد) آنچه را که نمی‌دانید، به خدا نسبت دهید.}

اما ندانسته به خداوند نسبت دادن برشما حرام شده است.گواه آن نیز فرموده خداوند تعالی است:

{قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الحقّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ} [الأعراف:33].{بگو:خداوند، تنها اعمال زشت را، چه آشکار باشد چه پنهان، حرام کرده است؛ و (همچنین) گناه و ستم بناحق را؛ و اینکه چیزی را که خداوند دلیلی برای آن نازل نکرده، شریک او قرار دهید؛ و به خدا مطلبی نسبت دهید که نمی‌دانید}
نور چشمان من ؛ از شکرگزاران باش؛ در برابر این تفسیر تو؛ آیات محکم بسیار زیادی قرار دارند که برای علمای امت و عامه مسلمانان روشن و واضحند؛ و این ایات محکم باعث می شوند تو بر سر دوراهی قرار بگیری و برخی آیات را باور کرده و نسبت به آیات دیگر کافر شوی. برای مثال آیاتی هستند که نیاز به تفسیر و بیان دارند و تواز پیش خود و بر طبق میل خود برای آنها تفسیر و تأویل می آوری و از آن تفاسیر پیروی می کنی ؛ در حالی که مقصود حقیقی آیه تفسیر تو نیست؛ ولی تو آن را برهان روشن خود قرار می دهی.بدتر از همه (مصیبت بزرگ ) رویگردانی تو از آیات محکم و روشنی است که با تفسیر تو مخالف است .برای مثال این فرموده خدواند تعالی:

{مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا ۚ قَالُوا شَهِدْنَا عَلَىٰ أَنفُسِنَا ۖ وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ (130)} صدق الله العظيم [الأنعام].

{ای گروه جنّ و انس! آیا رسولانی از شما به سوی شما نیامدند که آیات مرا برایتان بازگو می‌کردند، و شما را از ملاقات چنین روزی بیم می دادند؟! آنها می‌گویند: «بر ضدّ خودمان گواهی می‌دهیم؛ و زندگی دنیا آنها را فریب داد؛ و به زیان خود گواهی می‌دهند که کافر بودند!}

این آیه از آیات اساسی و بنیادین کتاب است که تاکید دارد خداوند در آخرت تنها کسانی را عذاب خواهد کرد که با فرستادن رسولان خود و قرائت آیات پروردگاربرای آنان؛ درمقابلشان حجت اقامه شده است. لذا می بینی کسانی که حجت بر ایشان اقامه شده اعتراف و اقرار می کنند که با واسطه رسولان خداوند از آیات پروردگارشان اگاه شده اند و برای همین نیز پاسخشان به پروردگار همراه با اقرار به این امر است.خداوند تعالی می فرماید:

{مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا ۚ قَالُوا شَهِدْنَا عَلَىٰ أَنفُسِنَا ۖ وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ (130)} صدق الله العظيم.{ای گروه جنّ و انس! آیا رسولانی از شما به سوی شما نیامدند که آیات مرا برایتان بازگو می‌کردند، و شما را از ملاقات چنین روزی بیم می دادند؟! آنها می‌گویند: «بر ضدّ خودمان گواهی می‌دهیم؛ و زندگی دنیا آنها را فریب داد؛ و به زیان خود گواهی می‌دهند که کافر بودند!}

و سؤالی که مستقیم از پروردگار عالمیان می شود این است: ای خدای عالمیان،حکم تو برای کافرانی که قبل از برانگیخته شدن رسولان از دنیا رفته اند چیست؟ و جواب مستقیم پروردگار از در آیات محکم کتابش این است:

{وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا ﴿١٥﴾} صدق الله العظيم [الإسراء]

{و ما هرگز (قومی را) مجازات نخواهیم کرد، مگر آنکه پیامبری مبعوث کرده باشیم}

و خداوند برای امت وسط رسولی درمیان امتهای میانی آنان برنیانگیخته است.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ (6)} صدق الله العظيم [يس].

{تا قومی را بیم دهی که پدرانشان انذار نشدند، از این رو آنان غافلند!}

ممکن است "الباحث عن الحق" بخواهد بگوید: امام من چرا می گویی: "در امت وسط (از نظر مکانی ) و خداوند برای امتهای میانی (از نظر زمانی ) آنان نذیر نفرستاده است .منظورتان چیست؟"در جواب پرسشگران می گوییم: نکته اینجاست که مقصود خداوند اجدادی نیست که در گذشته های دور در میان امتهای پیشین زندگی می کردند ؛ چون برای آنها انذار کننده فرستاده است؛ بلکه مقصود خداوند اجدادی است که در نسلهای نزدیک تر زندگی می کردند.برای همین می فرماید:

{بَلْ قالُوا مِثْلَ ما قالَ الْأَوَّلُونَ (81) قالُوا أَإِذا مِتْنا وَكُنَّا تُراباً وَعِظاماً أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (82) لَقَدْ وُعِدْنا نَحْنُ وَآباؤُنا هذا مِنْ قَبْلُ إِنْ هذا إِلاَّ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ (83)} صدق الله العظيم [المؤمنون].

{بلکه آنان نیز مثل آنچه پیشینیان گفته بودند گفتند. (۸۱) آنها گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدیم، آیا بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟! (۸۲) این وعده به ما و پدرانمان از قبل داده شده؛ این فقط افسانه‌های پیشینیان است!» (۸۳)}
عزیز من؛ همانا که امام مهدی ناصر محمد یمانی قرآن را با قرآن تفصیل می کند و اساس بیانات او بر این روش نهاده شده است ولذا در آن تناقضی پیدا نمی کنی؛ بیانات امام مهدی ناصر محمد یمانی مانند بنیانی است که یکدیگر را محکم تر و پایدار می سازند.اما بیان تو مانند تفسیر کسانی است که قرآن را از پیش خود تفسیر می کنند( نه از قرآن) و حتما باعث می شوند کتاب خداوند در نظر مردمان عالم متناقض بنظر برسد! چنین تناقضی از جانب خداوند نیست؛ و بیانات خداوند تناقض ندارند، بلکه مشکل از شماست و این تفاسیر شما از آیات الهی است که مشکل دارد؛ شما از راسخان در علم کتاب نیستید.اگر از آیات محکم کتاب پیرویمی کردید و تفسیر باقی آیات را به اهل آن بسپارید؛ نجات خواهید می یافتید؛ اما شما از ظاهر آیات متشابه پیروی نمودید درحالی که این آیات نیاز به تفصیل و توضیح دارند و از محکمات قرآن روبر گرداندید.اینان کسانی هستند که از حق نازل شده از پروردگارشان منحرف شدند و هم خودشان به بیراهه رفتند و هم امت خود را به گمراهی کشاندند ؛ و به علت اینکه به خداوند ندانسته نسبت می دهند؛ به احزاب و گروه های مختلف تقسیم شده و هر یک به داشته های خود دلشادند.

خداوند امام مهدی ناصر محمد یمانی را برای بیان حقیقت اسم اعظم الهی برانگیخته است و این از رحمت خداوندی است که همه چیز را دربرمی گیرد؛ مگر کسی که از رحمت پروردگارش سرباز زند و ارحم الراحمین بودن خداوند را انکار نماید و بخواهد کسانی دیگر در پیشگاه او- که از همه به بنده اش مهربان تر است- برایش شفاعت کنند.آنها بجز خداوند ولی و نصیری نخواهند داشت و کارشان به آتش می کشد تا دریابند به حق این خداوند است که ارحم الراحمین است و همچنین بدانند با یأس و ناامیدی از رحمت پروردگارو گشتن بدنبال کس دیگری جز خدا؛ برای شفاعت کردن در نزد پروردگار ارحم الراحمین؛ درحق خود ظلم کرده اند.برای همین به نگاهبانان جهنم می گویند:

{وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِنَ الْعَذَابِ (49) قَالُوا أَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُمْ بِالبيّنات قَالُوا بَلَى قَالُوا فَادْعُوا وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ (50)} صدق الله العظيم [غافر].

{ و آنها که در آتشند به مأموران دوزخ می‌گویند: «از پروردگارتان بخواهید یک روز عذاب را از ما بردارد!» (۴۹)آنها می‌گویند: «آیا پیامبران شما دلایل روشن برایتان نیاوردند؟!» می‌گویند: «آری!» آنها می‌گویند: «پس (خدای‌تان را) بخوانید؛ ولی دعای کافران(خواندن کسی غیر خدا) جز در ضلالت نیست(۵۰)}
اما برهان اینکه آنها از رحمت خداوند به کل مأیوسند این است که بعد از ناامید شدن از فرشتگان برای درخواست تخفیف در عذاب؛ این بار از مالک جهنم درخواست می کنند تا از خداوند بخواهد مرگ ابدی را نصیبشان سازد و خداوند تعالی می فرماید:

{إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ (74) لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ (75) وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَٰكِن كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ (76) وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ ۖ قَالَ إِنَّكُم مَّاكِثُونَ (77) لَقَدْ جِئْنَاكُم بالحقّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ (78)} صدق الله العظيم [الزخرف].

{مجرمان در عذاب دوزخ جاودانه می‌مانند. (۷۴) هرگز عذاب آنان تخفیف نمی‌یابد، و در آنجا از همه چیز مأیوسند. (۷۵) ما به آنها ستم نکردیم، آنان خود ستمکار بودند! (۷۶) آنها فریاد می‌کشند: «ای مالک دوزخ! (ای کاش) پروردگارت ما را بمیراند .می‌گوید: «شما در این جا ماندنی هستید!» (۷۷) ما حق را برای شما آوردیم؛ ولی بیشتر شما از حق کراهت داشتید! (۷۸)}

این امام مهدی است که شما قدر او را نمی دانید و از راز او که از شما دعوت می کند؛ حکم درباره اختلافاتتان را به او بسپارید؛ آگاهی ندارید.و به شما وعده می دهیم - وعده ای راستین-که مهدی منتظر بر تمامی علمای کشورهای مختلف در هرجای جهان که باشند؛ غلبه می کند و عالمی وجود ندارد که با قرآن با ما مجادله کند؛ مگر آنکه با دانش مقتدرانه و با حکم خداوند که بر تمامی حکم ها غالب است ، دربرابرش پیروز شویم. خداوند از آنچه برایش شریک می گیرند منزه است(سبحانه وتعالى عمّا يشركون!)
ای مسلمانان! از خداوند پروا کنید؛ والله ؛ والله که امام مهدی با بیان حق –قرآن-عقل های شما را به چالش می کشد؛ اگر اهل تدبر باشید..اما مصیبت بزرگ این است که تعداد زیادی از کسانی که از دعوت ناصر محمد یمانی آگاه می شوند به عقل خود فرصت تدبر و تفکر در بیان حق قرآن-ذکر- را نمی دهند و در دامی می افتند که شیطان برای دور کردن مردم از تصدیق و باور مهدی منتظر پهن کرده است؛ شیاطین برای منحرف کردن مردم؛ گروهی زیادی را مسوس و آشفته ذهن نموده تا ادعای مهدویت نمایند.حکمت خبیثانه این کار آن است که در زمانی که خداوند امام مهدی منتظر حق خود را برانگیخت؛ اولین چیزی که بگویند این باشد که "این هم مانند دیگرانی است که هرچند یکبار از جایی سربلند کرده و ادعا می کنند که مهدی منتظرند". و قبل از شنیدن سخنانش از وی روبرمی گردانند و به عقلشان فرصت تفکر و تدبر در بیانات حق ذکر-قرآن- را نمی دهند تا دریابند؛ ناصر محمد یمانی مهدی منتظر حق پروردگار است و کسی نیست که توسط شیطان ذهنشان آشفته شده باشد. تا زمانی که درباره بیانات و برهان های علمی ناصر محمد یمانی تدبر و تفکر نکرده باشید؛نباید  درباره وی؛ مانند دیگرکسانی که ادعای مهدویت می کنند حکم کنید.باید دید آیا تفسیر او از قرآن بر اساس میل و خواسته خودش است یا اینکه به حق آن را تفسیر می نماید . او را چه شده است که ادعا می کند مهدی منتظر است؟ تا اینکه علمای امت غرور و تکبر خود را کنار بگذارند و در بیان قرآن عظیم توسط امام  مهدی ؛ تدبر و اندیشه کنند؛ اگر چنین کنند؛ عقلشان اعتراف خواهد کرد و عقل هر انسان عاقلی فتوا خواهد داد که ناصر محمد یمانی به حق سخن می گوید و با قرآن عظیم که بصیرتی از جانب پروردگارش است؛ مردم را به راه راست-صراط مستقیم- دعوت می نماید. آنگاه نفسش او را وسوسه می کند به باطل و برخلاف عقلش تصمصم گیری کند! نفس به او می گوید:" می خواهی از او پیروی کنی؟ یادت باشد اگر ناصر؛ مهدی منتظر نباشد یعنی تو از راه راست منحرف شده ای؟". برخی از آنان از هوای نفس پیروی کرده و دچار زیان بسیار بسیار بزرگی می شوند.برخی نیز از عقل خود اطاعت کرده و در جواب نفسشان می گویند:

"حتی اگر ناصر محمد یمانی مهدی منتظر نباشد؛ تا وقتی که از ذکر پروردگار؛ قرآن عظیم پیروی کرده و او را بدون گرفتن شریک عبادت می نمایم؛ به رحمت او امیدوار بوده و بواسطه رحمت او خود را از عقیده شفاعت دیگران درپیشگاه پروردگارارحم الراحمینم بی نیاز می دانم ؛ از راه راست که منحرف نمی شوم.چگونه ممکن است کسی که به خداوند متمسک شده و در این راه پایداری می کند؛ از راه راست-صراط مستقیم- منحرف شود؟ گواه آن فرموده خداوند تعالی است: {فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ ۖ فَنِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ (78)}
صدق الله العظيم [الحج]، 
{ پس نماز را برپا دارید، و زکات را بدهید، و به خدا تمسّک جویید، که او مولا و سرپرست شماست! چه مولای خوب، و چه یاور شایسته‌ای}
و ناصر محمد یمانی اساس دعوت خود را بر این نهاده است که به خدا تمسک جسته و با رحمت او از دیگران بی نیاز شویم؛ رحمتی که دربرابر غضب و عذاب خداوند، شفاعت خواهد کرد".

سپس صاحبان خرد می گویند:" ما مهدی منتظر را عبادت نمی کنیم؛ حتی اگر ناصر محمد یمانی؛ مهدی منتظر نباشد؛ پیروانش گمراه نمی شوند چون او بر اساس بصیرت که از جانب پروردگار آمده است یعنی قرآن عظیم؛ مردم را به عبادت خداوند واحد قهار دعوت می کند و قرآن را به وسیله خود قرآن تفسیر می نماید.ناصر محمد یمانی حجتی برایمان نگذاشته که بر اساس آن از او رو برگردانیم؛ بلکه حجت حق با اوست؛ حال چه مهدی منتظر باشد و چه احیا کننده دین؛ او برایمان حجت آورده است و حال که فتوا می دهد که مهدی منتظر است و ما نیز ببینیم که خداوند به او یاری می کند تا قرآن را مقتدرانه بیان نماید؛ او را باور می کنیم و اگر دروغ گفته باشد؛ بر گردن خود اوست.مهم ترین نکته این است که ما بر اساس بصیرتی که از جانب خداوند آمده است؛ از او پیروی می کنیم؛ چون او در بیان حق قرآن مقتدارنه بر ما غلبه کرده است و عالمی نیست که با او مجادله کند؛ مگر آنکه مقهور او گردد.خداوند رؤیای او را در عالم واقعیت؛ محقق ساخته است و فتوایی که جدش به اذن خداوند در رویا به او داده که او مهدی منتظر است : ؛ [وما جادلك أحدٌ من القرآن إلا غلبته] در عالم واقعیت تحقق یافته و لذا برای ما حجت است؛ چون در طول این ده سال؛ ناصر با بسیاری از علما و حق جویان گفتگو نموده است .ما در این ده سال در بیانات وی تدبر کرده و دریافته ایم ناصر محمد با بیان حق قرآن بر همگی غالب بوده است. او را از قرآنیون که قرآن را به میل خود تفسیر می کنند ندیدیم او را از  شیعیان که ندانسته به خداوند نسبت داده و در محبت آل بیت آنقدر مبالغه کرده اند که کارشان به شرک کشیده و بجای خداوند آنان را می خوانند ندیده ایم ؛ او را از سنیان که قرآن را پشت سر انداخته و به سنت آویخته اند ندیده ایم. ندیده ایم که ناصر محمد به سوی هیچ مذهبی متمایل شود و یا نسبت به هیچ فرقه ای؛ تعصب داشته باشد.بلکه او تعدد مذهب و حزب گرایی در دین خداوند را به شدت رد می کند و مردم را به پیروی از کتاب خداوند و سنت حق رسولش دعوت می نماید.ناصر می گوید: "تنها چیزی که بر عهده ناصر است؛ آوردن حکم خداوند از همان منبعی است که بر محمدٍ رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلم-نازل شده است؛ اگر به آنچه که به محمدٍ رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلم- آخرین نبی و رسول خداوند نازل شده؛ ایمان داشته باشید..."

این منطق خردمندانی است که از بهترین موجوداتند؛ اما بدترینشان؛ آنانی هستند که می بینیم؛ صمٌ؛ بکمٌ عمیٌ نه فکر می کنند و نه به خود اجازه می دهند که در بیانات حق قرآن تدبر کنند و به شدت درتلاشند تا راه پیروی از ناصر محمد یمانی را منحرف سازند.اینان مورد لعنت خداوند و تمام لعنت کنندگانند.می دانید چرا؟ چون آنها مردم را از پیروی از آیات خداوند درو می کنند ؛ نه از ناصر محمد یمانی. ناصر محمد یمانی که کتاب جدیدی نیاورده است.او قرآن عظیم را برای مردم بیان می کند.فکر می کنید عاقبت کسی که حق را بشناسد و آن را پنهان کند و حاضر به اعتراف نبوده و راه حق را منحرف نماید؛چه خواهد بود؟ در پیشگاه خداوند چه وضعی خواهد داشت؟ فرموده خداوند تعالی را به یاد داشته باشید که : { إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَىٰ مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَـٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّـهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ ﴿١٥٩﴾ إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَـٰئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿١٦٠﴾} صدق الله العظيم [البقرة].{کسانی که دلایل روشن، و وسیله هدایتی را که نازل کرده‌ایم، بعد از آنکه در کتاب برای مردم بیان نمودیم، کتمان کنند، خدا آنها را لعنت می‌کند؛ و همه لعن‌کنندگان نیز، آنها را لعن می‌کنند؛ (۱۵۹) مگر آنها که توبه و بازگشت کردند، و اصلاح نمودند،و آنچه را کتمان کرده بودند؛ آشکار ساختند. من توبه آنها را می‌پذیرم؛ که من توّاب و رحیمم. (۱۶۰)}
روزی خواهد رسید که یکدیگر را لعنت کنند.یعنی پیروان علما؛ آنان را لعنت خواهند کرد چون بر اساس فتوای ایشان مبنی بر گمراه بودن ناصر محمد یمانی؛ به بیراهه رفته اند و دربرابر خداوند از دست علمایشان هیچ کاری ساخته نیست. چقدر امروز شبیه دیروز است . اتفاقات عصر برانگیخته شدن انبیاء در زمان برانگیخته شدن مهدی منتظر حق هم روی داد! فرموده خداوند تعالی را به خاطر داشته باشید که می فرماید:

{قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَنَحْنُ صَدَدْنَاكُمْ عَنِ الْهُدَىٰ بَعْدَ إِذْ جَاءَكُم ۖ بَلْ كُنتُم مُّجْرِمِينَ (32) وَقَالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَن نَّكْفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَندَادًا ۚ وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (33) وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ (34) وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (35) قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ (36) وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُم بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَىٰ إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ (37) وَالَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُولَٰئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ (38) قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ ۚ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ ۖ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ (39)} صدق الله العظيم [سبأ].{مستکبران به مستضعفان پاسخ می‌دهند: «آیا ما شما را از هدایت بازداشتیم بعد از آنکه به سراغ شما آمد .بلکه شما خود مجرم بودید!» (۳۲) و مستضعفان به مستکبران می‌گویند: «وسوسه‌های فریبکارانه شما در شب و روز هنگامی که به ما دستور می‌دادید که به خداوند کافر شویم و همتایانی برای او قرار دهیم!» و آنان هنگامی که عذاب (الهی) را می‌بینند پشیمانی خود را پنهان می‌کنند و ما غل و زنجیرها در گردن کافران می نهیم؛ آیا جز آنچه عمل می‌کردند به آنها جزا داده می‌شود؟! (۳۳) و ما در هیچ شهر و دیاری پیامبری بیم‌دهنده نفرستادیم مگر اینکه مترفین آنها گفتند: «ما به آنچه فرستاده شده‌اید کافریم!» (۳۴) و گفتند: «اموال و اولاد ما بیشتر است (و این نشانه علاقه خدا به ماست!)؛ و ما هرگز مجازات نخواهیم شد!» (۳۵) بگو: «پروردگار من روزی را برای هر کس بخواهد وسیع یا تنگ می‌کند، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند! (۳۶) اموال و فرزندانتان هرگز شما را نزد ما مقرّب نمی‌سازد، جز کسانی که ایمان بیاورند و عمل صالحی انجام دهند که برای آنان پاداش مضاعف در برابر کارهایی است که انجام داده‌اند؛ و آنها در غرفه‌های (بهشتی) در امنیّت خواهند بود! (۳۷) و کسانی که برای انکار و ابطال آیات ما تلاش می‌کنند و می‌پندارند از چنگ قدرت ما فرار خواهند کرد، در عذاب (الهی) احضار می‌شوند! (۳۸) بگو: «پروردگارم روزی را برای هر کس بخواهد وسعت می‌بخشد، و برای هر کس بخواهد تنگ می‌سازد؛ و هر چیزی را انفاق کنید، عوض آن را می‌دهد و او بهترین روزی‌دهندگان است!» (۳۹)}
وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
أخوكم الإمام المهدي ناصر محمد اليماني.
ــــــــــــــــــــ

Read more: http://www.awaited-mahdi.com/showthread.php?20302-