براستی که برهان بیان حق قرآن از جانب خداوند رحمان است، این بیان امام مهدی در پاسخ به پرسشگران است، باشدکه تقوا پیشه کنند.....

براستی که برهان بیان حق قرآن از جانب خداوند رحمان است، این بیان امام مهدی در پاسخ به پرسشگران است، باشدکه تقوا پیشه کنند.....
- 2 -
الإمام ناصر محمد اليماني
27 - 01 - 1436 هـ
20 - 11 - 2014 مـ
1393-08-29ه.ش.
05:14 صباحاً
ــــــــــــــــــ

بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة أنبياء الله ورسله وأئمة الكتاب في الأولين وفي الآخرين وفي الملأ الأعلى إلى يوم الدين، أمّا بعد..


حبیب من ، انصاری عزیز "قول الحق"، امام مهدی ناصر محمد یمانی با آیات محکم و بینه با شما بحث می کند، آیات محکم و روشنی که از آیات بنیادین کتابند که هر عرب زبانی قادر به درک؛ فهم و تعقل در آنهاست.سوالی که مطرح می شود این است که:آیا خداوند قبل از محمد رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم- برای قوم محمد رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم- رسولی فرستاده بود که کتاب و حکمت به آنها بیاموزد؟ جواب این سؤال را مستقیم به پروردگار می سپاریم.خداوند تعالی می فرماید:


يس (1) وَالْقُرْآَنِ الْحَكِيمِ (2) إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ (3) عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (4) تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ (5) لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آَبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ (6)} صدق الله العظيم [يس].


{یس. (۱) سوگند به قرآن حکیم. (۲) که تو قطعاً از رسولان (خداوند) هستی، (۳) بر راهی راست (قرار داری)؛ (۴) این قرآنی است که از سوی خداوند عزیز و رحیم نازل شده است‌ (۵) تا قومی را بیم دهی که پدرانشان انذار نشدند، از این رو آنان غافلند! (۶)}

در فتوای خداوند دقت و تمرکز کن که می فرماید: {لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آَبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ (6) ) تا قومی را بیم دهی که پدرانشان انذار نشدند، از این رو آنان غافلند } صدق الله العظيم.

سؤال دیگر اینکه: آیا کفار قوم محمدٍ رسول الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم-که قبل از برانگیخته شدن بنده و نبی خداوند محمدٍ رسول الله از دنیا رفته اند؛ در آتش هستند؛ باتوجه به اینکه آنها از کافرانی بوده اند که بت می پرستیدند و در درگاه آنها معتکف بودند { اشاره به آیه کریمه:إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا هَـٰذِهِ التَّمَاثِيلُ الَّتِي أَنتُمْ لَهَا عَاكِفُونَ ﴿٥٢﴾ الأنبیاء}؟ جواب را مستقیم به پروردگار می سپاریم.خداوند تعالی می فرماید: {وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا (15)} صدق الله العظيم [الإسراء].

{و ما هرگز (قومی را) مجازات نخواهیم کرد، مگر آنکه پیامبری مبعوث کرده باشیم}
و حال سومین سؤال: آیا با توجه به اینکه خداوند برای آنها رسولی نفرستاده بود که کتاب را برایشان خوانده و آیات آن را تبین و روشن کند، اگر ایشان را عذاب کند در برابر خداوند حجت دارند؟ و جواب را مستقیم به پروردگار می سپاریم.خداوند تعالی می فرماید: {رُسُلاً مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً} صدق الله العظيم [النساء:165].

{پیامبرانی که بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده بودند، تا بعد از این پیامبران، حجتی برای مردم بر خدا باقی نماند و خداوند، توانا و حکیم است.}

از اینجاست که استنباط می کنیم،اگر خداوند کسانی را که رسولی برایشان نفرستاده است، عذاب کند؛ درمقابل خداوند حجت خواهند داشت و حتماً خواهند گفت:{رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (47)} صدق الله العظيم [القصص:47].

{پروردگارا! چرا رسولی برای ما نفرستادی تا از آیات تو پیروی کنیم و از مؤمنان باشیم}
بر اساس این آیات قطعی به نتیجه ای قاطع می رسیم و درمی یابیم که به یقین کافرانی را که قبل از برانگیخته شدن رسول پروردگاردر میان قومشان از دنیا رفته اند؛ مورد عذاب واقع نمی شوند.

حال سؤال دیگر: آنها در ابتدای کار به کجا فرستاده می شوند؛ وارد بهشت می شوند یا وارد آتش؟ و جواب را درآیات محکم کتاب پیدا می کنی؛ خداوند در ابتدای کار آنها را بر بلندای دیوار اعراف و در بین بهشت و جهنم جای می دهد؛ چرا که آنها نه از اهالی جهنمند که خداوند با برانگیختن رسولان،حجت برایشان فرستاده باشد ولی مورد تکذیب شان قرار گرفته و نسبت به آیات پروردگارشان کافر شده باشند؛ و نه از اهالی بهشتند که رسولان پروردگارشان را باور کرده و به آیات خداوند ایمان آورده و تقوا پیشه کرده اند وافعال خود را اصلاح کرده و اعمال صالح بجا آورده باشند.پس از آنجایی که با فرستادن رسول برای این کافران حجت اقامه نشده است؛ نه از اهالی آتشند و نه از اهالی جنت؛ برای همین هم خداوند آنها را بین آتش و بهشت نگاه می دارد.
ای نور چشم امامت ؛ تفسیر قرآن عظیم؛ آنگونه که تو بر اساس گمان آن را تفسیر می کنی نیست که گمان کسی را از حق بی نیاز نمی کند و این تفسیر از جانب خود توست(نه از جانب خداوند)! عزیز من! به بیان قرآن با قرآن امام مهدی ناصر محمد یمانی نگاه کن؛ خواهی دید که من قرآن را از پیش خود با گمان تفسیر نمی کنم که گمان هیچ کس را از حق بی نیاز نمی سازد؛ من ایه ها را با یکدیگر مخلوط نکرده و کلام خداوند را از موضع مورد نظر خداوند جابجا نمی نمایم(تحریف)؛ بلکه از قرآن برایتان قرآن را بیان کرده و قرآن را با قرآن توضیح می دهم؛ چرا که توضیح و تفصیل قرآن در خود آن آمده است.گواه آن نیز فرموده خداوند تعالی است:
{الر ۚ كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ (1)} صدق الله العظيم [هود].
{الر این قرآن کتابی است دارای آیاتی محکم که از جانب خدایی حکیم و آگاه ؛ به تفصیل و بسیار روشن بیان گردیده است.}

به این معنی که خداوند کتاب خود را به صورت اجمال و کلی برای ما فرستاده و و تفصیل آنها را هم در همان قرآن نازل نموده است. و براستی که امام مهدی در موارد مورد اختلاف؛ حکم خداوند را برایتان می آورد و از محکمات قرآن نازل شده؛ آیات حکم کننده را که به تفصیل موضوع را بیان می کنند برایتان می آورد.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:{أَفَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلًا} صدق الله العظيم [الأنعام:114].

{آیا من غیر خدا حاکم و داوری بجویم و حال آنکه او خدایی است که کتابی که همه چیز در آن بیان شده به شما فرستاد؟}
عزیز من تفاوت بیانات امام مهدی با سایر مفسران مانند فرق بین نور و تاریکی است؛ فرق میان حق و باطل است. در این مورد برایتان مثالی می آورم.در مورد تفسیر این فرموده خداوند تعالی: {وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِن دِيَارِكُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِّنْهُمْ ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا (66) وَإِذًا لَّآتَيْنَاهُم مِّن لَّدُنَّا أَجْرًا عَظِيمًا (67) وَلَهَدَيْنَاهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا (68) وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا (69)} صدق الله العظيم [النساء].

{و اگر ما به آنها حکم می‌کردیم که خود (یعنی یکدیگر) را بکشید یا از دیار خود (برای جهاد) بیرون روید به جز اندکی اطاعت امر نمی‌کردند، و اگر به آنچه پندشان می‌دهند عمل می‌کردند البته نیکوتر و کاری محکم و با اساس‌تر برای آنها بود. (۶۶) و در آن صورت محققا ما آنها را از نزد خود پاداشی بزرگ عطا می‌کردیم. (۶۷) و بی‌شک آنان را به راه راست هدایت می‌نمودیم. (۶۸) و آنان که اطاعت خدا و رسول کنند البته با کسانی که خدا به آن‌ها لطف فرموده یعنی با پیغمبران و صدّیقان و شهیدان و نیکوکاران محشور خواهند شد، و اینان نیکو رفیقانی هستند. (۶۹)}
حال ببینید مفسران این آیه درباره بنی اسراییل را چگونه تفسیر می کنند:


در باره تأویل این فرموده خداوند: وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيَارِكُمْ مَا فَعَلُوهُ إِلا قَلِيلٌ مِنْهُمْ.؛ ابوجعفر گفته است: منظور خداوند بزرگ از اینکه می فرماید:" وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ " این است که اگر ما بر کسانی که تصور می کنند به آنچه که برتو فرستاده ایم،ایمان دارند- اما بر اساس طاغوت حکمیت می کنند-؛ واجب کنیم خود را بکشند و فرمان بدهیم که از دیار خود مهاجرتکرده و به جایی دیگر روند؛ اطاعت نخواهند کرد. می گوید: با دست خود؛ خود را نمی کشند و از دیارشان مهاجرت نمی کنند تا به سوی خداوند و رسولش بروند و بجز عده کمی؛ باقی از خداوند و رسولش اطاعت نمی کنند. اهل تأویل نیز به همین ترتیبی که گفتیم؛ آیه را توضیح می دهند.کسانی که چنین تأویل می کنند عبارتند از:


9918- محمد بن عمرو برایم روایت کرد که ابوعاصم از عیسی و او از ابن ابی نجیح و او نیز از مجاهد در باره این فرموده خداوند:" ولو أنا كتبنا عليهم أن اقتلوا أنفسكم "،گفته اند (رفتار)عرب مشابه یهود است ؛ همانطورکه به اصحاب موسی علیه السلام امر شد.


9919- المثنی برایم روایت کرد که ابوحذیفه از ابن ابی نجیح و مجاهد نقل کرده است: ولو أنا كتبنا عليهم أن اقتلوا أنفسكم "، همانطور که به اصحاب موسی امر شد که یکدیگر را با خنجر به قتل برسانند؛ (اگر به اینها هم فرمان داده شود)جز عده کمی باقی اطاعت نمی کنند.

9920-محمد بن حسین برایمان نقل کرد ؛ احمد بن مفضل ازاسباط و از سدی درباره : "ولو أنا كتبنا عليهم أن اقتلوا أنفسكم أو اخرجوا من دياركم ما فعلوه إلا قليل منهم" گفته اند ثابت بن قیس بن شماس و مردی یهودی به یکدیگر فخر می فروختند.یهودی گفت: به خداوند سوگند آگر پروردگار به ما فرمان بدهد یکدیگر را بکشید؛ خواهیم کشت! ثابت گفت" والله که اگر کشتن یکدیگر برای ما واجب شود؛ چنین خواهیم کرد! وخداوند در این باره فرمود: وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا .


9921- مثنی برایمان روایت کرد که اسحاق از قول ابو زهیر از قول اسماعیل از قول ابی اسحاق سبیعی می گوید:هنگامی که این ایه نازل شد: " وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيَارِكُمْ مَا فَعَلُوهُ إِلا قَلِيلٌ مِنْهُمْ"،.مردی گفت: اگر به ما فرمان داده می شد عمل می کردیم و الحمد لله که ما را معاف نمود! نبی صلی الله علیه و سلم که چنین شنید ؛ فرمود: در میان امت من مردانی هستند که در قلب هایشان ایمان به استواری کوه است.


ـــــــــــــــ
پایان تفاسیر باطل.


حال بیا تا بیان حق امام مهدی ناصر محمد یمانی درمورد قرآن با قرآن برایت عنوان کنیم، چون در این آیات، آیه های متشابه وجود دارد و از جمله این فرموده خداوند تعالی : {وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ} وکسانی که ندانسته به خداوند نسبت می دهند گمان می کنند منظور خداوند این است که فرد خود را بکشد! سبحان الله، چگونه ممکن است خداوند دستور دهد فرد خود را بکشد ؛ در حالی که قتل نفس بر آنان حرام است؟ گواه آن فرموده خداوند تعالی است:
{وَلَا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا (29) وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَارًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا (30)} صدق الله العظيم [النساء].
{و یکدیگر را نکشید، که البته خدا به شما بسیار مهربان است. (۲۹) و هر کس از روی دشمنی و ستمگری چنین کند، پس او را به زودی در آتش دوزخ درآوریم، و این کار برای خدا آسان است. (۳۰)}
واما بیان حق فرموده خداوند تعالی: {وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ} مقصود این است که اگر خداوند به آنها امر کند تا برای جنگ در راه خداوند از دیار خود خارج شده و در راه او جهاد کنند وو برخی دیگران را بکشند، منظور کشتن یهودیانی است که از حدود خداوند خارج شده وبه ضعفاء حمله کرده و اموالشان را غصب کرده وآنها را به اسارت برده و از دیارشان خارج نموده اند تا با گرفتن فدیه آزادشان کنند؛ در حالی که بیرون راندن آنها از دیارشان و به اسارت گرفتن و غصب اموالشان حرام گردیده بود . خداوند تعالی می فرماید:
{وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَاءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ (84) ثُمَّ أَنتُمْ هَٰؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِّنكُم مِّن دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِم بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِن يَأْتُوكُمْ أُسَارَىٰ تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ ۚ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ۚ فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (85)} صدق الله العظيم [البقرة].

{هنگامی که از شما عهد گرفتیم که خون یکدیگر را نریزید و یکدیگر را از خانه و دیار خود نرانید، پس بر آن عهد اقرار کرده و خود شما بر آن گواه می‌باشید. (۸۴) باز شما خون یکدیگر می‌ریزید و گروهی از خودتان را از دیارشان می‌رانید و در بدکرداری و ستم بر ضعیفان همدست و پشتیبان یکدیگرید، و چون اسیر شوند برای آزادی آنها فدیه می‌دهید، در صورتی که به حکم تورات، اخراج کردن آنها بر شما حرام شده است! چرا به برخی از احکام ایمان آورده و به بعضی کافر می‌شوید؟ پس جزای چنین مردم بدکردار چیست به جز ذلّت و خواری در زندگانی این جهان و بازگشتن به سخت‌ترین عذاب در روز قیامت؟ و خدا غافل از کردار شما نیست. (۸۵)}

اما اگر به آنها فرمان داده شود که برای جنگ در راه خداوند از دیارشان خارج شده و برای رفع ظلم انسان بر انسان ؛ گروهی با گروه دیگر بجنگند؛ بجز عده قلیلی بقیه به دعوت جنگ در راه خداوند پاسخ نخواهند داد.برای همین خداوند تعالی می فرماید:
{وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِن دِيَارِكُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِّنْهُمْ ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا (66) وَإِذًا لَّآتَيْنَاهُم مِّن لَّدُنَّا أَجْرًا عَظِيمًا (67) وَلَهَدَيْنَاهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا (68) وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا (69)} صدق الله العظيم [النساء].

{و اگر ما به آنها حکم می‌کردیم که خود (یعنی یکدیگر) را بکشید یا از دیار خود (برای جهاد) بیرون روید به جز اندکی اطاعت امر نمی‌کردند، و اگر به آنچه پندشان می‌دهند عمل می‌کردند البته نیکوتر و کاری محکم و با اساس‌تر برای آنها بود. (۶۶) و در آن صورت محققا ما آنها را از نزد خود پاداشی بزرگ عطا می‌کردیم. (۶۷) و بی‌شک آنان را به راه راست هدایت می‌نمودیم. (۶۸) و آنان که اطاعت خدا و رسول کنند البته با کسانی که خدا به آن‌ها لطف فرموده یعنی با پیغمبران و صدّیقان و شهیدان و نیکوکاران محشور خواهند شد، و اینان نیکو رفیقانی هستند. (۶۹)}
و چنانکه پیش از این برایتان فتوا داده ام؛ مقصود خداوند از جنگ با یکدیگر، قتل نفس نیست؛وبیان حق آن را در آیات محکم قرآن می یابید که می فرماید:
{وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَاءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ (84) ثُمَّ أَنتُمْ هَٰؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِّنكُم مِّن دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِم بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِن يَأْتُوكُمْ أُسَارَىٰ تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ ۚ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ۚ فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (85)} صدق الله العظيم [البقرة].

{هنگامی که از شما عهد گرفتیم که خون یکدیگر را نریزید و یکدیگر را از خانه و دیار خود نرانید، پس بر آن عهد اقرار کرده و خود شما بر آن گواه می‌باشید. (۸۴) باز شما خون یکدیگر می‌ریزید و گروهی از خودتان را از دیارشان می‌رانید و در بدکرداری و ستم بر ضعیفان همدست و پشتیبان یکدیگرید، و چون اسیر شوند برای آزادی آنها فدیه می‌دهید، در صورتی که به حکم تورات، اخراج کردن آنها بر شما حرام شده است! چرا به برخی از احکام ایمان آورده و به بعضی کافر می‌شوید؟ پس جزای چنین مردم بدکردار چیست به جز ذلّت و خواری در زندگانی این جهان و بازگشتن به سخت‌ترین عذاب در روز قیامت؟ و خدا غافل از کردار شما نیست. (۸۵)}
وگرفتار لغت متشابه در فرموده خداوند تعالی: { أَنفُسَكُمْ }،شده اند.براستی که مقصود از انفسکم یکدیگر است.مگر خداوند تعالی نفرموده است:
{يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰ أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِّن نِّسَاءٍ عَسَىٰ أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ ۖ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ ۖ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ ۚ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (11)} صدق الله العظيم [الحجرات].
{ای کسانی که ایمان آورده‌اید! نباید گروهی از مردان شما گروه دیگر را مسخره کنند، شاید آنها از اینها بهتر باشند؛ و نه زنانی زنان دیگر را، شاید آنان بهتر از اینان باشند؛ و یکدیگر را مورد طعن و عیبجویی قرار ندهید و  با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید، بسیار بد است که بر کسی پس از ایمان نام کفرآمیز بگذارید؛ و آنها که توبه نکنند، ظالم و ستمگرند}

تمام علمای امت؛ همگی ایشان؛ و همچنین عامه مسلمانان می دانند بیان حق این فرموده خداوند چیست که : {وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ} یعنی یکدیگر را مورد طعن قرار نداده و برای یکدیگر لقب (زشت)انتخاب نکنید. درآیات محکم قرآن می توانید بیان کلمه متشابه را پیدا کنید؛ پس مقصود از "انفسکم"یکدیگر است و خداوند تعالی می فرماید: {لَّيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَلَا عَلَىٰ أَنفُسِكُمْ أَن تَأْكُلُوا مِن بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبَائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوَانِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَوَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمَامِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوَالِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خَالَاتِكُمْ أَوْ مَا مَلَكْتُم مَّفَاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ ۚ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا ۚ فَإِذَا دَخَلْتُم بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَىٰ أَنفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (61)} صدق الله العظيم [النور].

{بر نابینا و افراد لنگ و بیمار گناهی نیست و بر شما نیز گناهی نیست که از خانه‌های خودتان غذا بخورید؛ و همچنین خانه‌های پدرانتان، یا خانه‌های مادرانتان، یا خانه‌های برادرانتان، یا خانه‌های خواهرانتان، یا خانه‌های عموهایتان، یا خانه‌های عمّه‌هایتان، یا خانه‌های داییهایتان، یا خانه‌های خاله‌هایتان، یا خانه‌ای که کلیدش در اختیار شماست، یا خانه‌های دوستانتان، بر شما گناهی نیست که بطور دسته‌جمعی یا جداگانه غذا بخورید؛ و هنگامی که داخل خانه‌ای شدید، بر یکدیگرسلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه! این گونه خداوند آیات را برای شما روشن می‌کند، باشد که بیندیشید!}

به فرموده خداوند تعالی نظر کنید: {فَإِذَا دَخَلْتُم بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَىٰ أَنفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (61)} صدق الله العظيم{و هنگامی که داخل خانه‌ای شدید، بر یکدیگرسلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه! این گونه خداوند آیات را برای شما روشن می‌کند، باشد که بیندیشید!}

زمانی که وارد خانه ها می شوید" فسلّموا على أنفسكم " یعنی به یکدیگر سلام کنید.گواه آن فرموده خداوند تعالی است: : {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ.(27) فَإِن لَّمْ تَجِدُوا فِيهَا أَحَداً فَلاَ تَدْخُلُوهَا حَتَّى يُؤْذَنَ لَكُمْ} صدق الله العظيم [النور:2].

{ای کسانی که ایمان آورده‌اید! در خانه‌هایی غیر از خانه خود وارد نشوید تا اجازه بگیرید و بر اهل آن خانه سلام کنید؛ این برای شما بهتر است؛ شاید متذکّر شوید(27)و اگر کسی را در آن نیافتید، وارد نشوید تا به شما اجازه داده شود}
این آیات را برایتان آوردیم تا بیان حق کلمه"انفسکم" روشن شود.این کلمه به معنای "یکدیگر" است و منظور این نیست که فرد؛خودکشی نماید و سپس این را هم نزد خداوند خیر بدانند؛ این تفسیرکسانی است که ندانسته به خداوند نسبت داده و هم خود و هم امتشان را گمراه می کنند. ای صاحبان بصیرت عبرت گرفته و ندانسته به خداوند نسبت ندهید، نگاه کنید چگونه با استفاده از روایات باطل و دروغی که پیش از این برایتان نوشتیم، آیات قرآن را بیان می کنند. برایتان روشن شد که این احادیث واقعاً دروغ بوده و به کل مخالف کلام خداوند هستند؛ چون مقصود خداوند خودکشی نیست، بلکه همانطور که به صورت مفصل برای پرسشگران بیان کردیم؛ منظور جهاد در راه خداوند و جنگیدن با یکدیگر است وسلامٌ على المرسلين والحمد لله ربّ العالمين.

أخوكم وحبيبكم وإمامكم وقائدكم الذليل عليكم العزيز على من عاداكم؛ الإمام المهدي ناصر محمد اليماني.

Read more: http://www.awaited-mahdi.com/showthread.php?20302-